tag:blogger.com,1999:blog-258638322012-02-12T12:08:03.238-08:00Η αλήθεια όπως την πιστεύεις στ' αλήθεια με θάρρος για κάθε καινούρια αρχή, θέλοντας ή μηMirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.comBlogger3781100tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-67983042150801624302012-01-24T02:37:00.000-08:002012-01-24T02:47:22.313-08:00Άγγελε γειά σου<br />Η φωτογραφία δεν έχει σχέση παρά μόνον εικαστικά σαν ένας "κύκλος" συζητήσεων-μαθημάτων που θα γίνει στο Γκάζι! Μπορεί πράγματι να μην είναι και πολύ πετυχημένο σαν επιλογή φωτογραφία! Κατά τα άλλα δηλαδή κατά πόσον ο εθνικός-κρατικός χώρος που σταδιακά έγινε ανεξάρτητη Ελλάδα απο το 1830 και μετά και κατά πόσο επηρεαζόμαστε μέχρι σήμερα απο όλα αυτά που ίσχυαν τότε επι οθωμανικής αυτοκρατορίας... σίγουρα είναι μεγάλη συζήτηση και υπόσχομαι μόλις βρω λίγο χρόνο να γράψω κάτι γι αυτό. Όπως ξέρεις έχει περιοριστεί ο χρόνος μου για γραψίματα στο Blog λόγω διαβασμάτων και γραψιμάτων για το Μεταπτυχιακό μου, που είναι η μεγάλη χαρά (και βάσανο μαζί) της ζωής μου αυτήν την περίοδο!!! Σε χαιρετώ με αγάπη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6798304215080162430?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-28380585121054324082012-01-22T00:18:00.000-08:002012-01-22T00:36:05.150-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-TS9HJnftL8o/TxvKW3o5rsI/AAAAAAAAAtY/ZK8E1sthnFE/s1600/texnopolis-gkazi.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700372247608929986" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-TS9HJnftL8o/TxvKW3o5rsI/AAAAAAAAAtY/ZK8E1sthnFE/s320/texnopolis-gkazi.jpg" /></a><br /><br /><div><strong><em>Ελληνική Ιστορία της περιόδου της Τουρκοκρατίας</em></strong></div><br /><br /><br /><div>Ευκαιρία να τσεκάρουμε και κυρίως να ανανεώσουμε τις γνώσεις μας για την πιο σημαντική περίοδο της ελληνικής Ιστορίας!~ Αυτή που ίσως μας καθόρισε μέχρι και σήμερα...</div><br /><br /><br /><div>Έτσι εκτός απο τον κύκλο μαθημάτων Παγκόσμιας Ιστορίας, η αν. Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Ευθυμίου, εστιάζει σε μια επιπλέον σειρά επτά μαθημάτων:</div><br /><br /><br /><div>Ελλάδα και Τουρκοκρατία</div><br /><br /><br /><div>Σημειώστε στο πρόγραμμα της ζωής σας ότι απο την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου και κάθε εβδομάδα (για επτά συνεχόμενες Τρίτες) μπορείτε να πηγαίνετε στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι (αίθουσα Δ12, 6-9μ.μ.) για να μάθετε πολλά για τότε και να καταλάβετε πολλά για σήμερα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2838058512105432408?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-43253137928580478732012-01-16T06:00:00.000-08:002012-01-16T06:07:00.053-08:00Η γνώση σώζει γιατί σε βοηθάει να καταλαβαίνεις καλύτερα και να μην τρελαίνεσαι στα... ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ...<br />Ιδού η ευκαιρία! Δ Ω Ρ Ε ΑΝ<br />● ΚΥΚΛΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ απο την αν. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών <strong>ΜΑΡΙΑ ΕΥΘΥΜΙΟΥ <br /></strong>ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ: Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ίδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς (ΠΠΙΕΔ), Λεωφόρος Δεκελείας 120. Από Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 6- 9μμ.<br />ΑΛΙΜΟΣ: Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αλίμου, Ιωνίας 24. Από Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 6 -9μμ. Τηλέφωνα Γραμματείας: 2109942500/ 2109852251.<br />ΑΓ ΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Β’ Γυμνασίου Αγ. Παρασκευής, Νεαπόλεως 7. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη. Από Τρίτη, 2 Οκτ. 2012, ώρα 5 -8μμ.<br />ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: Αίθουσα Εκδηλώσεων Β’ Δημοτικού Σχολείου Περιστερίου (Πέτρινο), Αδριανουπόλεως και Σκρα. Από Τετάρτη, 3 Οκτ. 2012, ώρα 6 -9μμ. (Ο χώρος μπορεί να αλλάξει.) Τηλέφωνα Γραμματείας. 2105716059/ 2105716069.<br />Για την ηλεκτρονική σας ενημέρωση, μπείτε στην ιστοσελίδα <a href="http://www.arch.uoa.gr/">www.arch.uoa.gr</a> Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας → Δραστηριότητες. Τα στοιχεία για τα εν λόγω μαθήματα μπαίνουν στην ιστοσελίδα τέλος Ιανουαρίου και τέλος Σεπτεμβρίου. Εκτάκτως, φέτος ελέγξτε και μέσα Φεβρουαρίου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4325313792858047873?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-24473561125277944612012-01-09T00:28:00.000-08:002012-01-09T00:47:45.335-08:00<strong>Μια ακραία υπόθεση εργασίας για τη συνύπαρξη «άκρων» στη δομή των πρώτων φυλών και τον ενδεχόμενο κοινό τους τόπο στο μετανεωτερικό παγκόσμιο χωριό</strong><br /><br />Είναι γνωστό από την Ιστορία του Ανθρώπου ότι το ανθρώπινο είδος που διαμορφώθηκε σε δυο ηπείρους, την Αφρική και την Ευρασία (Ευρώπη – Ασία), ήδη από χιλιάδες χρόνια η δυσκολία την εξεύρεση επαρκών πόρων επιβίωσης απαιτούσε συνεχή μετακίνηση των ανθρώπων καθώς και επινόηση νέων μεθόδων και εργαλείων για την τροφή αλλά και την ασφάλειά τους. Στην αρχή ολιγάριθμες ευέλικτες ομάδες 20-30, αργότερα 100-120 ανθρώπων ζούσαν, δρούσαν και μετακινούνταν από κοινού χωρίς την αντίληψη της ατομικής ιδιοκτησίας σε ό,τι αφορά τη γη και τα αγαθά της. Τα μέλη εκείνων των πρώτων φυλών γνωρίζονταν πολύ καλά μεταξύ τους, λειτουργούσαν σαν μικροί στρατοί απέναντι στους κινδύνους της φύσης και των άλλων φυλών. Οι επιστήμονες της κοινωνικής ανθρωπολογίας παρατηρούν ότι μέχρι σήμερα οι άνθρωποι δεν μπορούν εύκολα να θυμούνται τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά περισσότερων από 100- 150 άλλων ανθρώπων. Παρήλθαν χιλιετίες προτού συνενωθούν οι φυλές και αποτελέσουν μια μεγάλη απειλή (π.χ., Βίκινγκς, Μογγόλοι) εναντίων άλλων οντοτήτων (αυτοκρατοριών) της εποχής τους. Η αναδρομή στην οργάνωση των πρώτων φυλών γίνεται για να σκεφτούμε ότι σ’ αυτές κυριαρχούσαν, ταυτοχρόνως, ορισμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τα οποία ανάγοντάς τα στη νεώτερη εποχή μοιάζουν να ανταποκρίνονται σε γνωρίσματα των δυο «άκρων» του πολιτικού και ιδεολογικού φάσματος: α) Αντί “θρησκείας” όπως διαμορφώθηκε αργότερα σε διάφορες εκδοχές, επικρατούσε ο παγανισμός, β) στο σύστημα της “πολιτικής-οικονομικής” οργάνωσης υπήρχε μόνον ένας, δυνατός αρχηγός να αποφασίζει τη διανομή των αγαθών, να εμπνέει σεβασμό και φόβο, να κατανέμει ρόλους στα μέλη και να καθοδηγεί επιδρομές και επιθέσεις εναντίον εχθρών της φυλής, γ) κοινοκτημοσύνη στη γη, το νερό και σχεδόν όλα τα αγαθά που έβρισκαν ή παράγονταν από τα μέλη της φυλής/ κοινότητας/ κοινωνίας σε μια ουσιαστικά δ) αταξική συγκρότηση/ αντίληψη συνύπαρξης ανθρώπων. <br />Η αδιαμεσολάβητη σχέση λαού –αρχηγού, το αντι-θρησκευτικό, αθεϊστικό στοιχείο που αργότερα έγινε αντιχριστιανικό (αντιορθόδοξο και αντικαθολικό), η “ισότητα” ανάμεσα στα μέλη της φυλής/ (ν)ομάδας/ κοινότητας/ οντότητας/ λαού/ έθνους/ κράτους/ και, με τη νεώτερη έννοια, το Κόμμα με τις υποχρεώσεις των μελών του απέναντι στον αρχηγό και τον κοινό στόχο που αυτός αποφασίζει και διατάζει, αποτελούν οικεία μορφή συνθήκης κυρίαρχου-κυριαρχούμενων ή κυβερνώντων(ελίτ) – κυβερνώμενων (μάζα) ή «από πάνω»- «από κάτω». Αυτή η συνθήκη, μετά τον αιώνα των Φώτων (18ος) μετά τον αιώνα της Νεωτερικότητας (19ος) και μέσα στον αιώνα της Βίας (20ος), επανέρχεται με μορφές που ονομάζουμε φασισμό, ναζισμό, δικτατορία και παραλλαγές διαφόρων «ακραίων» ομάδων ή κομμάτων στις δυτικές δημοκρατίες. Στις μέρες μας τα άτομα του παγκόσμιου χωριού/ κοινωνίας είτε μεμονωμένα είτε συγκροτώντας ομάδες, συνενώνονται και από κοινού διαμαρτύρονται εναντίον της παγκόσμιας διακυβέρνησης και των θεσμών της. Σε αυτές τις πολυάριθμες και πολυάνθρωπες συναντήσεις/ κινητοποιήσεις ατόμων/ ομάδων εναντίον του καπιταλισμού, εναντίον του πολιτικού συστήματος, του κράτους, των κομμάτων, των κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων, η ειρηνική μαζική διαμαρτυρία συνυπάρχει με απειλή χρήσης βίας αλλά και χρήση βίας τόσο από τους «από πάνω» όσο και από τους «από κάτω». Η εξέλιξη των ανθρώπων και της Ιστορίας τους πάνω στον πλανήτη Γη είχε ως αποτέλεσμα την μετεξέλιξη των κοινωνιών σε πολύ ποιο περίπλοκες οντότητες, που ανεξαρτήτως των διακυβευμάτων κάθε εποχής, ανέκαθεν μέχρι σήμερα τουλάχιστον χρειάστηκε πάντοτε με κάποιον τρόπο να διοικηθούν. Ο τρόπος διοίκησης και τα αποτελέσματα της εκάστοτε εξουσίας απανταχού στο κόσμο έχουν γραφτεί στη Ιστορία που συνεχίζεται…<br />Χτες το βράδυ έβλεπα στον Σκάι ένα εξαιρετικό όσο και δραματικό ιστορικό ντοκυμαντέρ για τα χρόνια του Χίτλερ και του Στάλιν την Ευρώπη. Και σήμερα όλοι ξέρουμε ότι ο λεγόμενος ακροδεξιός λόγος και χώρος διευρύνεται και παίρνει τα πάνω του. Γιατί; Η ιστορία λέει ότι αυτό συμβαίνει κάθε φορά που υπάρχει μεγάλη οικονομική κρίση, απογοήτευση, αγανάκτηση και φόβος στις δυτικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Και τότε ο λόγος των άκρων και του λαϊκισμού εισβάλλει στις συνειδήσεις των ανθρώπων και δύσκολα πια το μυαλό ξεχωρίζει το σκοτάδι απο το φως. Ας ελπίσουμε ότι το φως θα υπερισχύσει αυτή τη φορά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2447356112527794461?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-67103665071563056802011-12-26T05:01:00.000-08:002011-12-26T05:35:32.504-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-aqnNbfPcWwI/Tvh3uS4G3iI/AAAAAAAAAtM/ZiMnbglSEc0/s1600/imagesCA2N69C3.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 259px; FLOAT: right; HEIGHT: 194px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690429766407478818" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-aqnNbfPcWwI/Tvh3uS4G3iI/AAAAAAAAAtM/ZiMnbglSEc0/s320/imagesCA2N69C3.jpg" /></a><br /><br /><div>Και πολλά να είναι και χαρούμενα να είναι τα χρόνια!</div><br /><br /><br /><div>Τι άλλο να ευχηθώ; Να ευχηθώ στον καθένα να τα καταφέρει σε όποιον τομέα τον ενδιαφέρει περισσότερο (σπουδές, δουλειές, φιλίες, έρωτες, κοινωνικότητες, γάμους, παιδιά, σκυλιά, γατιά, φυτά, λεφτά κ.λ.π.) με τον καλύτερο τρόπο. Γιατί τι θέλει ο άνθρωπος; Υγεία θέλει, αγάπη θέλει, συντροφιά θέλει, δύναμη θέλει, εξουσία πάνω στον άλλον θέλει, χρήματα θέλει, να τον ερωτεύονται θέλει, να ερωτεύεται θέλει, το δίκιο του θέλει, ό,τι θέλεις εσύ θέλει κι ο άλλος... Κι αφού λίγο πολύ όλοι τα ίδια θέλουμε τότε τι γίνεται και δεν τα καταφέρνουν όλοι τόσο καλά όσοι άλλοι; Τέλος πάντων εύχομαι όλοι να τα καταφέρουμε καλύτερα το 2012! Εύχομαι όχι άλλα δάκρυα πόνου</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6710366507156305680?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-67196506603790892222011-12-21T03:38:00.000-08:002011-12-21T03:40:13.117-08:00ΑΓΑΝΑΚΤΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟ (δηλαδή με την αναποτελεσματικότητα των υπαλλήλων τους)<br /><br />Μας λένε να είμαστε ενεργοί πολίτες, να νοιαζόμαστε για τον δρόμο μας, τη γειτονιά μας, την πόλη μας, τη χώρα μας για να μην πάμε από το κακό στο χειρότερο από την αδιαφορία, την απληστία και τα λοιπά και τα λοιπά που τα έχουμε πια μάθει απ’ έξω και ανακατωτά… Ανικανότητα των αρχών, πελατειακές σχέσεις, φαβοριτισμός, μαζί τα φάγαμε, χώρια τα μασήσαμε και ούτω καθεξής… Γιατί σας τα λέω τώρα όλα αυτά;<br /><br />Προ ημερών έφαγα ώρες από τη ζωή μου, από τις δουλειές μου, από την ψυχική μου ηρεμία για κάτι δέντρα στη γειτονιά μου που ένας έλληνας και τρεις αλλοδαποί με άνεση κατέστρεψαν. Εδώ και δυο τρεις μήνες σταδιακά ξεπάστρεψαν κάμποσα πανύψηλα δέντρα μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο χώρο (οικόπεδο με σπίτι) και άλλα πέντε ελαιόδεντρα (τα δύο από τη ρίζα) απ’ έξω στο δημόσιο πεζοδρόμιο.<br />Καλέσαμε την αστυνομία αρκετές φορές. Αργούσε πολύ κι αυτοί προλάβαιναν να φύγουν. Πήγαμε εμείς στην αστυνομία Κηφισιάς να γνωστοποιήσουμε το γεγονός, κάναμε καταγγελία δίνοντας τον αριθμό αυτοκινήτου του εύσωμου έλληνα με το παχύ μουστάκι. Τον είχα φωτογραφήσει κι αυτόν και τα κομμένα δέντρα με το κινητό όταν μου είπε με βαρύ ύφος «άντε τράβα στην κουζίνα σου». Κι έδειξα τις φωτογραφίες στον αρμόδιο όταν με ρώτησαν μήπως ξέρω ποιος είναι! Τότε υποσχέθηκαν ότι θα ενεργήσουν, ότι θα έκαναν χαρτί στον Δήμο. Το έκαναν μάλλον.<br /><br />Αποτέλεσμα κανένα. Μετά δυο μέρες μου τηλεφώνησαν από την αστυνομία (που σημειωτέον είχε σημειώσει λάθος τον αριθμό κυκλοφορίας του Ι.Χ.) να μου πουν ότι δεν μπορούν να τον βρουν γιατί ο αριθμός δεν βγαίνει στο κομπιούτερ! Ούτε ο σωστός έβγαινε όμως. Αλλά αυτό δεν τους προβλημάτισε. Ήταν σίγουροι ότι εγώ είχα κάνει λάθος πράγμα αδύνατον γιατί το αυτοκίνητο και η πινακίδα ήταν εκεί μπροστά μου κι εγώ τυφλή δεν είμαι. Ούτε τώρα με την κρίση ούτε χωρίς την κρίση φτάνουν έγκαιρα για να πιάσουν αυτόν που ανενόχλητος με αλλοδαπούς, ηλεκτρικό πριόνι και σήμερα με το τσεκούρι συνεχίσουν το έργο τους. «Μαρούλια φυτεύω και να δεις που θα έρχεσαι να μου ζητάς!» Έτσι μου είπε. Το οικόπεδο είναι δικό του; Μάλλον όχι αλλά ποιος ασχολείται να το διακριβώσει; Τις ελιές στο πεζοδρόμιο τις έκοψε επειδή τον ενοχλούν. Λογαριασμό σε σένα δεν θα δώσω. Έτσι μου είπε. Μόλις οι αλλοδαποί άκουσαν τον καυγά για τα δέντρα κατέβηκαν από μια πανύψηλη λεύκα κι εξαφανίστηκαν. Την άλλη μέρα ήρθαν να την αποτελειώνουν. Δεν τρέχει τίποτα.<br /><br />Ούτε αστυνομία ούτε δήμος αναζήτησαν στ’ αλήθεια ευθύνες είτε από οικοπεδούχους είτε από καταπατητές είτε από κοινούς αυθαιρετούχους που “εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες” με την ενθάρρυνση της γνωστής ατιμωρησίας για παράνομες πράξεις. Σου λένε μες το στο οικόπεδό του είναι! Είναι έτσι; Προσωπικά αμφιβάλλω. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά δύσκολα κάποιος σακατεύει έτσι τα δέντρα στο οικόπεδό του. Τα έξω δέντρα όμως; Τηλεφώνησα ξανά σε αστυνομία και δήμο. Η τελική απάντηση στον επίμονο δημότη ήταν από τον μεν Δήμο Κηφισιάς «Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, τώρα πάει τα κόψανε… τι άλλο να κάνουμε δηλαδή;» από την δε αστυνομία Κηφισιάς «Δεν έχω υπόψη μου το θέμα» είπε ο ανενημέρωτος αξιωματικός βάρδιας.<br /><br />Τρία τινά συμβαίνουν, μάλλον δύο, και τελικά ένα: 1) Καμιά αρχή, καμιά κρατική υπηρεσία δεν λειτουργεί ούτε λειτουργούσε ποτέ με σοβαρότητα γιατί απλώς είναι ανεπαρκέστατοι και ουδείς διοικητής ελέγχει στ’ αλήθεια τι κάνουν στα γραφεία οι αξιωματικοί υπηρεσίας και τα άλλα όργανα όλη μέρα, Φόνος αν γίνει τότε μάλιστα. 2) με κάποιο τρόπο «τα βρίσκουν» με τον γνωστό του γνωστού κάθε μικρολωποδύτη που δεν τον βρίσκουν επειδή φταίει το κομπιούτερ κι ενώ αυτός φυτεύει τα μαρούλια του σε ξένο αχερώνα και πουλάει την ξυλεία απ’ όσα δένδρα υπάρχουν μέσα κι έξω απ’ το ξένο, ποιος ξέρει, οικόπεδο. Μια χαρά πρόσκαιρη μικροϊδιοκτησία (δική σου ή όχι δε βαριέσαι), μια μικροεπιχείρηση πρόσκαιρης αρπαχτής. Οι μικρολωποδύτες ποτέ δεν ενοχλούνται από το κράτος. Μικρολωποδύτες! Πάρα μα πάρα πολλοί που παρα- αυξάνονται στην χώρα της ανθηρής παρα –οικονομίας του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου!!!<br /><br />Οπότε καταλήγουμε στο τρίτο και μοναδικό τινό: Κανείς δεν νοιάζεται. Πρώτοι απ’ όλους εμείς. Οι επίμονοι κηπουροί και τα αφεντικά μας.<br /><br />Για το φινάλε της μάταιης θεσμικής μου αγανάκτησης τηλεφώνησα και στο γραφείο του Δήμαρχου Αθηναίων. Εδώ, είπα, στον δικό μου δήμο δεν ξέρω τι άλλο να κάνω (μήπως καλύτερα να πάρω ένα πριόνι και τον αλλοδαπό μου και ν’ αρχίσω να κόβω δέντρα σε όλα τα πεζοδρόμια μπας κι ευαισθητοποιηθεί κανείς και αγανακτήσει πιο αποτελεσματικά;). Μια ευγενέστατη κυρία στο γραφείο του κ. Καμίνη εξέφρασε τη λύπη της για όλα αυτά και, τουλάχιστον, είχε την ειλικρίνεια να παραδεχτεί ότι πράγματι ότι οι ενέργειες των ενεργών πολιτών προς τα αρμόδια θεσμικά όργανα σχεδόν ποτέ δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Δυστυχώς, έτσι είναι. Τι μας μένει;… Τι;<br />Η ξυλεία! Και το ξύλο άλλος θα το πουλήσει άλλος θα το φάει. <br />Άλλωστε και ο μπαμπάς του Ιησού ξυλοκόπος ήταν. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Και πεσούσης και μη πεσούσης εμάς το ίδιο μας κάνει, θα της την πέσουμε της πατρίδας. Ιστορικά έχουμε τον τρόπο μας.<br />Καλά Χριστούγεννα στα τζάκια της Ελλάδος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6719650660379089222?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-5115672428536720152011-12-14T12:51:00.000-08:002011-12-14T13:11:50.083-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-ONrdafQbf6I/TukQOHKHB6I/AAAAAAAAAtA/KO7Lxhl8JTo/s1600/brokenmiror.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 259px; DISPLAY: block; HEIGHT: 194px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686093839157626786" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-ONrdafQbf6I/TukQOHKHB6I/AAAAAAAAAtA/KO7Lxhl8JTo/s320/brokenmiror.jpg" /></a><br /><br /><div>Όπως έλεγα λοιπόν και στο fb προηγουμένως, δηλαδή όχι έγω, ο Jean Baudrillard γράφει στο βιβλίο του, <em>Η έκσταση της επικοινωνίας,</em> "Αυτός είναι σήμερα ο νόμος: για τον καθένα η δική του γυάλινη σφαίρα. Ακριβώς επειδή έχουμε φτάσει στα όρια του γεωγραφικού χώρου και έχουμε εξερευνήσει όλες τις παρυφές του πλανήτη, αυτό που μας απομένει είναι να καταρρεύσουμε προς τα μέσα, σε ένα διάστημα που περιστέλλεται καθημερινά εξαιτίας της αυξανόμενης κινητικότητάς μας που γίνεται δυνατή με τα αεροπλάνα και τα μαζικά μέσα, μέχρι το σημείο εκείνο όπου όλα τα ταξίδια να έχουν ήδη γίνει όπου η πιο ακαθόριστη επιθυμία για διασπορά, διαφυγή και κίνηση συγκεντρώνονται σε ένα σταθερό σημείο, σε μιαν ακινησία που έχει πάψει να είναι μια ακινησία της μη-κίνησης και έχει γίνει η ακινησία μιας εν δυνάμει πανταχού παρουσίας, μιας κινητικότητας απόλυτης, η οποία αδειάζει τον ίδιο της τον χώρο διαπερνώντας τον ασταμάτητα και χωρίς να καταβάλει προσπάθεια. Με τον τρόπο αυτόν η διαφάνεια εκρήγνυται σε χιλιάδες κομμάτια, που μοιάζουν με τα σπασμένα κομμάτια ενός καθρέφτη όπου ακόμα βλέπουμε να αντανακλάται φευγαλέα η εικόνα μας, λίγο πριν αυτή εξαφανιστεί."</div><br /><div></div><br /><div>Ε, να, αυτό το μικρό απόσπασμα ήθελα να ανα - παραγάγω...</div><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-511567242853672015?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-29283746103455334902011-12-10T03:35:00.000-08:002011-12-10T03:52:38.922-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-FdjGNmoP9mg/TuNH5jiWfII/AAAAAAAAAs0/V0MAha69yco/s1600/Christree.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 160px; FLOAT: right; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684466208789134466" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-FdjGNmoP9mg/TuNH5jiWfII/AAAAAAAAAs0/V0MAha69yco/s320/Christree.jpg" /></a><br /><br /><div><br /><br /><br /><div>Εύχομαι κι εγώ Καλά Χριστούγεννα!</div><br /><br /><br /><div>Ναι, τα φωτάκια και φέτος στολίζουν κι εμάς στο μπαλκόνι και το δένδρο </div><br /><br /><br /><div>εντός </div><br /><br /><br /><div>φωτεινό με λαμπάκια, μπαλίτσες κι ασημένια βροχή στραφταλίζει</div><br /><br /><br /><div>αγάπη</div><br /><br /><br /><div>Ο Καινούργιος Χρόνος θα είναι δύσκολος πολύ μας λένε</div><br /><br /><br /><div>Και πότε δεν ήταν; Μόνο όταν κάτι υπήρχε ως αντίβαρο στις δυσκολίες </div><br /><br /><br /><div>Κάτι να ελαφραίνει την καρδιά απο το βάρος της αβεβαιότητας </div><br /><br /><br /><div>Τι; Χμ... </div><br /><br /><br /><div>Η αγάπη! Με προθυμία. </div><br /><br /><br /><div>Για τους πρόθυμους ποιός ξέρει; Θα φανεί και γι αυτούς στην πορεία του 2012</div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2928374610345533490?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-79932217638836617902011-12-02T01:54:00.000-08:002011-12-06T12:30:29.642-08:00Είναι Ακατερίνη - Αμαρυλλίς (από το οποίο μας προέκυψε το <span style="FONT-STYLE: italic">Μιρέλλα</span>).<br />Η αστυνομική ταυτότητα όμως γράφει μόνον το χριστιανικό Αικατερίνη. Άστα να πάνε...<br />Σ' ευχαριστώ για τις ευχές!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7993221763883661790?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-18778685740041192192011-11-26T03:25:00.000-08:002011-11-26T05:25:02.691-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-eaUPBygyuXI/TtDlO_CTJCI/AAAAAAAAAsc/1ZD7TcLFlUU/s1600/mitropanos1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 275px; height: 183px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-eaUPBygyuXI/TtDlO_CTJCI/AAAAAAAAAsc/1ZD7TcLFlUU/s320/mitropanos1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679291175716201506" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Διέξοδος στο Κέντρο...</span> <br /><br />Σάββατο σήμερα και χτες είχα τη γιορτή μου<br />25 Νοεμβρίου της Αγίας Αικατερίνης!<br /><br />Χρόνια πολλά είχα να βγω βράδυ και να ξενυχτήσω μέχρι πρωίας που λέμε, να πάω με την παρεούλα σε νυχτερινό κέντρο, να ακούσω ωραία τραγούδια, να τραγουδήσω, να χορέψω, να γελάσω, να πιω!!! Ούτε που θυμάμαι πόσα χρόνια. Πολλά, πάρα πολλά για πολλούς και διάφορους λόγους δεν πήγαινα<br /><br />Αλλά χτες ήταν μια άλλη χρονιά...<br />Και λέμε, άντε, χαλάλι, το αξίζουμε σε πείσμα της ύφεσης, της επίπτωσης στην καθημερινότητα από τη μείωση των μισθών, κόντρα στην αβεβαιότητα, την αγωνία για το αύριο του ευρώ, την πορεία της Ελλάδας, την απογοήτευση για προσδοκίες που έπεσαν στο κενό απόψε θα το ρίξουμε έξω κι ας μην είμαστε εμείς αυτοί που έριξαν έξω την πατρίδα<br /><br />Έκλεισα τα βιβλία και είπα: Απόψε διασκεδάζουμε!!! Πήγαμε στην Πλάκα, στον Ζυγό της ...Εφαιδρείας, όπως ευφάνταστα ονομάσανε στο πρόγραμμα στην ΤάνιαΤσανακλίδου. Ας πάμε στην Τσανακλίδου, είπαμε, γιατί πάντα μου άρεσε η Τσανακλίδου και είχα χρόνια να την ακούσω live. Τραγούδια για την αγάπη, να χαλαρώσουμε, να γλυκαθούμε πικρά και να πικραθούμε γλυκά σαν αντίδοτο στην ελληνική οικονομική κρίση αλλά...<br /><br />Φεύ, οι φτωχοί πέσαμε σε μπλόκο, σε μετωπική σύγκρουση με πολιτισμική κρίση. Πού να το φανταστούμε ότι θα πληρώσουμε είσοδο 20 ευρώ και ξεχωριστά ό,τι άλλο (ναι, εντάξει, τάχα αν ήθελες, λέει, παραγγέλνεις αλλά δεν μπορείς να μην παραγγείλεις γύφτο μου) για να ακούσουμε αγανακτισμένη την Τάνια να κραυγάζει με φόντο γνωστά συνθήματα από τους τοίχους που όλοι ξέρουμε κι έχουμε διαβάσει στα Εξάρχεια, την Τάνια να μουντζώνει το video wall με τους πολιτικούς και με εξαίρεση δυο ίσως τρία τραγούδια που κάποτε αγαπήσαμε άλλο τίποτα για την αγάπη δεν είχε να πει όπως δήλωσε απο την σκηνή<br /><br />Στην αρχή είπαμε, ε, δεν πειράζει η πολιτική επικαιρότητα επηρεάζει τους ψαγμένους καλλιτέχνες και την καλλιτεχνική τους έκφραση, θα μιλήσουνε, θα σχολιάσουνε αλλά μετά θα τραγουδήσουνε ωραία, θα σηκώσουν την πεσμένη μας διάθεση<br />HA, HA, HA, ΧΟ, ΧΟ, ΧΟ ... Μας πεθάνανε στους αγωνιστικούς, θυμωμένους στίχους, λόγους γιατί δεν πρέπει να χαλαρώσουμε στιγμή, οργισμένοι να είμαστε συνεχώς, δεν έχουμε φάμε<br /><br />Υπομονή! Θα σταματήσει η αγρίλα και θα αρχίσει η βραδιά, σκέφτηκα απελπισμένη. Τίποτα.<br />Κουραστήκαμε, εξαντληθήκαμε, σηκωθήκαμε και φύγαμε λίγο μετά το διάλειμμα. Απόδειξη δεν κόψανε κι εμείς απο τη βαρεμάρα ξεχάσαμε να τη ζητήσουμε. Τέλος πάντων, ας μην αδικήσουμε τους μουσικούς και την κοπέλα που τη λένε Ίρις γιατί απο την πλευρά τους εκτέλεσαν πολύ καλά ό,τι έπρεπε να εκτελέσουν σύμφωνα με το αυτό το μέτριο κατα τα άλλα πρόγραμμα- σάτυρα - επιθεώρηση - αγανάκτηση<br /><br />Φύγαμε και είπαμε κρίμα, φόλα, πετάξαμε τα λεφτά μας και χωρίς απόδειξη! Μας ξεκούφαναν στα εμβατήρια και τους αγωνιστικούς αλαλαγμούς. Ωχ, δεν καθόμουν καλύτερα να δώ τον Πρετεντέρη, τον Τσίπρα και τα άλλα παιδιά στην τηλεόραση να σκοτιστώ<br /><br />Αλλά πάνω εκεί έπεσε η φοβερή και τρομερή ιδέα: Πάμε Μητροπάνο ΤΩΡΑ!!! Κόντρα στη μούντζα. Πήγαμε μπαμ, μπαμ ατάκα κι επιτόπου Κέντρο Αθηνών. Καθήσαμε κι ακούσαμε ένα εξαιρετικό ρεπερτόριο με Κότσιρα, Μπάση και τρείς κοπέλες που τραγουδούσαν μια χαρά ωραία τραγούδια για την αγάπη, τον έρωτα, την καρδιά. Αχ, Μητροπάνο μου να είσαι καλά, έσωσες τη γιορτή μου που παρά λίγο να μείνει με τα μυαλά στα κάγκελα της ... <span style="font-style: italic;">Εφαιδρείας του Ζυγού</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"></span>Κρασάκι ήπιαμε, φρούτα, ξηρούς καρπούς, νεράκι εμφιαλωμένο, παγάκια όλα σωστά κι ωραία στο Κέντρο Αθηνών με την απόδειξη στο τραπέζι μαζί με την παραγγελία αμέσως. Πρόγραμμα τέλειο, έφτιαξε το κέφι, τσουγκρίσαμε, χορέψαμε, γελάσαμε, τραγουδήσαμε, είπαμε στην υγειά μας και στην υγειά τους να είμαστε καλά να ξαναρθούμε να τους ακούσουμε.<br />Κοιμήθηκα στις έξι το πρωί κι έχω όρεξη μεγάλη να πέσω από αύριο ξανά βαθιά μες τα διαβάσματά μου να συνεχίσω την αναζήτηση επιστημονικών απαντήσεων που μου λείπουν<br /><br />Θα μου πει κάποιος, Καλέ, τι μας λες; Εμάς μας άρεσε πολύ το πρόγραμμα της Τσανακλίδου<br /><br />Σεβαστό, θα σας πω. Γράψτε το στο δικό σας blog<br /><br />Ό,τι και να λέμε πάντως είναι πάντα με αγάπη. Δεν πρέπει να χαλάμε τις καρδιές μας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1877868574004119219?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-65463812740883195712011-11-14T07:57:00.000-08:002011-11-14T08:11:12.647-08:00Η ευχή αυτή φυσικά και δεν προορίζεται για την κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" ή την μεταβατική, προσωρινή κυβέρνηση συνεργασίας που σχηματίστηκε λόγω ανωτέρας βίας με τη γωνστή ειδική αποστολή κ.λ.π. κ.λπ. Μια πραγματική κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα προκύψει ελπίζω μέσω δημοκρατικής εκλογικής διαδικασίας όπου ο λαός θα εκφράσει τη βούλησή του για συναινέσεις κ.λ.π. κ.λ.π.<br />Η ευχή προορίζεται με καθυστέρηση για σένα, Άγγελε, με όλη μου την εκτίμηση και την συμπάθεια (δεν τολμώ να πω <span style="font-style: italic;">αγάπη</span> γιατί είναι βαριά η λέξη...) για το γεγονός ότι με συντροφεύεις σε ό,τι σωστό ή λάθος γράφω εδώ. Να είσαι καλά, χαρούμενος και δημιουργικός σε ό,τι κάνεις!<br />ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ<br /><br />Υ.Γ.1 Εσένα πώς σου φαίνεται η κυβέρνηση Παπαδήμου;<br />Υ.Γ.2 Καθυστέρησα γιατί έχω τρελαθεί στο διάβασμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6546381274088319571?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-81716739538683729722011-11-07T02:58:00.000-08:002011-11-07T03:41:01.984-08:00Βρε, λες ο κυρίαρχος λαός να απαντούσε ΟΧΙ δεν θέλω πια να φοράω τη ζώνη του ευρώ να μου κρατά τη βράκα κι αυτό επειδή σου το κρατώ κακία που δεν με ρώτησες όταν πήγες και μου τη φόρεσες; Βρε, λες να σκέφτεται ο κυρίαρχος λαός ότι τώρα μπορεί να το θέλω το ευρώ, αλλά όχι και τη ζώνη, δηλαδή για την ακρίβεια <span style="font-style: italic;">τα</span> ευρώ θέλω, αλλά είναι που σου χρωστώ κι άλλο ένα ΟΧΙ για το πείσμα από το παρελθόν, τότε που μ' έβαλες στην ΕΟΚ πάλι χωρίς να με ρωτήσεις. Λες να σκέφτεται έτσι όλος ο κυρίαρχος λαός; Αφού δεν με ρώτησε τότε τι με ρωτάς τώρα; Αλλά πάλι αν τα ευρώ πράγματι τα θέλουμε άσε τι λέμε (παντού αυτό ακούω ότι και τα ευρώ και το ευρώ τα θ έ λ ο υ μ ε) τότε γιατί ένα δημοψηφισματάκι δεν το θέλαμε; Αν βέβαια στ΄αλήθεια δεν το θέλαμε έστω κι αν όλοι αυτοί που έχουν φωνή μας λέγανε πώς καθόλου δεν το θέλαμε κι ούτε έπρεπε καν να το θέλουμε... τέλος πάντων, άλλο έλεγα. Τα ευρώ λοιπόν μήπως τα θέλουμε με ένα δικό μας τρόπο π.χ. να έρχονται κανονικά απ' έξω σε τακτά χρονικά διαστήματα, αλλά εδώ μέσα να μπορούμε να τα μετατρέπουμε σε δραχμές και να κάνουμε με αυτές τις ευρω-ποιημένες δραχμές μια άλλη πολιτική, δικιά μας, αυτή που ξέρουμε καλά;...<br /><br />Ας το πώ αλλιώς! Τι λέτε να έκανε ο κυρίαρχος λαός αν στις εκλογές του 2009 του έλεγαν λεφτά υπάρχουν, αλλά θα κάνουμε κάτι εργασίες που επείγουν επειδή και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα έχει πάθει ανισορροπία και η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει τα μερεμέτια της και γενικά για να μην κοπεί απότομα και οριστικά η ευρω-αιμοδοσία. Τι εργασίες δηλαδή; Τίποτα που δεν γίνεται σχεδόν παντού στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες: να πάψουμε να κινούμε την οικονομία με μαύρα λεφτά, να ελέγχουμε πού πάνε τα λεφτά, να στενέψουμε τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, να κοντύνουμε τον στενό δημόσιο τομέα, να εισπράττουμε ΦΠΑ, να φροντίσουμε να μη δίνονται τραπεζικά θαλασσοδάνεια δήθεν για παραγωγικότητα και επενδύσεις που μήτε τα είδανε μήτε τα απαντήσανε, να μη πληρώνουμε ανάπηρους που δεν είναι ανάπηροι, συνταξιούχους που δεν ζούν πια και κάτι τέτοια μικροπράγματα για αρχή... Α, ναι κι εμείς που ζητάμε τώρα ψήφο σας θα τελειώσουμε μια για πάντα με τη πολτική/οικονομική διαφθορά, τέρμα η πολιτική και οι πολιτικοί της μίζας κι όσοι απο εμάς κάναμε θα πληρώσουν αναλόγως... Εδώ γελάμε βέβαια αλλά το προσπερνάμε<br /><br />Αν τέτοια λεφτά υπήρχαν, τι λέτε ότι θα γινόταν; Τι θα απαντούσε ο κυρίαρχος λαός, κυρίως μέσω των Μέσων με τη σχετική διερμηνεία προτού πάει στην κάλπη να απαντήσει... Δεν ξέρω αν με εννοείτε αλλά δεν πειράζει<br /><br />Θα το πω κι αλλιώς ή μάλλον θα ρωτήσω: Υπήρχε τελικά άλλος δρόμος απο τα τέλη του 2009 μέχρι τώρα για να πορευτούμε ως Ελλάδα και ως Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα απο αυτόν που πήρε ο ΓΑΠ; Αν υπήρχε μπορεί έστω και τώρα να μου τον πει κάποιος έστω για την ιστορία του πράγματος μια που τώρα όλοι συμφωνούν ότι ένας είναι δρόμος; Ευχαριστώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8171673953868372972?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-34228938227448460592011-10-25T02:12:00.000-07:002011-10-25T02:31:55.143-07:00ΑΝ... ήμουν, που δεν θα ήμουν, θα ψήφιζα το λεγόμενο πολυνομοσχέδιο. Θα το ψήφιζα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αντιλαμβάνομαι καθυστερήσεις, λάθη, παραλείψεις που έγιναν και τώρα και παλιότερα και θα γίνουν αργότερα. Ουδείς έχει τις λύσεις στο τσεπάκι. Ακόμα και οι πιο έμπειροι ψάχνονται, ακόμα και οι πιο ικανοί ψάχνονται πόσο μάλλον οι λιγότερο ικανοί και έμπειροι να διαχειριστούν κρίσεις και λύσεις. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη καθυστέρηση των τελευταίων δυο δεκαετιών είναι ότι ως Ελλάδα κράτος -μέλος της Ε.Ε. (και μετέπειτα της ευρωζώνης) δεν κάναμε καμιά συντονισμένη και διαρκή προσπάθεια ώστε, μετά το Μάαστριχτ, να διορθώσουμε ενδογενείς παθογένειες πολλών δεκαετιών και κατά το δυνατόν να αρματωθούμε παραγωγικά και επενδυτικά στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ανταγωνισμό. Δεν το κάναμε γιατί οι κυβερνώντες ηγέτες φοβήθηκαν το πολιτικό κόστος και προτίμησαν πάντα να ρίξουν τις καυτές πατάτες σε κάποιους επόμενους. Άκουσα χτες στη ΝΕΤ την κα Κατσέλη να απαντά στην κα Στάη ότι αν η άρνησή της να ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο επρόκειτο να ρίξει την κυβέρνηση, τότε, θα κατέβαλε ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια να πείσει για τα επιχειρήματά της. Όμως, σκέφτομαι, την όποια προσπάθεια έχει κανείς τη δυνατότητα να καταβάλει για να πείσει ότι έχει δίκιο και να αποτρέψει καταστροφές την καταβάλει στο έπακρο ούτως ή άλλως ανεξαρτήτως συγκυρίας. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για υπουργό ή βουλευτή...<br />Σ' ευχαριστώ για τα δυο σου σχόλια! Άργησα να απαντήσω γιατί έχω αρχίσει μαθήματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3422893822744846059?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-29059710239914683382011-10-19T00:09:00.000-07:002011-10-19T00:34:32.375-07:00Άνοιξα το ημερολόγιό μου για να βρω κάτι και τυχαία έπεσα στη σελίδα της 5ης Αυγούστου... Συχνά γράφω μια δυο σκέψεις που έρχονται στο μυαλό μου, τις γράφω έτσι όπως έρχονται χωρίς να τις περνώ απο κανένα φίλτρο και μετά τις ξεχνώ.<br />Να τι βρήκα λοιπόν και είπα να το μεταφέρω εδώ έτσι για γούστο:<br /><br />"Την καταστροφή τη βαφτίζουμε ανάπτυξη, την ανάπτυξη τη λέμε καταστροφή... βγάλε άκρη"<br /><br />"Αγοραίος έρωτας είναι στις μέρες μας η αγάπη, κι αυτό το <span style="font-style: italic;">αγοραίος</span> καμιά σχέση με την πορνεία αφού την πορνεία την αγκαλιάζει με συμπάθεια η κοινωνία. Δούναι και λαβείν, that's all..."<br /><br />"Ο φίλος μου με αντιμετωπίζει σαν πελάτη μα το χειρότερο δεν είναι αυτό, το χειρότερο είναι πως δεν το αντιλαμβάνεται έτσι"<br /><br />"Το μίσος των παντρεμένων στους ελεύθερους: Στην εφημερίδα <span style="font-style: italic;">ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο 6-7 Αυγούστου 2011</span> λέει κάποιος Γιώργος που μάλλον είναι παντρεμένος αλλά εκ των υστέρων μάλλον το μετανιώνει: <span style="font-style: italic;">Βάλτε φόρο αγαμίας, να πληρώνουν περισσότερο φόρο όσοι δεν είναι παντρεμένοι.</span> Δεν μας... α-γαπάς κύριε Γιώργο"<br /><br />Εντάξει, δεν είναι τίποτα... μερικές σκόρπιες λυπημένες σκέψεις μια μέρα τον Αύγουστο που πέρασε και μας ξεπέρασε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2905971023991468338?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-29994354729583384202011-10-17T01:02:00.000-07:002011-10-17T01:19:30.249-07:00Απαντώντας στον αγαπημένο μου ανώνυμο (Άγγελο;) θέλω να πω ότι επωνύμως έχω ήδη κάνει καταγγελία και, ναι, βρέθηκα κατηγορούμενη όπως ακριβώς το λες. Αλλά απο την άλλη και ο φόβος μήπως βρεθείς κατηγορούμενος αν καταγγέλεις, επωνύμως, κάποιους ή κάτι καταφανώς κακό, βοηθάει την κοινωνία; Ας δείξουμε εμπιστοσύνη στη διεκδίκηση της δικαιοσύνης και πού ξέρεις μπορεί η Δικαιοσύνη να μην αποδειχτεί στο τέλος και τόσο τυφλή... Κυρίως απο εμάς εξαρτάται. Α, και με την ευκαιρία να σας πω ότι χτες πήγα σινεμά: <span style="font-style: italic;">"Ένας χωρισμός" </span>Συγκλονιστικό το φινάλε!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2999435472958338420?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-47842563641639320672011-10-12T23:41:00.000-07:002011-10-13T00:19:14.219-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-u46cCd0WtY4/TpaN9z2WKCI/AAAAAAAAAsM/pix-4WEeYOY/s1600/wondering.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-u46cCd0WtY4/TpaN9z2WKCI/AAAAAAAAAsM/pix-4WEeYOY/s320/wondering.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662869674494666786" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Αυτός είναι ο τίτλος επιστολής αναγνώστη της εφημερίδας </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΤΑ ΝΕΑ</span><span style="font-weight: bold;"> απ΄όπου σταχυολογώ και αναδημοσιεύω ένα μικρό απόσπασμα</span><br /><br />Ο κ. Αλέξανδρος Παπαδόπουλος απο την Αθήνα, όπως αναφέρεται στην εφημερίδα (σελ. 61 <span style="font-style: italic;">ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο</span> 8-9 Οκτωβρίου 2001), επισημαίνει ανάμεσα στα άλλα ερωτήματα:<br /><span style="font-style: italic;">"Το πρώτο είναι αν υπάρχει τρόπος στην Ελλάδα της διαπλοκής, της συναλλαγής και των κουμπάρων να πραγματοποιηθεί μια αντικειμενική κρίση και αξιολόγηση των υπαλλήλων ώστε να προωθηθούν στην έξοδο οι λιγότερο ικανοί και όχι το αντίστροφο. Με δεδομένο τον ιστό διαπλοκής που έχει διαμορφωθεί διαχρονικά ανάμεσα σε συνδικαλιστές, προϊσταμένους, διοικητές, κόμματα κ.λ.π., το πλέον πιθανό είναι να διατηρήσουν τις θέσεις τους τα "γρανάζια" του μηχανισμού και να εκδιωχθούν οι λίγοι ικανοί".</span><br /><br />Κλείνω τη σημερινή μου ανάρτηση με κάτι που σχετίζεται με όλα όσα μας συμβαίνουν και το οποίο θα προσθέσω στην άποψη που ανάρτησα χτες περί Α.Ο.Ζ.<br />Θα έχετε προφανώς υπόψη σας τα μηνύματα-πληροφορίες-ειδήσεις που εμφανίζονται ακάλεστα στην οθόνη του υπολογιστή μας π.χ. απο το msn. Έτσι, χτες, μόλις βγήκα απο το blog μου είδα φαρδιά πλατιά το msn να με ενημερώνει ότι "οι Έλληνες κατα 85% είναι απαισιόδοξοι". Δεν ξέρω κατα πόσο εγώ πρέπει τώρα να θεωρήσω αξιόπιστο απο το συμπέρασμα αλλά αν αποφασίσουμε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα στην κοινωνία μας, τότε, όχι για Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δεν είμαστε ικανοί άλλα ούτε καμιά άλλη στον ήλιο μοίρα. Είδατε τι όμορφα που ανακυκλωνεται η μαυρίλα και η απαισιοδοξία...<br />Αυτό θέλουμε; Να αποτελεί η στιγμιαία έκφραση της όποιας κοινής γνώμης την πολιτική μας κουλτούρα; Ή μήπως θα εξυπηρετείται καλύτερα η προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας ζωής και της δημοκρατίας το να σκεφτόμαστε πρώτα και κατόπιν επωνύμως να δημοσιεύουμε τις απόψεις και τον προβληματισμό μας, όπως ο αναγνώστης που μπήκε στη διαδικασία να γράψει και να στείλει μια επιστολή στην εφημερίδα ή/ και να τη διαδώσει με σοβαρότητα και χωρίς χυδαιότητες μέσω των κοινωνικών δικτύων;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4784256364163932067?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-49454542588888695952011-10-12T01:24:00.000-07:002011-10-12T02:13:31.914-07:00Είναι νομίζω γνωστό αν και κατά πόσο η Τουρκία τα τελευταία χρόνια δυναμώνει διεθνώς επενδυτικά και οικονομικά. Γνωστό είναι επίσης αν και κατά πόσο η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δυναμώνει διεθνώς επενδυτικά και οικονομικά. Είναι γνωστό ότι οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις είτε είναι επικίνδυνες σχέσεις αντιπαλότητας είτε είναι σχέσεις συνεργασίας γειτόνων. Το τι ήταν μέχρι τώρα το ξέρουμε, το τι θα είναι στο εξής συναρτάται με το διεθνές status κάθε μιας χώρας. Το διεθνές κύρος εξαρτάται απο την εσωτερική κατάσταση σε κάθε χώρα. Πάντως το να διεκδικείς την τάξη και το δίκαιο στην αυλή σου προϋποθέτει ότι εσύ πρώτος απ' όλους θα σέβεσαι και θα προσέχεις την αυλή σου απο κάθε καταστροφή και δεν θα την κάνεις μπάχαλο να γλύφονται οι λύκοι... Το οποίον σημαίνει ότι για να προχωρήσεις π.χ. σε κήρυξη Α.Ο.Ζ. (με βάση τη Διεθνή Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας όπου αν θυμάσαι εκεί παίζει και το θέμα περί δικαιώματος επέκτασης χωρικών υδάτων έως τα 12 ν.μ.) πρέπει προηγουμένως να έχεις τακτοποιήσει γερά και σίγουρα υπέρ σου το διεθνές περιβάλλον και πρωτίστως την εσωτερική σταθερότητα, σύμπνοια και δυναμική ανόρθωσης της χώρας στο πλαίσιο των κανόνων της ευρωζώνης. Εκτός αν κάποιοι σκέφτονται ότι θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδος να απομακρυνθεί από την Ε.Ε. και τα δυτικά πρότυπα και να χαράξει νέα πορεία σύνδεσης και εξάρτησης κατά την Ανατολή μεριά... Άλλωστε εκπαιδευόμαστε στην ιδέα και μέσα απο τουρκικά σήριαλ που κατά κόρον προβάλλονται στην ελληνική τηλεόραση. Αυτό που δεν ξέρω είναι ποια δικά μας σήριαλ παίζονται στην Τουρκία. Αλήθεια δεν ξέρω και θα ήθελα να μου το έλεγε κάποιος αν ξέρει, κυρίως ποιά ελληνικά πρότυπα προβάλλονται στον τουρκικό λαό μέσω τηλεόρασης. Τινα πώ; Ανατολή και Δύση, Βορράς και Νότος αν δεν προσέξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει λέει ο λαός... Κι εμείς δεν το προσέχουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4945454258888869595?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-77700995307186297622011-10-10T23:47:00.000-07:002011-10-11T01:08:50.835-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-7rXptk6KHGc/TpP5QskI-uI/AAAAAAAAAsA/o2DppsMM1S4/s1600/Plaka1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 220px; height: 307px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7rXptk6KHGc/TpP5QskI-uI/AAAAAAAAAsA/o2DppsMM1S4/s320/Plaka1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5662143221770812130" border="0" /></a><br />Στο χώρο της Στοάς του Βιβλίου άρχισε σειρά μαθημάτων (κατόπιν εγγραφής και πληρωμής) στην Ιστορία της Τέχνης με την Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κα Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα. Χτές έγινε το πρώτο μάθημα το οποίο πήγα για να παρακολουθήσω. Στην είσοδο εξήγησα ότι είμαι δημοσιογράφος και ότι ήθελα να δω πώς θα γίνουν αυτά τα μαθήματα που οργανώθηκαν στο πλαίσιο του Ελεύθερου Πανεπιστημίου. Με άφησαν και πέρασα. O κόσμος είχε προσέλθει στην κυρίως αίθουσα που ήταν γεμάτη και πολλοί άνθρωποι στην δευτερεύουσα αίθουσα παρακολουθούσαν σαν απο βίντεο την "ζωντανή" κατά τα άλλα παράδοση της κ. Λαμπράκη-Πλάκα, η οποία δυστυχώς δεν υποστηρίχτηκε καθόλου απο τεχνικής/ οργανωτικής πλευράς. Ο τρόπος παρουσίασης των slides ήταν απαράδεκτος, ο φωτισμός ήταν απαράδεκτος ενώ και ηχητικά είχαμε πρόβλημα αφού μόλις απομακρυνόταν απο το βήμα με τα μικρόφωνα η ομιλούσα καθηγήτρια, δεν ακουγόταν σχεδόν τίποτα στη δευτερεύουσα αίθουσα.<br />Πέντε μαθήματα θα γίνουν και κάθε ενδιαφερόμενος ήδη έχει προκαταβάλει 70 ευρώ. Ήδη όμως στο πρώτο μάθημα ήταν ενδεικτική η προχειρότητα, ίσως και η ανοησία αφού προς το τέλος πια όταν η κα Πλάκα είπε "έχουμε πολλά φώτα", εννοώντας ότι δεν φαίνονταν καλά τα slides, οι αρμόδιοι αιθούσης νόμιζαν πως έπρεπε να χαμηλώσουν φώτα που έπεφταν πάνω της και έτσι την... μαύρισαν. Κρίμα. Ας ελπίσουμε ότι τα βασικά αυτά λάθη θα διορθωθούν. Εβδομήντα ευρώ δεν είναι λίγα τη σήμερον ημέρα. Όταν κατόπιν οργάνωσης, εγγραφής και καταβολής αντιτίμου αναλαμβάνουν ενεργό κοινωνική δράση άνθρωποι από υψηλές θέσεις στην δημόσια ζωή, η προχειρότητα δεν επιτρέπεται.<br />Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναλάβουν, συντονισμένα, δράση αναβάθμισης του μορφωτικού επιπέδου της κοινωνίας οι δάσκαλοι όλης της χώρας πάνω στα επιστημονικά τους αντικείμενα έστω και για δυο ώρες την εβδομάδα σε κάθε πόλη και χωριό. Να χαρίσουν στους πολίτες διεξόδους πνευματικές και ψυχικές ιδιαίτερα σε αυτήν την δύσκολη φάση της ζωής. Χωρίς οικονομική επιβάρυνση κατά το δυνατόν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7770099530718629762?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-29951966415450922452011-10-06T22:58:00.001-07:002011-10-06T23:07:27.377-07:00Μα είδατε τι παθαίνει κανείς; Πέφτει στα γρανάζια του facebook και μετά δεν έχει καιρό να γράφει κανονικά στο blog του. Όμως θα γράψω μόλις μου έρθει έμπνευση παρότι θέματα που θέλω να γράψω υπάρχουν σωρός. Δώστε όμως κι εσείς μια ιδέα, "δώσε θέμα" που λέγαμε στο ρεπορτάζ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2995196641545092245?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-50966544930137672902011-10-04T03:36:00.000-07:002011-10-04T03:40:06.072-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-VGBZf8eD1hs/ToriYuMUP8I/AAAAAAAAAr4/Giq0_z-EMn8/s1600/HAPPY.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 278px; height: 181px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VGBZf8eD1hs/ToriYuMUP8I/AAAAAAAAAr4/Giq0_z-EMn8/s320/HAPPY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5659584796088876994" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ο Άγγελος ξαναγύρισε και είμαι πολύ χαρούμενη σήμερα που έχω και γενέθλια!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5096654493013767290?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-51299822207068294152011-09-29T09:53:00.000-07:002011-09-29T10:21:19.484-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-iy50N1JjONc/ToSolEVLbTI/AAAAAAAAArw/goQHlo0exa4/s1600/Maro1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 240px; height: 198px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-iy50N1JjONc/ToSolEVLbTI/AAAAAAAAArw/goQHlo0exa4/s320/Maro1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657832386655382834" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Η Ιστορία έχει τις απαντήσεις που χρειαζόμαστε</span><br /><br />Πρέπει να καταλάβουμε τον κόσμο γι αυτό η <span style="font-weight: bold;">Μαρία Ευθυμίου</span>, αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάσκει του Κόσμου την Ιστορία και μας καλεί να την μάθουμε και αν την ξέρουμε ήδη να την ακούσουμε άλλη μια φορά και να σκεφτούμε ακόμα καλύτερα όλα τα πώς και τα γιατί απο την αρχή του ανθρώπου στη Γη μέχρι σήμερα.<br /><br />Η συναρπαστική διαδασκαλία της Μαρίας Ευθυμίου προσφέρεται δωρεάν.<br /><br />Όσοι έχουν διάθεση για γνώση και επίγνωση ότι ο ανιστόρητος άνθρωπος δεν είναι ό,τι καλύτερο για την κοινωνία και μάλιστα σε μια κοινωνία που βασανίζεται από πολιτική-οικονομική και κοινωνική-πολιτισμική κρίση, καλό θα είναι να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Πού και πότε</span><br /><br />ΑΘΗΝΑ: Από την Τρίτη 4 Οκτωβρίου, και κάθε Τρίτη απο τις 6 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας και Ασκληπιού)<br /><br />ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ: Από την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου, και κάθε Τετάρτη στις 6 μέχρι τις 9 μ.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Ν. Ιωνίας (Πατριάρχου Ιωακείμ 4, κοντά στον σταθμό ΗΣΑΠ)<br /><br />ΚΑΛΛΙΘΕΑ: Από την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου, και κάθε Πέμπτη πάλι 6-9 μ.μ., στο Κτίριο του Συλλόγου "Αργοναύτες - Κομνηνοί" (Δαβάκη και Δοϊράνης)<br /><br />Διάλεξτε κύκλο και πάρτε μέρος στο ταξίδι της Παγκόσμιας Ιστορίας. Μην το χάσετε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5129982220706829415?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-90268649496565821412011-09-29T02:14:00.000-07:002011-09-29T02:15:41.699-07:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μου θύμωσες και δεν μου γράφεις;</span>...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-9026864949656582141?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-84963841686871735412011-09-23T05:48:00.000-07:002011-09-23T07:23:28.382-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-wHHqVyoaMl0/TnyVXZi_6jI/AAAAAAAAAro/fuydTcYVf3U/s1600/vahn-gogh1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 300px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wHHqVyoaMl0/TnyVXZi_6jI/AAAAAAAAAro/fuydTcYVf3U/s320/vahn-gogh1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5655559461297711666" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Καλημέρα σου λέω...</span><br /><br />Αποκλείεται με τους ηλίθιους να τα βγάλουμε πέρα. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως ζουν ανάμεσά μας και πώς οι έξυπνοι τους χειραγωγούν με τον πιο γενναιόδωρο τρόπο ώστε ν' ακούγεται πιο δυνατά το φρικαλέο γέλιο τους<br /><br />Ένας τρόπος υπάρχει: να λιγοστέψουν κάποτε οι ηλίθιοι κι έως τότε να απομονωθούν οι έξυπνοι που τους καλλιεργούν σαν τα βλήτα σε πόλεις, πλατείες, δρόμους, χωριά και σοκάκια<br /><br />Κι ενώ γράφω τα φληναφήματά μου, νιώθω και κάπως ηλίθια μα τους θεούς όλων των θρησκειών, αναρωτιέμαι πώς γίνεται όλοι να διαφωνούν λυσσαλέα με τις πολιτικές που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, αλλά να είναι έτοιμοι να τις υιοθετήσουν και συναινετικά να προχωρήσουν με μια κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης και εθνικής σωτηρίας<br /><br />Ρωτήσανε ευθέως οι δημοσιογράφοι τον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ αν συμφωνεί να μην πάμε να πληρώσουμε το χαράτσι μέσω ΔΕΗ κι αυτός απάντησε ότι... το χαράτσι είναι βαρύ(βεβαίως βεβαίως)<br /><br />Όλοι θέλουν να σώσουν την Έρημη Χώρα αρκεί να βρίσκονται όλοι μαζί στην εξουσία.<br />Τότε προς τι οι εκλογές, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Εξουσία παντού!!! Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει και η νύχτα είναι όμορφη και γοητευτική<br /><br />Οι απεργίες στην Ελλάδα ήδη απο τις δεκαετίες του '90 και του 2000 γίνονται σαν να μην γίνονται κι έχουν χάσει το νόημά τους. Να μην ξεχνιόμαστε όμως ως προς το μερίδιο εξουσίας του επαγγελματικού συνδικαλισμού και των αρχηγών του. Να εμπεδώνουμε και τη δύναμη του κορπορατισμού έτσι ώστε όλα να αλλάζουν για να μην αλλάζει τίποτα προς το καλύτερο. Φτάσαμε σήμερα να κοιτάζουμε το απεργιακό δελτίο λες και είναι το πρόγραμμα δίαιτας του αγαπημένου μας παχύσαρκου που δεν θα σουλουπωθεί ποτέ γιατί πάει και τρώει κρυφά<br /><br />Η Αλέκα και ο Αλέκος εκτός που δεν μιλιούνται, εκτός απο γενική ανυπακοή και γενικό μπάχαλο, κι έτσι ηλίθια όπως είμαι εγώ και δεν με λογαριάζουν, δεν μου εξηγούν τι να γίνει με την Ελλάδα είτε μείνει εντός είτε βγει εκτός Ε.Ε. ή/και ευρωζώνης;<br /><br />Εννοώ τι να γίνει α κ ρ ι β ώ ς! Γιατί όπως έλεγα σε μια φίλη μου - που θαυμάζει την Κανέλλη και την Παπαρήγα και με αποπαίρνει όταν την πειράζω και ρωτάω αν το ΚΚΕ πιστεύει στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία - η κατάσταση μου θυμίζει μια παρέα που κάθεται και κουβεντιάζει και έρχεται η ώρα εκτός απο κουβέντα να κάνουν και περπάτημα για να ξεμουδιάσουν. Λέει ο πρώτος, προτείνω να πάμε προς τα εκεί γιατί έχει θέα, πετάγεται ο δεύτερος και διαφωνεί διότι θεωρεί ότι προς τα εκεί είναι επικίνδυνα επειδή περνούν αυτοκίνητα, τότε, αντιπροτείνει ο τρίτος, να πάμε απο την άλλη μεριά που έχει ησυχία, ξαναπετάγεται ο δεύτερος και προειδοποιεί ότι η άλλη πλευρά είναι ακόμα χειρότερη επειδή τριγυρνούν άγρια σκυλιά. Τι προτείνεις τότε; τον ρωτούν οι άλλοι δύο. Δεν ξέρω, πάντως ούτε απο εδώ ούτε απο εκεί να πάμε, τους απάντησε<br /><br />Άσχετο (ή σχετικό;): Άμα χρησιμοποιήσω τώρα κι εγώ τον χαρακτηρισμό "γομάρια" για μερικούς μερικούς (ξέρουν αυτοί...) θα βρω και τον μπελά μου, έτσι; Ιέτσι, Ιέτσι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8496384168687173541?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-66371951065527834232011-09-19T04:09:00.000-07:002011-09-19T04:10:05.990-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><b><i>Η κόλαση στον παράδεισο</i></b><br /><br />Ο τίτλος που έβαλα είναι οπωσδήποτε άδικος. Η χώρα αυτή είναι ευλογημένη.<br />Ωραία χώρα, ωραία θάλασσα, ωραίος ουρανός γαλανός και τα λοιπά.<br /><br />Οι άνθρωποί της όμως ζούνε μια τραγωδία αλλά, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, μπορούν να διαπαιδαγωγηθούν!<br />Παράδεισος η Ελλάδα, Κόλαση η Ιστορία της<br /><br />Με τον Αριστοτέλη να κατοικεί στον υψηλότερο κύκλο της Κόλασης διαλεγόμενος με άλλους Έλληνες συγγραφείς, όπως το θέλει στη Θεία Κωμωδία ο Δάντης που με οδηγό τον Βιργίλιο πάει Κόλαση<br /><br />Ο Πλάτων πάλι θεωρούσε ότι η τραγωδία προκαλεί σύγχυση στο κοινό όσον αφορά τις αξίες αφού οι καλοί χαρακτήρες βιώνουν τραγικές πτώσεις και η αρετή δεν ανταμείβεται πάντα.<br /><br />Κάτι μου θυμίζει αυτό αλλά δεν μπορώ να εστιάσω γι αυτό θα διαπαιδαγωγηθώ<br /><br />"Άδικη κοινωνία" δεν λέμε; Ή μάλλον "άτιμη κοινωνία" που άλλους τους ανεβάζεις κ.λ.π.;<br /><br />Κάποιος μας το είπε το καλοκαίρι πολύ ωραία ότι οι Έλληνες διασκεδάζουμε με τον πόνο μας (π.χ. το μερτικό μου απ' τη χαρά το έχουν πάρει άλλοι... και άλλες επιτυχίες)<br /><br />Αφού το 'χουμε ήδη από τον 6ο αί. π.Χ αυτό με την κλασική τραγωδία, το διαδώσαμε στην οικουμένη, επηρεάσαμε κόσμο και κοσμάκη, μήπως ό,τι χρειαζόμαστε σήμερα είναι ένας οικουμενικός <i>νέος Διαφωτισμός</i>. Να συζητήσουμε, να αποφασίσουμε <i>τι κοινωνία θέλουμε</i>, παγκόσμια αυτή τη φορά, έτσι ώστε να μη μείνει "ανεκπλήρωτο πρόταγμα" ο Διαφωτισμός, όπως λέει ο Habermas, να βελτιωθεί και να συμπληρωθεί αφού, διάολε, οι άνθρωποι έχουμε επικοινωνιακή ικανότητα. Δεν έχουμε; Υποτίθεται ότι με τα νέα μέσα δικτύωσης έχουμε ακόμα καλύτερη. Έχουμε, δεν έχουμε;... Αλλά ποιος ακούει θα μου πείς<br /><br />Στην Ελλάδα, ο Διόνυσος θα τεμαχιστεί απο τους Τιτάνες αλλά, όπως τα αμπέλια την άνοιξη, θα αναγεννηθεί. Ας παίρνουμε λίγο κουράγιο απο τη μυθολογία κι ας σπέρνουμε τη χώρα</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6637195106552783423?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-58678068420630936202011-09-09T23:15:00.000-07:002011-09-09T23:40:17.062-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-qj4qhRD9uds/TmsF3pa1tQI/AAAAAAAAArg/XT2tUz2PBu8/s1600/DSCN0791.JPG"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-qj4qhRD9uds/TmsF3pa1tQI/AAAAAAAAArg/XT2tUz2PBu8/s320/DSCN0791.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5650616611035788546" border="0" /></a><br />Τι πήρα μαζί μου; Χμμ... Θα σου πω γενικά ότι διάβαζα ό,τι θα με βοηθήσει στο νέο ξεκίνημα για το Μεταπτυχιακό στην Πολιτική Κοινωνιολογία. Ελπίζω, βέβαια, να γίνει το ξεκίνημα στην ώρα του και να είναι η Σχολή, Σχολή για γνώση και όχι αργοΣχόλη για όσους νομίζουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους.<br /><br />Θυμάσαι πριν απο περίπου 20 χρόνια εκείνο το ανέκδοτο με τις δυο λέξεις που κυκλοφορούσε παντού εδώ στην Ελλάδα και οι περισσότεροι γελούσαμε σαν χάχες; Το "Αλβανός τουρίστας";<br />Ε, Ίσως να διάβασες κι εσύ στην εφημερίδα προ ημερών εκείνο το ρεπορτάζ με τίτλο "1,2 εκατ. τουρίστες στην Αλβανία". Το συμπέρασμα ας το βγάλουν όσοι γελούν ακόμα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5867806842063093620?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-58429246696044049412011-08-18T10:24:00.000-07:002011-08-18T10:43:34.545-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ueICiw16exw/Tk1OtNqg9GI/AAAAAAAAArY/8uiU6SV_njE/s1600/Cezanne%2BThe%2Blarge%2Bbathers.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 220px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ueICiw16exw/Tk1OtNqg9GI/AAAAAAAAArY/8uiU6SV_njE/s320/Cezanne%2BThe%2Blarge%2Bbathers.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642252446834160738" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ως... λουόμενη</span> <br /> <br />Είναι που αποφάσισα να κάνω ελαφρά αποτοξίνωση από το PC. Διαβάζω βιβλία! Γιατί έχω την αμυδρή εντύπωση ότι η "επικοινωνία" μέσω των social networks αφαιρεί χρόνο από την επιδίωξη πραγματικής γνώσης. Προσωπικά, σε αυτή τη φάση της ζωής, θέλω και τη χρειάζομαι πολύ αυτή τη γνώση για την κατανόηση των πολιτικών-κοινωνικών και, κυρίως, των πολιτισμικών προβλημάτων που έχουμε σε αυτήν την υπέροχη πατρίδα. Καλά είμαι. Ευχαριστώ κι ελπίζω να είσαι κι εσύ καλά! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5842924669604404941?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-37691113228857453752011-08-02T04:32:00.000-07:002011-08-02T04:37:43.166-07:00Εντάξει, αλλά πες μου πότε, κατά τη γνώμη σου, είναι το σωστό timing?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3769111322885745375?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-88303259036457874722011-07-31T02:04:00.000-07:002011-07-31T02:26:34.766-07:00Ρωτάς με άλλα λόγια: Γιατί τώρα;<br />Και γιατί, ποτέ έως τώρα; Κι αν δεν ήταν καλοκαίρι και ήταν φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη... του πότε αλήθεια; Του φέτος, του χρόνου του αγίου... Πότε είναι η κατάλληλη εποχή να πάρεις επιτέλους μια απόφαση να βάλεις κανόνες σε κάτι, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό, όταν ξέρεις καλά πως δεν λειτουργεί σωστά;<br /><br />Υπάρχει κανείς που να ήταν ευχαριστημένος με τον τρόπο λειτουργίας των υπηρεσιών ταξί;<br />Θα δούμε βέβαια εαν και κατά πόσο θα ρυθμιστεί το θέμα ορθά και δίκαια και για τα ταξί αλλά κυρίως για την κοινωνία.<br /><br />Πάντως είναι διαπιστωμένο ότι κάθε φορά που τα ταξί απεργούν η κίνηση στους δρόμους είναι σχεδόν χαρά θεού. Αυτό συμβάινει όχι μόνο το καλοκαίρι που είναι πιο ήσυχα αλλά και τον χειμώνα.<br /><br />Άρα λοιπόν είναι καιρός και τα ταξί να βρούν τον ρόλο τους, όπως επίσης και τα λεωφορεία και τα τρόλεϋ και οι υπόλοιπες συγκοινωνίες ώστε ο κόσμος να μετακινείται και να χαίρεται αντί να σιχτιρίζει νυχτιάτικα, μεσημεριάτικα και πρωινιάτικα...<br /><br />Α, και κάτι τελευταίο: Ας πάψουν επιτέλους οι οδηγοί ταξί να μας ρωτάνε πού πάμε για να αποφασίσουν εάν θα μας... εξυπηρετήσουνε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8830325903645787472?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-68303338617240452932011-07-28T01:53:00.000-07:002011-07-28T01:56:38.667-07:00Τι γίνεται, παιδιά; Δύσκολες οι συνδέσεις ή συμβαίνει κάτι άλλο;...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6830333861724045293?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-40209911250740296702011-07-25T23:25:00.000-07:002011-07-25T23:48:46.559-07:00ΤΑΞΙ και Ταξιτζήδες; Έχουμε κι άλλα αναρτημένα απο καιρό για τη γούνα τους!<br />Πηγαίνετε αριστερά στον κατάλογο των μηνών, πατήστε Αύγουστος 2006, στις 7/8/06, διαβάστε το άρθρο με τίτλο: <em>Περιβάλλον και Ποιότητα Ζωής στο Άστυ (μέρος τέταρτο), ΤΑΞΙ και άλλες ΕΚΠΟΜΠΕΣ...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4020991125074029670?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-29374031580227639712011-07-22T06:02:00.000-07:002011-07-22T06:08:59.316-07:00Πληρώνεις κάπου για να αποκτήσει ένα blog απήχηση; Η απήχηση αγοράζεται;<br />Αυτό με ρώτησαν, αυτό ρωτάω απο εδώ, αλλά δεν νομίζω να έχουμε απάντηση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2937403158022763971?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-16855395206832889152011-07-21T01:14:00.000-07:002011-07-21T01:19:16.866-07:00Α, ιδού, έψαξα στο αρχείο των αναρτήσεων και το βρήκα: Στις 29 Φεβρουαρίου 2008, απόκριες ήταν, έγραψα για την καθοδήγηση που μου έκανε ένας οδηγός μια βραδιά... Άρα είναι σχεδόν τριάμιση χρόνια πριν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1685539520683288915?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-53270467051201818592011-07-21T00:58:00.000-07:002011-07-21T01:25:21.812-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-6PA0nncUHB0/TifeB4gC30I/AAAAAAAAArQ/oou-aeezq1o/s1600/Taxi_0dd_533_355.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-6PA0nncUHB0/TifeB4gC30I/AAAAAAAAArQ/oou-aeezq1o/s320/Taxi_0dd_533_355.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631713982978121538" border="0" /></a><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Ταξί - μετρο πολιτικής</i></b></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"><i style="">Το κάτωθι κείμενο-ρεπορτάζ είχε αναρτηθεί προ πολλού καιρού εδώ στη Σφαίρα. Επίκαιρο πολύ γι αυτό και το αναδημοσιεύω. Να είναι τέσσερα χρόνια τώρα; Είναι.</i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""> </i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Ακόμα και οι ταξιτζήδες που ανέκαθεν ήξεραν πώς να χειριστούν επικοινωνιακά όλα τα θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής με τους πελάτες, κάνοντας θετική ή αρνητική κριτική στην εκάστοτε κυβέρνηση, τους υπουργούς, τους πολιτικούς και παντός είδους παράγοντες της πολιτικής ανάλογα με το πώς βολεύει τον κλάδο, τα ’χουν κάπως χαμένα. Δεν είναι πια σίγουροι, όπως παλιά, με ποιον πολιτικό αρχηγό πρέπει να συνταχθούν, ποιο κόμμα να υποστηρίξουν, σε ποιον να φορτώσουν ευθύνες γι αυτήν την κατάσταση που «τέρμα, τελειώσαμε, δεν πάει άλλο». Όλοι είναι για τα πανηγύρια και για κλάματα, μου λέει, εννοώντας τους πολιτικούς, αλλά κι εσείς με το συμπάθιο, συμπληρώνει, η αλήθεια να λέγεται, εννοώντας και τον δικό μου κλάδο, «σαν να το’ χετε ξεφτιλίσει τελείως». Συνεχίζει ακάθεκτος: «Ποια ελευθερία του τύπου και πράσινα άλογα, ποια συμφέροντα πληρώνεστε για να εξυπηρετείτε; Για να δούμε θα μάθουμε; Καλά το’ χει καταλάβει κι ο πιο χαζός… Αλλά θα μου πεις, λέει αφού το ξανασκέφτεται, τι να κάνετε κι εσείς; <span style=""> </span>Πώς να σταθείτε στον ανταγωνισμό ανάμεσά σας, ε; Ο σώζων εαυτόν σωθήτω κι εσείς… Χα, ποια δημοκρατία και ποια ενημέρωση, μωρέ, ό,τι σας κατεβαίνει εκεί μας το λέτε κι ύστερα το αλλάζετε, το στρίβετε, το κρύβετε, έτσι;» είπε και με κοίταξε από το καθρεφτάκι.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων τρομερή· το βασανιστήριό μου αργό σε πρώτη – νεκρή ταχύτητα, ο ταξιτζής μιλά ασταμάτητα, ρίχνει ματιές μέσα απ’ τον καθρέπτη να δει αν τον παρακολουθώ ενόσω το “μουσικό χαλί” από μοτορόλα κι ένα ραδιοφωνικό σταθμό με πανάθλια τραγούδια και βλακώδη σχόλια, γαρνίρει και δένει με τον πολιτικό του μονόλογο.</p><p class="MsoNormal"> «Τραγελαφικές φιγούρες, που λέτε, ανθρωπάκια φοβισμένα μη χάσουν τα προνόμια και τις καρέκλες τους, τις βολές τους τις βουλευτικές ή τις όποιες άλλες, Χα, πρώτα κλάφτηκαν, έγλυψαν, γονάτισαν, ρουφιάνεψαν, εξαγοράστηκαν<span style=""> </span>κι έπειτα διορίστηκαν διευθυντάδες οι πιο τεμπέληδες, οι πιο χέστες, οι πιο άχρηστοι να τσεπώνουν τους μισθούς, να’ χουν εκεί μια μικρή ή μια μεγάλη εξουσία για να κάνουν ό,τι τους λένε οι πιο πάνω που του βάλανε εκεί για μαντρόσκυλα αλλά … Α χα, χα, χα… α λ λ α στο βαθμό που τα καταφέρνει το καθένα λαμόγιο από δαύτους παίζει και το προσωπικό του παιχνιδάκι για τη μπάζα του όσο είναι καιρός, αύριο μεθαύριο θα τον φάνε να βάλουν άλλον κ.λ.π. κ.λ.π. που θα κάνει τα ίδια<span style=""> </span>(με κοιτάζει να δει αν μου προκαλεί κάποια εντύπωση η τοποθέτησή του εφ’ όλης της ύλης γιατί σε λίγο θα έπιανε και το σκοπιανό) Και ποιος είναι το θύμα; Πέστε μου ποιος πληρώνει τις βρωμιές τους; Είμαι εγώ, εσείς … δεν ξέρω βέβαια, ποια είστε, τι είστε… Ο καθένας θέλω να πω την πληρώνει που προσπαθεί να μη βουτηχτεί μέσα στα σκατά (μετανιώνει για τη λέξη και λέει: συγνώμη και για τη λέξη «σκατά») … αλλά με το συγνώμη, δηλαδή, είναι ή δεν είναι έτσι; Η Ελλάδα την πληρώνει κι όλοι εμείς… κυρία μου» καταλήγει. Περιμένει μερικά δευτερόλεπτα αυτή τη φορά να τοποθετηθώ κι εγώ αλλά εγώ από μέσα μου σκέφτομαι, Χριστέ μου δεν είναι δυνατόν, αυτόν κάποιος τον έχει πληρώσει απόψε να μου κάνει πλάκα αποκριάτικη.<br /></p><p class="MsoNormal">Αυτό είναι, λέω μέσα μου, κάποιος μου κάνει πλάκα <i style="">ειδικά απόψε</i> που συμπίπτει να είναι και Τσικνοπέμπτη οπότε γυρίζω και του απαντώ μεγαλόπρεπα γιατί κι εγώ θέλω απόψε να γελάσω πολύ. «Μα… τώρα, κοιτάξτε, σας ακούω τόση ώρα και λέω σάμπως να μας τα παραλέτε… Η Ελλάδα, κύριε, παρά τα προβλήματα που έχει είναι μια χώρα πολιτισμένη, δημοκρατική, ε υ ν ο μ ο υ μ ε ν η… Κι αν κάποιοι, όπως λέτε, είναι λαμόγια, άχρηστοι κι όλα αυτά που είπατε, εντάξει, είναι λίγοι, αλλά αργά ή γρήγορα θα απομονωθούν και δεν θα μπορούν να μολύνουν άλλο τον κοινωνικό ιστό και το πολιτικό σύστημα της χώρας, κι όσο για εμάς, τους δημοσιογράφους, να είστε απολύτως βέβαιος ότι, εξαιρέσει ελαχίστων, τιμούμε το λειτούργημά μας… Α, κι επίσης να είστε σίγουρος ότι όποιος θέλει πραγματικά να είναι αξιοπρεπής, έντιμος, να μορφωθεί, να δουλέψει και να προκόψει, μπορεί». </p> <p class="MsoNormal">Από μέσα μου χτυπιόμουν αλλά κόντεψα κι εγώ να πιστέψω μέχρι κεραίας όσα διατύπωσα. Η διάθεση μου όμως έφτιαξε μονομιάς, του ταξιτζή χάλασε κι ώσπου να φτάσουμε στον προορισμό μου δεν μου ξαναμίλησε. Σίγουρα με πέρασε για καμιά βολεμένη, που δεν δίνει δεκάρα για ιδεαλιστικές ανησυχίες σαν τις δικές τους περί αξιοκρατίας, νομιμότητας και τις δίκαιες διαμαρτυρίες της κοινωνίας την οποία όπως μου είπε «αφουγκράζεται», ναι, αφού τη λαμογιά, σκεφτόταν «θα την έχει κάνει κι αυτή κι εκτός από κότα, τώρα, κάνει και την πάπια». </p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Φτερά, πούπουλα και <i style="">Καλές Απόκριες… </i>«Τι σας οφείλω;» ρώτησα. Τόσα, είπε, μάλιστα, αλλά βέβαια απόδειξη της καθοδήγησης και της κούρσας καμιά!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5327046705120181859?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-7712631499817060032011-07-15T01:40:00.001-07:002011-07-15T01:40:44.306-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-771263149981706003?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-83970920344345453672011-07-12T23:58:00.000-07:002011-07-13T00:24:53.926-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/--f6ytx-uYo4/Th1EvZBWAPI/AAAAAAAAArI/zls5LXummF8/s1600/ambereye.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 225px; height: 225px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--f6ytx-uYo4/Th1EvZBWAPI/AAAAAAAAArI/zls5LXummF8/s320/ambereye.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628730690244051186" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"></span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Σε λίγο το κρασί τελειώνει. Όπου να ’ναι εσύ θα φύγεις. Άλλος χρόνος για αυταπάτες δεν υπάρχει. «Γιατί δεν μιλάς; Φοβάσαι;» θα ρωτήσω με το βλέμμα. </p> <p class="MsoNormal">«Τι εννοείς; Δεν καταλαβαίνω» θα αποκριθεί η ωραία αυταπάτη κι έτσι όλα θα καούν. Αν όμως το παραδεχόταν; «Φοβάμαι, ναι, φοβάμαι μήπως μια μέρα δεν με ξανακοιτάξεις έτσι όπως τώρα» αν έλεγε; Τότε, όλα θα ηχούσαν αλλιώς, σαν ηώς, πρελούντιο, προανάκρουσμα εφήμερου έρωτος. </p> <p class="MsoNormal">Αλλά μόνη απάντηση ήταν η σιωπή. «Θα μου λείψεις! Εγώ; Θα σου λείψω;». Σιωπη.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Πράξη πρώτη πρόσκαιρη: <i style="">Φόβος</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Ένα χρώμα σαν Ανατολή. Ένα άρωμα σαν Μεσόγειος. Ένα χάδι σαν Βάλσαμο. Ένα φιλί σαν Έρωτας. Ένα τραγούδι σαν Ρέμβη. <span style="" lang="EN-US">AMBER</span>! Γέλασε κρυφά και χάραξε την άκρη των χειλιών σαν ευφορία ευφάνταστη, που βολιδοσκοπεί βακχείες. Μήπως όμως σκεφτόταν απλώς βλακείες; Το ’βλεπε τώρα καθαρά πως απόψε δεν θα γυρίσει άλλη φορά να κοιτάξει. Από φόβο; Α, γι αυτόν τον φόβο λοιπόν πρέπει κανείς να μετανοεί; Φόβος δεν επιτρέπεται. Απαγορεύεται αυστηρά ο φόβος. Ήταν έτοιμη να ιδρύσει ένα νέο κίνημα, Το Κίνημα των Τολμηρών! Για αρχή, θα τον αγνοήσει επιδεικτικά. Περνώντας δίπλα του μ’ όλο της το “είναι” ολοκληρωτικά στραμμένο σ’ αυτόν θα κοιτάζει στο πάτωμα που είναι πέρα ως πέρα στρωμένο κεχριμπάρι. Έσμιξε τις φτερούγες όσο γινόταν πιο κοντά στο σώμα να προστατευτεί, εξαναγκάζοντας το κόκκινο τατουάζ ψαράκι που ζούσε στον αριστερό της ώμο να κολυμπήσει βιαστικά να χωθεί στο στήθος να ξεφύγει από την ορμή του κύματος που απειλούσε να το ρίξει στην καυτή αμμουδιά του αργού θανάτου. Κάτω από το δροσερό δέρμα ήταν ωραία, ανάμεσα στις συμπληγάδες. Εκεί ησύχασε ξανά ώσπου μια φωνή «Ε, πού πάς, εσύ;» ακούστηκε. Το ρεύμα ανατάραξε ξανά τα ήρεμα νερά. Την είχε δει από την αρχή την παρατηρούσε, περίμενε. «Θα χτυπήσω αυτό το δειλό ψαράκι» είπε ο κεραυνός στη μουσική. Τον άφησε να ρουφήξει τις νότες και αστραπιαία ή το λεπτό δέρμα γέμισε βελόνες από ήλεκτρο που καρφώθηκαν παντού στο σώμα. Μία από αυτές πιο δυνατή στον καλοσχηματισμένο ώμο, αλλά μάρτυρες της απροειδοποίητης επίθεσης δεν υπήρχαν πουθενά. «Μην τολμήσεις να το σκάσεις» είπε κι έσφιξε ασφυκτικά τον κλοιό, παγιδεύοντας το ψαράκι που σπαρταρούσε σε απανωτά κύματα με τη βελόνα από ήλεκτρο να μουδιάζει βασανιστικά το αριστερό πτερύγιο καθώς αγωνιζόταν μάταια να πετάξει πάνω απ’ το νερό. Το ανθρώπινο σώμα μετουσιωνόταν αναγκαστικά σε ευχή που βγαίνει αληθινή όταν πια δεν περιμένει τίποτα. Η τιμωρία υπήρξε απόλυτη. Στέρηση του δικαιώματος στη χαρά κάποιος να σε ποθεί και να σ’ αγαπά μαζί.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Πράξη δεύτερη άχρονη: <i style="">Αναμέτρηση</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Το λαρύγγι, ο οισοφάγος, το στομάχι, το συκώτι είχαν κιόλας ρευστοποιηθεί στην ηβική χερσόνησο έτοιμα να την πλημμυρίσουν μόλις άνοιγαν οι ουρανοί και τίποτα πια δεν θα υπήρχε στέρεο και συμπαγές για να κρατηθεί. Μια ρουβία σαν κόκκινος οίνος που όμως δεν έρεε στις νότες, αυτές οι νότες είχαν αυτομολήσει στον εχθρό, είχαν συνθηκολογήσει σε συνθήκη μυστική, είχαν χωθεί σε χαραμάδα κρυφή που οδηγούσε σε σπήλαιο όλο φωτιά, νερά, ιερογλυφικά και μια ζωγραφιά στα βράχινα τοιχώματα από παλιά ανθρωποθυσία.</p> <p class="MsoNormal">«Δεν είσαι εδώ για να διατάζεις» είπε κι έπνιξε μια κραυγή οργής γεμάτη ζωικό ήλεκτρο. «Μόνο θα με κοιτάζεις». Με ερυθρόδανα χείλη ν’ αντηχούν γλώσσα νοερή, τράβηξε την ηλεκτροβελόνα, σείστηκε το σώμα, φωτίστηκαν τα τοιχώματα με τα ιερογλυφικά μες τις φλόγες το κόκκινο ψαράκι ξέφυγε ξεγλιστρώντας μες τον χαμό ανάμεσα στις συμπληγάδες που είχαν ανοίξει διάπλατα στο κύμα που σάρωνε τον κόλπο.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Πράξη τρίτη σύντομη: <i style="">Αντοχή</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Πρώτα μια ανάσα βαθιά, μια τελευταία γουλιά κι ήταν έτοιμη να ακολουθήσει το σχέδιο δράσης. Θα πλησίαζε, θα κοίταζε κατάματα τα αίματα, θα έλεγε κάτι όμορφο όπως ότι απόψε η νύχτα είχε χρώμα ασημί σαν βροχή που απειλεί να ξεσπάσει, να σπάσει το πέτρινο από χρόνια στεγνωμένο χώμα, να μυρίσει κεχριμπάρι, τώρα, έστω αυτήν την περασμένη ώρα προτού φύγει άνυδρη ξανά, μόνη, χωρίς ν’ ανησυχεί για τη νεροποντή κι αν είναι να γλιστρήσει σε δέρμα αδιάβροχο σαν συνθετικό πανωφόρι, δεν πειράζει. Χαμογέλασε να λυτρωθεί από την πλάνη γιατί άλλο τόλμη άλλο επιμονή. Ένα τσιγάρο τελευταίο προτού φύγει; Ένα, τελευταίο. «Υποκλίνομαι στην τόλμη που εκφράζεται και ζητά μικρή αναβολή» είπε κυνικά.</p> <span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">«Είναι που δεν υπάρχει χρόνος» αποκρίθηκε έχοντας αυτήν την προσδοκία να νιώσει χείλη με λέξεις από κεχριμπάρι, θάλασσα, βροχή, άμμο, ουρανό, φεγγάρι, να νιώσει τον γνώριμο παλμό χαμηλά στην κοιλιά που μεταγγίζει συσπάσεις στη ραχοκοκαλιά άλλου σώματος να κολλήσει στο δικό της, να το αγαπήσει. Καληνύχτα μωρό μου.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8397092034434545367?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-3929139620607274422011-07-11T02:47:00.000-07:002011-07-11T03:07:44.056-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Twizyv3jG34/ThrKp2azqGI/AAAAAAAAArA/Cidz0HcQn9o/s1600/kastellorizo_04.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Twizyv3jG34/ThrKp2azqGI/AAAAAAAAArA/Cidz0HcQn9o/s320/kastellorizo_04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5628033504684255330" border="0" /></a><br />Αν ρωτούσαν εμένα θα έλεγα ότι ο <span style="font-style: italic;">θυμός</span> βοηθάει αλλά δεν κρατάει, η <span style="font-style: italic;">απαξίωση</span> καθόλου δεν βοηθάει, αρκεί να σκεφτείς πόσο εύκολο είναι να απαξιώνουν όλοι όλους ανά πάσα στιγμή, το <span style="font-style: italic;">μίσος</span> είναι πολύ κακό πράγμα και για μένα σχεδόν αδύνατον, εκτός αν μου έχουν σκοτώσει άνθρωπο, ζωό ή δένδρο, αλλά και πάλι δεν τα καταφέρνω να μισώ για πολύ καιρό, οπότε προτείνω ("αν πρέπει οπωσδήποτε" να βγάλεις απ' τη ζωή σου κάποιον "αγαπημένο" άνθρωπο επειδή δεν πάει άλλο κι ασχέτως του γιατί δεν πάει άλλο) να παίρνεις τον πόνο σου και να τον πηγαίνεις, με καλή παρέα καλύτερα, μια ωραία εκδρομή και, πού ξέρεις, μπορεί... να μη χρειαστεί κάν να διαγράψεις κανέναν!!!<br /><br />Καλό καλοκαίρι Άγγελε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-392913962060727442?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-933477811965589722011-07-06T01:27:00.000-07:002011-07-06T02:09:52.961-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-FTqcRVOqjVc/ThQl9xKommI/AAAAAAAAAq4/Q6GCdNeYu7o/s1600/50493_276730993068_5678035_n.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-FTqcRVOqjVc/ThQl9xKommI/AAAAAAAAAq4/Q6GCdNeYu7o/s320/50493_276730993068_5678035_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626163577592781410" border="0" /></a><br />Θα απευθύνω ένα ερώτημα που αυτή τη στιγμή απασχολεί ή έχει απασχολήσει στο παρελθόν ή θα απασχολήσει στο μέλλον όλους ανεξαιρέτως, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, φυλής, γλώσσας, χρώματος, θρησκεύματος, εθνικότητας, εθνότητας, οικονομικής, κοινωνικής κατάστασης κ.λ.π. κ.λ.π.<br />Σας ρωτώ και μακάρι να πάρω απαντήσεις μήπως βγάλουμε όλοι μαζί ένα καλό συμπέρασμα για ένα διαχρονικό πανανθρώπινο συναισθηματικού χαρακτήρα ζήτημα:<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Αν πρέπει οπωσδήποτε να βγάλεις από τη ζωή σου έναν άνθρωπο που, καλώς ή κακώς, έχεις αγαπήσει, είναι απαραίτητο να τον μισήσεις ή γίνεται να τον διαγράψεις, αγαπώντας τον;"</span><br /><br />Διευκρινιστική παρατήρηση: Ας αποφασίσει ο καθένας εάν στην απάντησή του/της, η έννοια της λέξης "αγάπη" θα εμπεριέχει και την έννοια της λέξης "έρωτας" και αν στην έννοια της αγάπης ή/και του έρωτα θα εμπεριέχεται ή όχι η διάσταση της σεξουαλικής επαφής.<br /><br />Καλό καλοκαίρι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-93347781196558972?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-65637413773105954912011-06-24T06:18:00.000-07:002011-06-24T07:03:33.495-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4Xx0Q1yflq0/TgSZDQ4jvGI/AAAAAAAAAqw/8N5Tp2yXSWA/s1600/blog0001%2Bcopy.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 245px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4Xx0Q1yflq0/TgSZDQ4jvGI/AAAAAAAAAqw/8N5Tp2yXSWA/s320/blog0001%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5621786516216069218" border="0" /></a><br />Πού καιρός για αναρτήσεις; Άλλωστε δεν βλέπω και καμμιά εκδήλωση ενδιαφέροντος ούτε καν απο τον βασικό αναγνώστη μου. Δεν πιστεύω να σε απογοήτευσα τόσο πολύ, έτσι; Το λέω γιατί σε αυτή τη χώρα το "εγώ" με το "εμείς" αναμετρώνται πολύ σκληρά με ύπουλα χτυπήματα κάτω απο τη μέση εδώ και δεκαετίες. Τι θα γίνει τελικά; Θα μείνουμε αιωνίως σε "μεταβατική" φάση ως χώρα, ως κοινωνία, ως πολίτες; Ή θα τα καταφέρουμε να βρούμε κι εμείς μια χρυσή συνταγή ατομικού καθήκοντος και συλλογικής αλληλεγγύης μπας και γλυκαθούμε απο τις πίκρες που μας ποτίζει αυτή η άδικη κοινωνία κι αυτός ο σκληρός κόσμος των μεγάλων που όλο θέλει το κακό μας; Ω, Έλληνες αεί παίδες....<br /><br />Τι ρώτησαν τον Αντώνη Σαμαρά στις Βρυξέλλες; Τι θα έκανε αν ήταν αυτός πρωθυπουργός!<br />Και τι τους απάντησε; Τα καλύτερα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6563741377310595491?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-1905594953747516152011-06-18T21:28:00.000-07:002011-06-18T21:48:36.712-07:00Η κατάληξη στο θέμα του δένδρου που γράφω πιο κάτω ήταν θετική. Αφού πήγα και ξαναπήγα στον καταστηματάρχη κι αφού τηλεφώνησα και ξανατηλεφώνησα στον Δήμο (χωρίς ποτέ να μιλήσω με τον υπεύθυνο πρασίνου που απουσίαζε) η ρίζα του δένδρου αποτσιμεντοποιήθηκε!. Ποιός τελικά ευαισθητοποιήθηκε δεν ξέρω αλλά η ουσία είναι ότι η μουριά απεγκλωβίστηκε κι έχει τώρα έναν ωραίο κύκλο χώματος γύρω απο τον κορμό της. Σήμερα ετοιμαζόμουν να πάω να σπάσω μόνη μου το τσιμέντο αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε.<br />Μακάρι σύντομα να μη χρειάζεται καμιά σπατάλη ενέργειας για το αυτονόητο. Μπορούμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-190559495374751615?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-70233751589057258362011-06-12T04:05:00.000-07:002011-06-12T05:39:03.495-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-vxaPstN5X-c/TfSvawbN8sI/AAAAAAAAAqo/QIZ3uUYezTw/s1600/dendra_tsimento1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 199px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-vxaPstN5X-c/TfSvawbN8sI/AAAAAAAAAqo/QIZ3uUYezTw/s320/dendra_tsimento1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617307509448372930" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ένα κακό, ένα καλό κι ένα... κακόκαλο νέο</span><br /><br />Το κακό νέο είναι ότι εδώ στη γειτονιά έκλεισαν τα ΑΣΤΕΡΙΑ που σχεδόν πενήντα χρόνια ήταν κινηματογράφος. Ο χώρος νοικιάστηκε σε αλυσίδα ηλεκτρικών ειδών. Εντάξει, για να ανοίξει εν μέσω κρίσης ένα ολοκαίνουργιο μεγάλο εμπορικό κατάστημα είναι και καλό νέο.<br /><br />Το καλό νέο είναι ότι χτες πήγα σε έναν άλλον κινηματογράφο και είδα μια ταινία που τη συνιστώ ενθέρμως. Πρόκειται για την ταινία <span style="font-style: italic;">Le nom des gens</span> δηλαδή το όνομα των ανθρώπων αλλά τη λενε <span style="font-style: italic;">Ούτε το όνομά σου</span>. Αν και φοβάμαι ότι πολλοί άνθρωποι είναι πιθανόν να μείνουν μόνο σε λίγα από τα καίρια μηνύματα που εκπέμπει η ταινία, δεν πειράζει. Αποδίδει με τόσο εξαιρετική μαεστρία και τα ελαφρά και τα κωμικά και τα σοβαρά οπότε κάτι πάρα πολύ θετικό και επικοδομητικό θα μείνει σε όλους ακόμα και σε όσους έχουν εθιστεί να μη σκέφτονται καθόλου και τίποτα μπροστά στα τόσα φτηνά τηλεοπτικά προϊόντα.<br /><br />Επανέρχομαι όμως στο κακό νέο που μπορείς να το δεις και ως καλό δηλαδή ότι άνοιξε ένα μεγάλο εμπορικό κατάστημα στη θέση κινηματογράφου. Τσιμεντόστρωσαν μπροστά στο κατάστημα ολόκληρο το ομολογουμένως τεράστιο πεζοδρόμιο. Καλά έκαναν, πες. Αυτό που έκαναν κακά είναι ότι το άφθονο τσιμέντο έπνιξε και τον κορμό ένός δέντρου που ζει εκεί.<br /><br />Δεν άφησαν ούτε σπιθαμή χώματος γύρω απο τον κορμό έτσι ώστε να ποτίζεται απο τη βροχή. Τους το είπαμε και μας είπαν: "Α, καλά, θα το φροντίσουμε...". Τίποτα δεν φρόντισαν γιατί δεν τους καίγεται καρφί για κανένα δέντρο. Τηλεφώνησα στην υπηρεσία πρασίνου του Δήμου Κηφισιάς. Ούτε καν απάντησε κανείς. Παρακάλεσα τη γυναίκα που απαντά στο τηλεφωνικό κέντρο, επειδή ήξερε ποιος ήταν ο υπεύθυνος Πρασίνου αλλά όλο απουσίαζε, μήπως μπορούσε να τον ενημερώσει σχετικά με το αίτημα δημότη να γίνει σύσταση στον ιδιοκτήτη του καταστήματος ηλεκτρικών ειδών για την αποτσιμεντοποίηση της ρίζας του δένδρου.<br />Η γυναίκα είπε: "Εντάξει, ευχαρίστως" και ζήτησε και το τηλέφωνό μου που προθύμως έδωσα.<br /><br />Τίποτα δεν έγινε. Και μάλλον κανείς δεν θα ασχοληθεί. Σιγά το πρόβλημα. Ένα δέντρο!<br />Λέω, όμως, αυτός ο εργάτης που έστρωνε το τσιμέντο και ιδρωκοπούσε στη ζέστη δεν συλλογίστηκε καθόλου πόσο πολύτιμη ήταν όλη τη μέρα η σκιά αυτής της μουριάς, καθώς την έπνιγε; Αυτός ο επιχειρηματίας μιας πολύ γνωστής αλυσίδας ηλεκτρικών συσκευών, χαίρεται μόνο με το βαμένο πράσινο χρώμα του μαγαζιού και του πέφτει βαρύ ένα κανονικό πράσινο δέντρο εκεί που υπάρχει και στάση λεωφορείου ώστε να ξεροσταλιάζει ο κοσμάκης υπο σκιάν;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7023375158905725836?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-47617487126514668572011-06-02T01:24:00.000-07:002011-06-02T02:48:05.345-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ouucVW7QaYU/TedbfXt9ZmI/AAAAAAAAAqc/FUo0sxXv2eo/s1600/aganaktismenoi.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 317px; height: 159px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ouucVW7QaYU/TedbfXt9ZmI/AAAAAAAAAqc/FUo0sxXv2eo/s320/aganaktismenoi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5613556055041468002" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">...ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ</span><br /><br />Κατ' αρχάς θελω να πω στον έναν και μοναδικό αναγνώστη που μπαίνει στον κόπο να μου αφήνει σχόλια ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν εχω γράψει καινούργιο κείμενο εδώ και μέρες είναι επειδή μελετούσα για να δώσω γραπτές εξετάσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για να προχωρήσω σε ένα Μεταπτυχιακό που με ενδιαφέρει πολύ. Οι εξετάσεις πήγαν καλά και έχω τη χαρά να συμπεριλαμβάνομαι στους επιτυχόντες. Τώρα αρχίζουν τα πιο δύσκολα.<br /><br />Επι των γεγονότων και των αγανακτισμένων πολιτών έχω να πω μόνο λίγα πράγματα.<br /><br />Μακάρι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα να είχαν το σθένος και το θάρρος όλα τα προηγούμενα χρόνια να κάνουν το ίδιο πρώτα μέσα στον ίδιο τους τον εαυτό και μετά μέσα στην καθημερινότητά τους δηλαδή την οικογένειά τους, τη δουλειά τους, τις σπουδές τους, τον κοινωνικό τους περίγυρο. Μακάρι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κατακλύζουν τις πλατείες διαμαρτυρόμενοι για τις παθογένειες του εσωτερικού και του παγκόσμιου συστήματος, ακόμα και την ύστατη ώρα να επιδείξουν γενναιότητα και πειθαρχίες και να κάνουν το σωστό πρώτα μέσα στη δική τους δημόσια ή την ιδιωτική υπηρεσία όσοι ακόμα εργάζονται και μετά στις πλατείες. Μαθαίνω για παράδειγμα ότι σε οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα εξακολουθούν πολλοί άνθρωποι να παίρνουν "πρόσθετα" τα οποία δεν δικαιούνται αλλά ουδείς διαμαρτύρεται, ότι κάποιοι παραμένουν παγωμένοι και εντελώς αναξιοποίητοι ενώ πληρώνονται μισθό επειδή οι διάφοροι διευθυντές κάνουν τα στραβά μάτια και δεν παίρνουν καμιά ευθύνη εξορθολογισμού των πραγμάτων μη τυχόν και χρειαστεί να ξεβολευτούν τα ρουσφέτια των προηγούμενων πέντε και δέκα χρόνων. Κανένας συνδικαλιστής δεν ίδρωσε με αυτές τις καταστάσεις εδώ και πολύ πολύ καιρό εκτός κι αν υπήρχε προσωπικό όφελος. Μιλάμε για ρουσφέτια βουλευτών, συνδικαλιστών, υπουργών αλλά και ημών των ιδίων να βοηθήσουμε φίλους, συγγενείς και πελάτες παντός είδους και τύπου να μπουν από παράθυρα και χαραμάδες εκεί όπου σπανίως υπήρχε πραγματική ανάγκη επιπλέον προσωπικού.<br /><br />Οι ελεύθεροι επαγγελματίες μακάρι να κάνουν κι αυτοί το ίδιο στη δική τους δουλειά. Δηλαδή τι; Δηλαδή να είναι αποτελεσματικοί, σοβαροί και όχι αρπακολατζήδες και φοροκλέφτες. Να γίνουν ανταγωνιστικοί πράγμα που σημαίνει να παράγουν οι ίδιοι, και όχι κάποιοι άλλοι, καλά προϊόντα και υπηρεσίες και να τα διαθέτουν σε καλύτερες τιμές για τον κάθε καταναλωτή που μέχρι χτες ζούσε με καταναλωτικά δανεικά απο τράπεζες λες και δεν ήξερε οτι ζει πιο πλουσιοπάροχα απ' όσο η πραγματική του οικονομική κατάσταση επέτρεπε.<br /><br />Όλοι διαμαρτύρονται για τους φόρους. Εντάξει να χαμηλώσουν οι φόροι αφού πρώτα αποφασίσουμε να πληρώνουμε φόρους. Γιατί αν δεν θέλουμε καθόλου μα καθόλου φόρους τότε να το πούμε ανοιχτά ότι δεν θέλουμε ούτε δημόσια παιδεία ούτε δημόσια υγεία ούτε καμιά κοινωνική πρόνοια και ότι ο καθένας θα τα βγάζει πέρα με το σπαθί του δηλαδή μόνο με τα ταλέντα του και τη σκληρή δουλειά του. Το κράτος να είναι ελάχιστο και καλά οργανωμένο μόνο για τα βασικά: στρατός - αστυνομία - δικαστήρια. Ούτε παραπανίσιες γραφειοκρατίες ούτε τίποτα μόνιμο και παρασιτικό. Αλλιώς, αν θέλουμε ένα σοβαρό κράτος-αρωγό σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη να ορθοποδήσουν ή να επιζήσουν (αν πρόκειται για πραγματικά αναπήρους και μειονεκτούντες στο σώμα ή το μυαλό), τότε, πρέπει κι εμείς να γίνουμε σοβαρή κοινωνία τα μέλη της οποίας θα ντρέπονται και δεν θα πηγαίνουν στον κάθε πολιτικό να λύσουν το πρόβλημά τους και θα κάνει ο καθένας τη δουλειά του χωρίς μέσον και χωρίς τη μαύρη εργασία του κάθε μετανάστη. Τότε να τους μουτζώνουμε και να τους φτύνουμε τους κακούς πολιτκούς και να τους αλλάζουμε με το σπαθί μας το καθαρό και το δίκαιο, διαφυλάσσοντας τη δημοκρατία που στο σημερινό μεταμοντέρνο πολιτικό τοπίο της παγκόσμιας οικονομίας και κοινωνίας ίσως να είναι η μόνη σταθερή και ανθεκτική αρχή.<br /><br />Και, ναι, χρειάζονται πολλές αλλαγές και βελτιώσεις στο δημοκρατικό μας πολίτευμα που μια εκλεγμένη κυβέρνηση θα τις κάνει με ανοιχτό διάλογο και συνεργασία με όλες τις πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι για τη βρώμα και την ανακατωσούρα μέσα στο δικό μας σπίτι δεν ευθύνεται ούτε ο γείτονας ούτε όλο το χωριό.<br /><br />Και, ναι, κάποιοι πρέπει και να πληρώσουν πολλά και να πάνε και φυλακή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4761748712651466857?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-45966445788916874542011-05-06T01:00:00.000-07:002011-05-06T02:38:07.466-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-wWRnM7AextM/TcPBaINGTII/AAAAAAAAAqU/YqCmK4fscDo/s1600/fukushima.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 199px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-wWRnM7AextM/TcPBaINGTII/AAAAAAAAAqU/YqCmK4fscDo/s320/fukushima.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603535016002210946" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης καλέστε την Ανθρωπότητα</span><br /><br />Η παγκόσμια ειρήνη αστυνομεύεται απο υπερεθνικούς και διεθνείς οργανισμούς. Κι αυτό λόγω της προόδου στην τεχνολογία του πολέμου και της πυρηνικής εποχής. Αφ' ενός αυτό.<br />Αφ' ετέρου, καμιά εθνική κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει την οικονομική της μοίρα διότι, όπως γνωρίζουμε, η οικονομική ζωή παγκοσμιοποιήθηκε. Έλα όμως που τα έθνη-κράτη εξακολουθούν να ενδιαφέρονται πρωτίστως για τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα και να προωθούν δικές τους στρατηγικές, αδιαφορώντας για το κακό που μπορεί να επιφέρει αυτή η στάση π.χ. στο φυσικό περιβάλλον και την παγκόσμια οικολογική ισορροπία. Κι ερχόμαστε στο δια ταύτα γιατί ενώ είναι σε όλους γνωστό το πρόβλημα δεν παύει να σου σηκώνεται η τρίχα απο την ωμότητα με την οποία περιγράφεται η ανθρώπινη "ανοησία", όπως γράφει χαρακτηριστικά το βιβλίο που μελετώ, την οποία ανοησία αποδίδει στην πολιτική/οικονομική στρατηγική αυτών που κυβερνούν ένα... έθνος-κράτος! <span style="font-style: italic;">"Η ανοησία αυτής της λογικής αποδείχτηκε με το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ στην Ουκρανία το 1986, το οποίο απελευθέρωσε ένα κύμα πυρηνικής ακτινοβολίας σ' όλη τη Βόρεια Ευρώπη που εκτιμάται ότι θα προκαλέσει χιλιάδες θανάτους απο καρκίνο σ' όλη την ήπειρο τα επόμενα πενήντα χρόνια"</span>, λέει ο Heywood στην <span style="font-style: italic;">Πολιτική</span>.<br /><br />Μας λένε δηλαδή ότι λόγω της ολέθριας στρατηγικής ενός κράτους- έθνους (της Ουκρανίας εν προκειμένω αν και τότε ανήκε ακόμη στην ΕΣΣΔ) απο το το 1986 έως το 2036 να περιμένουμε περίπου 50.000 θανάτους απο καρκίνο σε όλη την Ευρώπη.<br /><br />Κι εγώ ρωτάω τώρα: Το 2011 στην πειθαρχημένη Ιαπωνία των πολυεθνικών εταιριών και της απίστευτης τεχνολογικής προόδου, στην Ιαπωνία που απ' ό,τι ξέρουμε λατρεύει τη Φύση και η μόνη αργία που έχουνε εκεί οι σκληρά εργαζόμενοι Ιάπωνες και όσοι άλλοι εργάζονται στη διαστημική αυτή χώρα, είναι όταν ανθίζουνε οι κερασιές, τι έφταιξε και πάθανε και πάθαμε όλοι Φουκουσίμα; Πόσους θανάτους να περιμένουμε τις επόμενες δεκαετίες;<br />Ποια ανοησία, ποιανού κράτους, ποιανού έθνους η πολυεθνική στρατηγική συντελεί στην συντέλεια της ζωής και του υψηλού προσδόκιμου;<br />Και το θέμα δεν είναι ο θάνατος γιατί όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα αλλά τουλάχιστον να πεθάνουμε υγιείς.<br /><br />Αναρωτιέμαι αν η ανθρώπινη ανοησία, ανικανότητα και αδιαφορία απαντάται μονάχα σε εθνικές κυβερνήσεις κρατών-εθνών ή και σε υπερεθνικούς και διεθνείς οργανισμούς - ανάμεσα στους οποίους οι αγορές και οι επιχειρήσεις - που διοικούν την παγκοσμιοποιημένη version της μιας, αλλά περίπλοκης, κοινωνίας των ανθρώπων σε όλη τη γη.<br />Κι αναρωτιέμαι τι απο τα δυο είναι πιο επικίνδυνο; Η ανοησία του εθνους-κράτους ή η ανοησία της παγκόσμιας διακυβέρνησης; Γιατί και στις δυο περιπτώσεις άνθρωποι διοικούν.<br /><br />Άραγε μπορούμε να καταστραφούμε το ίδιο γρήγορα και εύκολα όσο να επικοινωνήσουμε με την άλλη άκρη του κόσμου σαν να είναι μια διπλανή πόλη μέσα στο ίδιο κράτος, χώρα, έθνος; Μήπως μπορούμε τη γλυτώσουμε με την παγκοσμιοποίηση; Λέτε; Και κάθε εθνική/τοπική κυβέρνηση τι ακριβώς συντονίζει αφού δεν ελέγχει; Τη σωτηρία ή την καταστροφή του πληθυσμού που ζει σε κάθε τοποθεσία του πλανήτη; Και γενικά, με ποιον επικοινωνούμε για συμπαράσταση και βοήθεια όταν νιώσουμε απειλή τα έρημα τα άτομα (από το ατομικισμός, γιατί αν πω "άνθρωποι" παραπέμπει στο... ανθρωπισμός) της Ελλάδας; Σε Μαξίμου, Αθήνα; Ή αλλού να καλέσουμε; Στην ανθρωπότητα, ναι, αλλά πού;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4596644578891687454?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-67000746689302066922011-04-28T00:37:00.000-07:002011-04-28T03:52:27.399-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><i style="">Είπαμε πιο κάτω για δυο παραδοσιακές σχολές σκέψεις στην παγκόσμια πολιτική σκηνή: τον ρεαλισμό/νεορεαλισμό καθώς και τον ιδεαλισμό/νεοϊδεαλισμό. Ο ρεαλισμός μιλά για την πολιτική της ισχύος και την ισορροπία των δυνάμεων. Ο ιδεαλισμός προτάσσει την ηθική και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αντίθετα με τον ρεαλισμό ο ιδεαλισμός απορρίπτει την ιδέα των κυρίαρχων κρατών –εθνών δίνοντας έμφαση σε ένα μοντέλο συνεργασίας και αλληλεξάρτησης μέσα σε μια παγκόσμια κοινωνία. Ο </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Kant</span> (18^ος αιώνας) ανέπτυξε ένα όραμα παγκόσμιας κυβέρνησης με προοπτική την οικουμενική και παγκόσμια ειρήνη στην ανθρωπότητα. Η ιδέα μιας παγκόσμιας κυβέρνησης έγινε ξανά της μόδας στις αρχές του 1990 όταν ο τότε Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Boutros</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Boutros</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Ghali</span> δήλωσε επισήμως ότι “ο νικητής στο τέλος του ψυχρού πολέμου θα είναι ο εκδημοκρατισμός των διεθνών σχέσεων και αυτός θα είναι ο νέος ρόλος των Ηνωμένων Εθνών”. Ο πρόεδρος των Η.Π.Α., </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">George</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Bush</span>, πρεσβύτερος, είχε παράλληλα διακηρύξει μια παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων», που δεν θα βασιζόταν στην ιδεολογική σύγκρουση και την ισορροπία του τρόμου, αλλά στην κοινή αποδοχή διεθνών κανόνων και μέτρων ηθικής. Όλοι θυμόμαστε τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτή τη δεκαετία: <span style=""> </span>την προσάρτηση του Κουβέϊτ από το Ιράκ, τον Αύγουστο του 1990, τη συνθήκη στο Παρίσι τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ανάμεσα στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΣΑΣΕ (μετέπειτα ΟΑΣΕ) με την οποία έλαβε επίσημα τέλος ο Ψυχρός Πόλεμος, τον πόλεμο του Κόλπου, τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο Κροατίας- Σερβίας, το 1991,τη μακροχρόνια αιματοχυσία Σέρβων, Κροατών, Μουσουλμάνων στη π. Γιουγκοσλαβία, τον πόλεμο Ρωσίας-Τσετσενίας, το 1994, <span style=""> </span>την απομάκρυνση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Ghali</span> από τις Η.Π.Α., το 1996, την «ανθρωπιστική επέμβαση» του ΝΑΤΟ για την απομάκρυνση των σερβικών δυνάμεων από το Κοσσυφοπέδιο, το 1999, και τον αεροπορικό βομβαρδισμό του Αφγανιστάν με κατάρρευση του καθεστώτος των Ταλιμπάν, το 2001, και την τρομοκρατική επίθεση στο </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">World</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Trade</span><span lang="EN-US"> </span></i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Center</span> και το </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Pentagon</span> στις 11 Σεπτεμβρίου…</i></p><p class="MsoNormal"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoNormal"><i style="">Έχει επέλθει μια δραματική αλλαγή στην ισορροπία της ισχύος μεταξύ των εθνικών κυβερνήσεων και των διεθνών αγορών. Όπως έλεγαν οι </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Marx</span><span lang="EN-US"> </span>και </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Engels</span><span lang="EN-US"> </span>«οι πόλεμοι έχουν πολύ βαθύτερες αιτίες από την πολεμολαγνεία θερμοκέφαλων με στολή» γι αυτό δυσανασχετούν με το διπλωματικό παρασκήνιο στη διάρκεια των πολέμων με αποτέλεσμα οι πόλεμοι να τραβούν σε μάκρος. Συγκρίνοντας την αγριότητα των πολέμων ανάμεσα σε μικρές αταξικές φυλές των στεπών για τους κυνηγότοπους πριν και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα με την <span style=""> </span>αταξική κοινωνία του μέλλοντος (τέλη 20^ου αιώνα και μετά) οι </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Marx</span><span lang="EN-US"> </span>και </i><i style=""><span style="" lang="EN-US">Engels</span><span lang="EN-US"> </span>διέβλεπαν ότι αυτή <span style=""> </span>η (παγκόσμια) κοινωνία του μέλλοντος θα εγκαθιδρυόταν πάνω στη βάση μιας οριστικής υπέρβασης της σπάνης των αγαθών και συνάμα πάνω στη βάση της δημιουργημένης από τον καπιταλισμό παγκόσμιας αγοράς. Οι πόλεμοι του συμφέροντος στις πολιτισμένες ταξικές κοινωνίες μετάλλαξαν την αγριότητα των πολέμων στις στέπες σε απληστία και κτηνώδη μανία απολαύσεων, κυρίως στις περιοχές του «κέντρου» έναντι της «περιφέρειας» στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης.</i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""><span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span></i></p> <p class="MsoNormal"><i style="">Ας πάμε όμως πίσω στον χρόνο με κάποια διάθεση να μετριάσουμε τις προσδοκίες για μια δίκαιη και ειρηνική παγκόσμια κοινωνία από τα πρακτικά αποτελέσματα σπουδαίων θεωριών, αναλογιζόμενοι τη νέα παγκόσμια “αταξία” ή την συνεχώς μεταβαλλόμενη διεθνή τάξη</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Κατά τις δεκαετίες 1960 και ΄70 η πλουραλιστική θεώρηση πρότεινε διάχυση της εξουσίας σε πολλές ανταγωνιζόμενες ομάδες και σώματα. Με την παραδοσιακή του έννοια ο <b style="">πλουραλισμός</b> διακρίνει τη διαπερατότητα του κράτους απέναντι στον κρατοκεντρισμό της ρεαλιστικής θεώρησης. Απορρίπτει ως διαστρεβλωτική την παρομοίωση <span style="" lang="EN-US">Burton</span><span lang="EN-US"> </span>περί μπιλιάρδου για το διεθνές σύστημα πολιτικής γιατί δεν λαμβάνει υπόψη την επιρροή παραγόντων όπως οι πολυεθνικές εταιρείες και οι ΜΚΟ και αδυνατεί να αναγνωρίσει την αλληλεξάρτηση των κρατών σε οικονομικά θέματα.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Η διεθνής πολιτική διαμορφώνεται από ένα πολύ ευρύτερο φάσμα συμφερόντων από τις εθνικές κυβερνήσεις κι έτσι είναι καλύτερα να μιλάμε για αυτονομία παρά για <i style="">εξωτερική κυριαρχία</i> στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Αλλά ακόμα κι αυτή η ιδέα της αυτονομίας αμφισβητείται αφού όλοι οι φορείς (κυβερνητικοί και μη) λειτουργούν εντός πλαισίου ελέγχων και περιορισμών που εμποδίζει την ανεξάρτητη κίνηση.</p> <p class="MsoNormal">Η πλουραλιστική προσέγγιση προτείνει απομάκρυνση από την πολιτική της ισχύος και το εθνικό μεγαλείο. Η συνεργασία σε έναν ολοένα και πιο αλληλεξαρτώμενο κόσμο θα αποδειχτεί τελικά ακαταμάχητη στην αντιμετώπιση των προβλημάτων. Όταν η εξουσία κατανέμεται σε πολλούς ο ανταγωνισμός, που οδηγεί σε πολέμους, τείνει να αυτοαναιρείται. Άλλωστε ο πλουραλισμός θεμελιώθηκε σε φιλελεύθερες ιδέες και αξίες, που λένε ότι «ο πόλεμος δεν αποδίδει». Με τη λέξη «πόλεμος» προφανώς εννοούσαν τη μορφή των ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ κρατών. Γιατί για τον <span style="" lang="EN-US">Marx</span> «πόλεμος» είναι μεν η συλλογική άσκηση ένοπλης βίας με σκοπό την επίτευξη συλλογικών σκοπών, αλλά τα συλλογικά υποκείμενα μπορούν εξίσου να είναι τάξεις ή έθνη και κράτη.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal">Στον <b style="">μαρξισμό</b> η έμφαση δίδεται στην οικονομική εξουσία και το διεθνές κεφάλαιο. «Η βιομηχανία και το εμπόριο αλλάζουν τον πολεμικό χαρακτήρα ενός λαού». Οι <span style="" lang="EN-US">Marx</span><span lang="EN-US"> </span>και <span style="" lang="EN-US">Engels</span><span lang="EN-US"> </span>πίστευαν ότι ο φιλελεύθερος-οικονομιστικός ειρηνισμός επιδιώκει να αντικαταστήσει τον πόλεμο, που δεν αποδίδει, με το εμπόριο που αποδίδει κέρδος στους αστούς και τον ατομικισμό τους εις βάρος των φτωχών και μη προνομιούχων. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Ο <span style="" lang="EN-US">Marx</span><span lang="EN-US"> </span>ασχολήθηκε κυρίως με την ανάλυση της δομής του εθνικού καπιταλισμού και τις ανταγωνιστικές σχέσεις αστικής τάξης - προλεταριάτου. Στο <i style="">Μανιφέστο του κομμουνιστικού κόμματος</i> διακρίνεται μια διεθνιστική διάσταση όταν γράφει: «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!». Ο μαρξισμός απευθύνεται στη διεθνή κατηγορία της τάξης που οργανώνεται <i style="">οριζόντια</i> και απορρίπτει την κάθετη οργάνωση της εξουσίας με τη διαίρεση του κόσμου σε ανεξάρτητα κράτη όπως θέλουν οι φιλελεύθερες και ρεαλιστικές προσεγγίσεις. Πιο ξεκάθαρη είναι η θεώρηση του καπιταλισμού ως διεθνές σύστημα στο κείμενο του Λένιν, το 1917, <i style="">Ιμπεριαλισμός, το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού</i>, όπου υποστηρίζεται πως ο εθνικός καπιταλισμός επιδιώκει να διατηρήσει σταθερά τα επίπεδα κέρδους μέσω της απόσπασης υπεραξίας με αποτέλεσμα τη σύγκρουση των μεγάλων καπιταλιστικών δυνάμεων. Ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός αφού έγινε για τον έλεγχο των αποικιών στην Αφρική, την Ασία και αλλού.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Ωστόσο, ο ιμπεριαλισμός των αρχών του 20^ου αιώνα δεν αποδείχτηκε το τελικό (ανώτατο) στάδιο του καπιταλισμού ούτε η κρατική πολιτική απλώς η αντανάκλαση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Οι σύγχρονοι μαρξιστές (ή νεομαρξιστές) αναγνωρίζουν αυτήν την άποψη, αποδέχονται τη «σχετική αυτονομία του κράτους» άρα πλησιάζουν την πλουραλιστική αντίληψη ότι η παγκόσμια σκηνή επηρεάζεται από πολλά σώματα, εθνικά, υποεθνικά και διεθνή. Η διαφορά μεταξύ κλασικού μαρξισμού και νεομαρξιστών είναι ότι ενώ ο <span style="" lang="EN-US">Marx</span> και ο Λένιν επικεντρώθηκαν στη δομή και την αντιπαλότητα διακριτών εθνικών καπιταλισμών, οι νεομαρξιστές αναλύουν την τάση για ανάπτυξη ενός παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Βασικό χαρακτηριστικό αυτού του συστήματος είναι η οργάνωση των ταξικών συμφερόντων σε διεθνή βάση μέσω της ανάδυσης των πολυεθνικών εταιρειών.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">Οι πολυεθνικές εταιρείες δρώντας όπως τα κυρίαρχα κράτη στην παγκόσμια σκηνή τα εκτοπίζουν και χωρίζουν τον κόσμο σε περιοχές «κέντρου» και «περιφέρειας». Έτσι διασφαλίζουν τα μακροχρόνια συμφέροντα του παγκόσμιου καπιταλισμού: ο ανεπτυγμένος Βορράς με τεχνολογικές καινοτομίες και υψηλά σταθερά επίπεδα επενδύσεων είναι το «κέντρο» ενώ ο Νότος, ως «περιφέρεια» και πηγή φτηνού εργατικού δυναμικού, περιθωριοποιείται με αποτέλεσμα να ευδοκιμεί ο εθνοτικός εθνικισμός. Οι παγκόσμιες ανισότητες καθρεφτίζουν ανισότητες σε τοπικό επίπεδο, στο εσωτερικό των εθνικών οικονομιών. Η οικονομική παγκοσμιοποίηση μοιάζει να συμβαδίζει επομένως με την εθνική αποσύνθεση τουλάχιστον όσο το διπολικό σύστημα είχε αντικατασταθεί από την μονοκρατορία των ΗΠΑ μετά το 1990. Αλλά τα πράγματα στον αιώνα που διανύουμε θα αλλάξουν πάλι με την εμφάνιση νέων σημαντικών κρατών - παικτών όπως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, με την κατάρρευση της μονοπολικότητας, με τις κυμαινόμενες συμμαχίες, τις νέες τεχνολογίες, την παγκόσμια διακυβέρνηση χάρη στις νέες τεχνολογίες και την αγορά… ομολόγων γιατί είναι πιο ισχυρά και από τον Θεό, όπως είχε πει ένας στενός φίλος του </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">Bill</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">Clinton</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> όταν τον είχαν ρωτήσει σε τι θα ήθελε να μετενσαρκωθεί και απάντησε: «σε αγορά ομολόγων».</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6700074668930206692?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-8066312516639097432011-04-27T03:09:00.000-07:002011-04-27T03:11:53.365-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Από τον Ιστό της Αράχνης στο Τραπέζι του Μπιλιάρδου</i></b></p> <b style=""><i style=""><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">Ή από τους ιδεαλιστές στους ρεαλιστές<br /></span></i></b><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Ο Αυστραλός διπλωμάτης και ακαδημαϊκός <span style="" lang="EN-US">John</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Burton</span><span lang="EN-US"> </span>(1972) παρομοίασε την νεοϊδεαλιστική προσέγγιση της πολιτικής σε μια παγκόσμια κοινωνία σαν ένα ιστό αράχνης (διάβασε πιο κάτω το προηγούμενο κείμενο της ενότητας <i style="">Από το παγκόσμιο χωριό στην παγκόσμια κοινωνία</i>).</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Σήμερα θα δούμε μερικά πράγματα για μια άλλη μεγάλη και πιο παλιά θεωρία διεθνούς πολιτικής, τον πολιτικό Ρεαλισμό, με απαρχές στον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη (5^οςαι. π.Χ) και τον Σουν Τζου με την <i style="">Τέχνη του Πολέμου</i> στην Κίνα και αργότερα στον <span style="" lang="EN-US">Machiavelli</span> (16^ος αιώνας) και τον <span style="" lang="EN-US">Thomas</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Hobbes</span> (17^ος αιώνας).</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι ενίσχυσαν σημαντικά τη θεωρία του ρεαλισμού. Τον 20^ο αιώνα η άποψη ότι οι διεθνείς σχέσεις πρέπει να θεμελιώνονται στην πολιτική της ισχύος και στην επιδίωξη των εθνικών συμφερόντων κυριάρχησε έναντι της καθοδήγησης από την ηθική του ιδεαλισμού. Για τους ρεαλιστές <b style="">το κράτος είναι κυρίαρχος παράγοντας</b> στην παγκόσμια σκηνή και δρα σαν αυτόνομη οντότητα. Με την άνοδο του εθνικισμού το κράτος υποτάσσεται στις δεσμεύσεις έναντι του έθνους. Υποστηρικτές της ρεαλιστικής θεωρίας πιστεύουν ότι είναι αφελής η πίστη στο διεθνές δίκαιο και τη συλλογική ασφάλεια κάτι που κατά την άποψή τους (<span style="" lang="EN-US">Carr</span>, <span style="" lang="EN-US">Morgenthau</span>) εμπόδισε τους πολιτικούς και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού να κατανοήσουν και να προλάβουν τη γερμανική επέκταση. Εξηγούν ότι υψηλότερη αυθεντία από το κυρίαρχο κράτος δεν υπάρχει άρα η φυσική κατάσταση της διεθνούς πολιτικής χαρακτηρίζεται από αναρχία και όχι από αρμονία. Κάθε κράτος είναι αναγκασμένο να τα βγάλει πέρα μόνο του, δίνοντας προτεραιότητα στα δικά του εθνικά συμφέροντα για να επιβιώσει και να υπερασπιστεί την επικράτειά του. Ωστόσο, αυτή η διεθνής αναρχία δεν σημαίνει αδιάκοπο πόλεμο.</p> <p class="MsoNormal">Η ισορροπία δυνάμεων είναι συμβατή με τη ρεαλιστική πολιτική θεωρία αφού τα κράτη μπορούν να συνεργαστούν και να συμμαχούν εξασφαλίζοντας μακροχρόνιες περιόδους ειρήνης. Οι συμμαχίες όμως καταρρέουν κάποια στιγμή αφού η εξουσία, ο πλούτος και οι πόροι δεν κατανέμονται ισομερώς ανάμεσα στα κράτη και τότε ο πόλεμος είναι το πιθανότερο αποτέλεσμα. Υπάρχει ένα ιεραρχικό σύστημα κρατών όπου κάποια κράτη είναι ισχυρότερα από άλλα άρα μιλάμε για μεγάλες δυνάμεις ή υπερδυνάμεις που οδήγησαν σε σφαίρες επιρροής, απροκάλυπτης αποικιοκρατίας και στη δημιουργία μιας διπολικής παγκόσμιας τάξης (Η.Π.Α.-Ε.Σ.Σ.Δ.) μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με τους ρεαλιστές αυτός ο διπολισμός συνέβαλε στη διατήρηση της ειρήνης καθώς η κλιμάκωση των εξοπλισμών είχε οδηγήσει σε αυτό που ονομάστηκε <span style="" lang="EN-US">MAD</span> (τρελός) δηλαδή <span style="" lang="EN-US">Mutually</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Assured</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Destruction</span> όσον αφορά τα πυρηνικά όπλα.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Νεορεαλισμός</i></b></p> <p class="MsoNormal">Πρόκειται για έναν νέο ή δομικό ρεαλισμό που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του ΄80 που τροποποιεί την ιδέα μιας «άναρχης κοινωνίας» (<span style="" lang="EN-US">Bull</span>, 1977).</p> <p class="MsoNormal">Διανοητές όπως ο <span style="" lang="EN-US">Waltz</span><span lang="EN-US"> </span>(1979) εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την κεντρική σημασία της πολιτικής ισχύος αλλά δεν εξηγούν τα γεγονότα τόσο με όρους σύστασης και στόχων μεμονωμένων κρατών όσο με τους δομικούς περιορισμούς του διεθνούς συστήματος. </p> <p class="MsoNormal">Πάντως και οι δυο θεωρήσεις νομιμοποιούν τη στρατιωτική κλιμάκωση και τις ηγεμονικές φιλοδοξίες των μεγάλων δυνάμεων. </p> <span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">Η πολιτική της ισχύος δεν κατάφερε τόσο να διατηρήσει την ειρήνη όσο να φέρει τον κόσμο στο χείλος της πυρηνικής καταστροφής. Εστιάζοντας στο κράτος ως κυρίαρχο διεθνή παράγοντα αγνόησαν τις πλουραλιστικές τάσεις που άλλαξαν την όψη της διεθνούς πολιτικής προς τα τέλη του 20^ου αιώνα. Μια χαρακτηριστική παρομοίωση του </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">John</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">Burton</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">(1972) για τα κυρίαρχα κράτη είναι ότι θυμίζουν συμπαγείς μπάλες που κινούνται με εξωτερική πίεση πάνω στο τραπέζι του μπιλιάρδου (σύστημα διεθνούς αναρχίας) και συγκρούονται μεταξύ τους. Οι πλουραλιστές διαφωνούν με την παρομοίωση.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-806631251663909743?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-18191966012579108262011-04-26T04:27:00.000-07:002011-04-26T04:38:11.208-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Και ποιος δεν θυμάται τη διατύπωση του <span style="" lang="EN-US">Marshall</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">McLuhan</span><span lang="EN-US"> </span>που έδωσε μια νέα έννοια του κόσμου μας, όπως διαμορφώνεται ήδη από τα τέλη του 20^ου αιώνα, περιγράφοντάς τον ως <i style="">παγκόσμιο χωριό</i>;. Το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης έχει αλλάξει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε την πολιτική και τη φύση της πολιτικής αλληλεπίδρασης. Άλλοτε, όχι και τόσο παλιά, μιλώντας για πολιτική, η προσοχή μας επικεντρωνόταν στο κράτος και στο εθνικό επίπεδο κυβερνητικής δραστηριότητας. Υπήρχε σαφής διάκριση μεταξύ της πολιτικής στο εσωτερικό του έθνους –κράτους και αυτής εκτός των συνόρων του. Τώρα, αν και τα έθνη –κράτη εξακολουθούν να είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες στην διεθνή πολιτική σκηνή, είναι αδύνατον να αγνοηθεί η ολοένα αυξανόμενη επιρροή των υπερεθνικών σωμάτων και διεθνών ενώσεων και οργανισμών οπότε η διάκριση μεταξύ «εσωτερικού» και «εξωτερικού» τείνει προς εξάλειψη και πάντως ήδη ξεθωριάζει με συνέπεια να μιλούμε για την ανάδυση μιας <i style="">παγκόσμιας κοινωνίας</i>.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Για να κατανοήσουμε τις αλλαγές που επιφέρει η <i style="">παγκοσμιοποίηση</i> στην πολιτική πρέπει να θυμηθούμε τις μεγάλες σχολές σκέψης: τον Ιδεαλισμό, τον Ρεαλισμό, τον Πλουραλισμό και τον Μαρξισμό.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Θα αναφερθώ με λίγα λόγια στο βασικό περιεχόμενο κάθε μιας από αυτές τις παραδοσιακές, θεωρητικές σχολές διεθνούς πολιτικής. Σημειωτέον ότι αυτό γίνεται κυρίως για δική μου εξάσκηση αφού είναι πολύ πιθανόν όσοι ενδεχομένως επισκέπτεστε τη <i style="">Σφαίρα</i> να τα γνωρίζετε ήδη πολύ καλύτερα.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Ιδεαλισμός</i></b></p> <p class="MsoNormal">Οι περισσότερες μορφές του διέπονται από διεθνισμό, δηλαδή ότι οι ανθρώπινες υποθέσεις πρέπει να οργανώνονται με οικουμενικές<span style=""> </span>και όχι απλώς εθνικές αρχές. Επιπλέον οι ηθικές αξίες και οι ηθικοί κανόνες στη διεθνή πολιτική είναι ειδοποιό χαρακτηριστικό του ιδεαλισμού. Καθώς ασχολείται κυρίως με κανονιστικές κρίσεις (πώς <i style="">θα έπρεπε</i> να συμπεριφέρονται οι διεθνείς παράγοντες και όχι πώς συμπεριφέρονται) ο ιδεαλισμός συχνά θεωρείται μορφή ουτοπισμού. Υπάρχει «δίκαιος πόλεμος»; Κατά τον Μεσαίωνα, ο <b style="">Θωμάς Ακινάτης</b> (13^ος αιώνας) απαντά «ναι» υπό προϋποθέσεις: Να κηρύσσεται από εξουσιοδοτημένο κυρίαρχο, να αποβλέπει σε αποκατάσταση προηγούμενης αδικίας, με σκοπό την επίτευξη του καλού, την αποτροπή του κακού και να μην είναι έκφραση απληστίας και σκληρότητας. Αντιθέτως, ο <b style=""><span style="" lang="EN-US">Immanuel</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style=""><span style="" lang="EN-US">Kant</span></b> (18^οςαιώνας) ανέπτυξε ένα πρώιμο όραμα παγκόσμιας κυβέρνησης. Η ηθική και ο λόγος κατατείνουν στην προσταγή ότι πόλεμος δεν πρέπει να υφίσταται και το μέλλον της ανθρωπότητας πρέπει να θεμελιώνεται στην προοπτική της «οικουμενικής και αιώνιας ειρήνης».</p> <p class="MsoNormal">Οι φιλελεύθεροι, που παραδοσιακά αποδέχονται το έθνος ως κυρίαρχη βαθμίδα πολιτικής οργάνωσης, τονίζουν τη σημασία της αλληλεξάρτησης και του ελεύθερου εμπορίου, υποστηρίζοντας ότι «ο πόλεμος δεν αποδίδει». Παρόμοιος διεθνισμός αντανακλάται επίσης στην πίστη για συλλογική ασφάλεια και στο διεθνές δίκαιο που ενσαρκώνονται σε οργανισμούς όπως ο Ο.Η.Ε. (παλιότερα η Κοινωνία των Εθνών). Ο <span style="" lang="EN-US">Woodrow</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Wilson</span>, πρόεδρος των Η.Π.Α., είχε εκφράσει την άποψη ότι η οικοδόμηση ενός κόσμου δημοκρατικών κρατών-εθνών, πρόθυμων να συνεργαστούν σε πεδία κοινού ενδιαφέροντος, χωρίς διάθεση για κατακτήσεις και λεηλασίες, είναι το καλύτερο αντίδοτο στον πόλεμο.</p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Νεοϊδεαλισμός</i></b></p> <p class="MsoNormal">Οι άνθρωποι αφού γελοιοποίησαν και δυσφήμισαν με ρεαλιστικές θεωρίες τον ιδεαλισμό, αφού απογοητεύτηκαν με την κυνική πολιτική της ισχύος κατά την εποχή των υπερδυνάμεων, άρχισαν πάλι στα τέλη του 20^ου αιώνα να συζητούν για την ηθική διάσταση της πολιτικής. Στις Η.Π.Α. ο πρόεδρος <span style="" lang="EN-US">Jimmy</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Carter</span> τη δεκαετία του ΄70 θέλησε να προσδώσει αυτήν την διάσταση λέγοντας ότι η βοήθεια της χώρας του προς άλλες χώρες θα ήταν ανάλογη των επιδόσεων των καθεστώτος που θα την απολάμβανε στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 ο Σοβιετικός πρόεδρος, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, μίλησε για ένα «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι» όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα υπερβαίνουν την ιδεολογική αντιπαλότητα μεταξύ κομμουνισμού και καπιταλισμού. </p> <span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">Μετά πολλά χρόνια κλιμάκωσης των στρατιωτικών δαπανών σε Ανατολή και Δύση, η προοπτική του πυρηνικού ολέθρου έδωσε ώθηση στις ιδεαλιστικές θεωρίες, την εμφάνιση του ειρηνιστικού κινήματος και την ιδέα μιας «παγκόσμιας κοινωνίας» (</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">John</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US"> </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">Burton</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">). Η ιδέα αυτή απορρίπτει την προηγούμενη ιδέα των κυρίαρχων εθνών-κρατών ως απαρχαιωμένη και δίνει έμφαση σε ένα μοντέλο – ιστός αράχνης κατά </span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="EN-US">Burton</span><span style="font-size: 12pt; font-family: &quot;Times New Roman&quot;;">- το οποίο χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα και αλληλεξάρτηση. Οι διεθνείς συγκρούσεις δεν αντιμετωπίζονται με βάση την ισχύ αλλά με συνεργασία και χωρίς καταπίεση.<br /><br />Αυτά σε γενικές γραμμές περί ιδεαλισμού. Αργότερα ή αύριο θα συνεχίζω με τον Ρεαλισμό ή αλλιώς τη θεωρία περί πολιτικής της ισχύος.<br />(Θέλω να σημειώσω ότι στην παρούσα φάση αυτά τα πράγματα διαβάζω στο εξαιρετικό βιβλίο του Andrew Heywood για την <span style="font-style: italic;">Πολιτική</span> απο τις εκδόσεις Πόλις.)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1819196601257910826?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-79163509413128915432011-04-20T11:48:00.000-07:002011-04-20T12:59:01.353-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zFuVQzBc13Q/Ta866F0H1II/AAAAAAAAAqM/h0FBH6-gU3A/s1600/souvlisto.JPG"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zFuVQzBc13Q/Ta866F0H1II/AAAAAAAAAqM/h0FBH6-gU3A/s320/souvlisto.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597757631512433794" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Άλλο κυβέρνηση άλλο διακυβέρνηση!<br /><br /></span>Έχει σημασία γιατί η διαφορά είναι τεράστια και παγκόσμια, καθώς οι κοινωνίες μας είναι περίπλοκες και η διοίκησή τους δεν βγαίνει πέρα μόνο απο μια απλή κυβερνησούλα όπως τον καιρό του έθνους-κράτους. Κατά μια άποψη μάλιστα μπορεί να υπάρχει διακυβέρνηση χωρίς κυβέρνηση. Κάποιοι το πιστεύουν ή ίσως απλώς να μας το λένε ότι αυτός ο τρόπος (μάλλον οι τρόποι εξουσίας με τη διακυβέρνηση δηλαδή μέσω αγορών και δικτύων) διοίκησης των κρατών και των πληθυσμών τους σημαίνει και γίνεται με συνεχή διάλογο και διαπραγμάτευση άρα συμβάλλει στο να ξεθωριάζει η διάκριση κράτους-κοινωνίας. Ακούγεται καλό και σωστό, αλλά κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι διακυβέρνηση σημαίνει λιγότερη κυβέρνηση και περισσότερη ελεύθερη αγορά.<br />Πάντως ο κύκλος της διακυβέρνησης είναι πολύ ευρύτερος και κλείνει μέσα του τον κύκλο της κάθε κυβέρνησης όχι μόνο εδώ αλλά παντού στον κόσμο.<br /><br />Ο Jean- Jacques Rousseau πίστευε πως μόνο μέσω της άμεσης και διαρκούς συμμετοχής <span style="font-style: italic;">όλων</span> των πολιτών στην πολιτική ζωή μπορεί το κράτος να δεσμευτεί στην επιδίωξη του κοινού καλού: <span style="font-style: italic;">η γενική βούληση</span>!<br /><br />Αλλά και η Hannah Arendt υποστήριζε ότι η πολιτική είναι η σημαντικότερη μορφή ανθρώπινης δραστηριότητας, επειδή προϋποθέτει σχέσεις μεταξύ <span style="font-style: italic;">ίσων και ελεύθερων</span> πολιτών.<br /><br />Κι εμένα που τα διαβάζω αυτά και τα σκέφτομαι, με προβληματίζει η έννοια και η ουσία ακριβώς αυτών των δυο λέξεων: "ελεύθερων και ίσων". Δηλαδή;<br />Πέστε μου κι εσείς, πώς τις καταλαβαίνετε αυτές τις δυο λέξεις;<br /><br />Ίσως να σκεφτούμε και αυτό που είπε ο J. S. Mill ότι γενικά η συμμετοχή στις δημόσιες υποθέσεις προάγει την προσωπική, ηθική και πνευματική ανάπτυξη του ατόμου.<br /><br />Κι άλλωστε τι υποτίθεται ότι κάνουν ή προσπαθούν να κάνουν τα ανθρώπινα όντα; Αυτό που είπε πρώτος ο Αριστοτέλης. Τι; Ότι προσπαθούμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας και να δημιουργήσουμε μια <span style="font-style: italic;">αγαθή κοινωνία</span>. Πώς; Πάντα με τον διάλογο σε πρώτη φάση. Τα μιλάμε, διαφωνούμε, βρίσκουμε μέσες άκρες μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση και προχωράμε στα έργα.<br /><br />Αν ήταν τόσο απλό δεν θα χρειαζόταν σήμερα παρά να απολαμβάνουμε την ισότητα και την ελευθερία μας υπό το κράτος της καλής διακυβέρνησης του κόσμου. Αλλά οι άνθρωποι είναι όντα εγωιστικά, ιδιοτελή και συχνά σατανικά και πολύ άπληστα και αυτή η συζήτηση κρατά πάρα πολλούς αιώνες τώρα και πάντα όπου δεν πείθει ο λόγος πίπτει η ράβδος γι αυτό τι να λέμε Μεγάλη Τετάρτη βράδυ του έτους 2011 μετά τον Ιησού Χριστόν; Για μια ακόμα χρονιά...<br /><br />Καλό Πάσχα, Χριστιανοί!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7916350941312891543?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-33492310169672154342011-04-05T00:17:00.000-07:002011-04-05T03:58:28.667-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-y9sjzSq3ekw/TZr1qIY_HiI/AAAAAAAAAqE/czm5MagpYAQ/s1600/map1830.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 222px; height: 227px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-y9sjzSq3ekw/TZr1qIY_HiI/AAAAAAAAAqE/czm5MagpYAQ/s320/map1830.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592051991489486370" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Κανενός κράτους τα σύνορα δεν είναι αυτονόητα. </span> <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Αλλάζουν μέσα στους αιώνες είτε αυξανόμενα είτε μειούμενα. </span> <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Αυτό αποδεικνύεται συνεχώς στην Ιστορία, όπως πειστικά μας αναλύει η Μαρώ Ευθυμίου</span><br /><br />Το 1830 δημιουργήθηκε ένα μικρό κράτος! Στη συνέχεια, το 1862-64, προστέθηκαν τα Επτάνησα, ήρθε και ο καινούργιος βασιλιάς Γεώργιος Α', μετά προστέθηκε η Θεσσαλία, το 1882, μετά στους Βαλκανικούς πολέμους προστέθηκε το μεγαλύτερο κομμάτι της Ηπείρου και της Μακεδονίας, η Κρήτη, τα νησιά των παραλίων της Μ. Ασίας και τελευταία τα Δωδεκάνησα μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.<br />Χρειάστηκαν σχεδόν 150 χρόνια για να έχει η Ελλάδα τα σημερινά της σύνορα.<br /><br />Μέσα στα σύνορα της Ελλάδας του 1830 - από τη Λαμία και κάτω, πολύ χαμηλά δηλαδή σε σχέση με τα σημερινά σύνορα με ελάχιστα νησιά, μόνο τα κοντινά νησιά του Αργοσαρωνικού και οι Κυκλάδες (τα υπόλοιπα εξακολουθούσαν να είναι Οθωμανική Αυτοκρατορία) - υπάρχει μια σημαντική μειονότητα Αρβανιτών/Αλβανών.<br />Η Θεσσαλία όταν μπαίνει δεν έχει καθόλου Αρβανίτες, αλλά έχει Βλάχους.<br />Στην Ήπειρο, όταν προστίθεται στη χώρα μας, υπάρχουν Αρβανίτες κάτοικοι αν και όχι τόσο πυκνοί όσο νοτιότερα.<br />Όταν προστίθεται η Μακεδονία και η Θράκη ελάχιστοι Βλάχοι και Αρβανίτες υπήρχαν εκεί.<br /><br />Εν τω μεταξύ λόγω των ηττών μας σε άλλα πεδία, Έλληνες που ζούσαν κατεσπαρμένοι σε περιοχές όπου σήμερα είναι το Βελιγράδι, η Ρουμανία, η νότια Βουλγαρία, τα παράλια της Μ. Ασίας ακόμα και ο Πόντος, αναγκάστηκαν κάποια στιγμή να έρθουν οπότε η Ελλάδα γέμισε και με άλλους Έλληνες, επομένως αναλογικά υπάρχουν πολλοί Έλληνες σε αυτήν την Ελλάδα. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι Αρβανίτες που υπήρχαν εδώ ήταν όχι απλώς Έλληνες αλλά ίσως οι πιο φανατικοί Έλληνες από όλους. Ένας Έλληνας μπορεί πιο εύκολα να κατηγορήσει τους Έλληνες και την Ελλάδα για το οτιδήποτε ανά πάσα ώρα και στιγμή και συχνά θα δούμε στην Ιστορία ότι πιο πολύ θα υπερασπιστεί την Ελλάδα ένας δίγλωσσος Χριστιανός Ορθόδοξος Αρβανίτης απο έναν ελληνόφωνο Έλληνα Χριστιανό Ορθόδοξο.<br /><br />Σε όλους τους λαούς υπάρχουν επιμιξίες. Εμείς όμως υπήρξαμε στο θέμα αυτό πάρα πολύ τυχεροί γιατί οι Αρβανίτες Έλληνες όχι απλώς αισθάνονταν Έλληνες αλλά ήταν πρωτοπόροι υπερασπιστές του Ελληνισμού. Βέβαια βοήθησε και το γεγονός ότι <span style="font-style: italic;">αλβανική εθνική συνείδηση</span> σε μητέρα περιοχή άργησε πάρα πολύ να αναπτυχθεί. Στη δικιά μας περίπτωση δεν υπήρχε καμία χώρα να διεκδικήσει αυτούς τους Αρβανίτες άρα ουδέποτε ετέθη ζήτημα και ούτε κανείς τρόμαζε με την αλβανοφωνία τους.<br />Από την Ύδρα για παράδειγμα προήλθαν ορισμένοι απο τους πρώτους μας πρωθυπουργούς. Οι Κουντουριωταίοι, είναι η σπουδαιότερη και πιο πλούσια οικογένεια της Ύδρας.<br />Ο Κουντουριώτης έβγαζε λόγους στην Βουλή σε άπταιστη ελληνική γλώσσα αλλά όταν θύμωνε πολύ το γύριζε στη μητρική του γλώσσα και έβριζε στα αλβανικά.<br />Ουδείς ανησυχούσε στη Βουλή και απλώς έλεγαν άσε τον, θα του περάσει.<br />Ο Κωλέττης, ο πρώτος μεγαλοϊδεάτης πρωθυπουργός, είχε ως μητρική του γλώσσα τα βλάχικα. Μέσα στη Βουλή όμως μιλούσε άψογα την ελληνική καθαρεύουσα.<br />Ουδείς ανησυχούσε απο το γεγονός ότι ήταν βλάχος στην καταγωγή.<br /><br />Όταν άρχισε να αναπτύσσεται αλβανική συνείδηση, στα 1880, εκεί όπου είναι τώρα Αλβανία και να δημιουργείται κίνημα αλβανικού εθνικισμού - όλοι είχαν τέτοια κινήματα, πρώτα οι Σέρβοι το 1804, μετά εμείς το 1821, μετά οι Βούλγαροι και οι Ρουμάνοι στα 1850 αλλά Τούρκοι και Αλβανοί δεν είχαν αρχίσει να συζητάνε την εθνική τους υπόσταση - οι πρώτοι εθνικιστές της Αλβανίας συνέλαβαν μια Ιδέα: να απελευθερωθεί η "Αλβανία" από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, να ενωθεί με την "Ελλάδα" και να δημιουργηθεί το ΕλληνοΑλβανικόν Βασίλειον! Αυτή η Ιδέα κάποιων πρωτοπόρων Αλβανών, προωθήθηκε στην Αθήνα και ήταν ένα σχέδιο μυστικό στο υπουργείο Εξωτερικών, που είχε γίνει αποδεκτό απο την ελληνική πλευρά και τον Βασιλιά. Αλλά διέρρευσε, το έμαθαν οι Ιταλοί που αμέσως αντέδρασαν γιατί πάντα είχαν βλέψεις στα αλβανικά εδάφη. Το σχέδιο θα μπορούσε υπό διαφορετικές περιστάσεις να είχε προχωρήσει... Μεγάλες αρβανίτικες οικογένειες της εποχής, όπως π.χ. οι Μποτσαραίοι, συμφωνούσαν και μάλιστα σε προκήρυξη που συνέταξαν, υπέγραψαν και απέστειλαν στους Αλβανούς έγραφαν: Εμπρός αδέρφια όλοι μαζί, το αίμα νερό δεν γίνεται...<br /><br />Μια πολύ σημαντική πτυχή της ιστορίας για τους Αλβανούς/Αρβανίτες είναι ότι η γλώσσα τους ήταν προφορική και φυσικά οι πρώτοι εθνικιστές θέλησαν πρωτίστως να βρουν τρόπο γραφής της προφορικής γλώσσας τους. Τελικά υιοθέτησαν το λατινικό αλφάβητο μετά απο πολλές συζητήσεις. Η γραπτή αλβανική γλώσσα δημιουργείται περίπου απο το 1900 και γράφεται με λατινικά στοιχεία μαζί πρόσθετα σημαδάκια για να αποδίδουν κάποιους ήχους της αλβανικής γλώσσας όπως ακούγεται όταν ομιλείται. Το Αλβανικό κράτος δημιουργείται κι αυτό τον ίδιο καιρό δηλαδή με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων. Μέχρι τότε τα λίγα κείμενα που έχουν γραφτεί στην Ιστορία είναι προφορικά αλβανικά με έλληνικά γράμματα και καμιά φορά με αραβικά στοιχεία γιατί οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν το αραβικό αλφάβητο μέχρι το 1923 που ο Κεμάλ το άλλαξε και επέβαλε το λατινικό.<br /><br />Εκτός απο τους Αρβανίτες και τους Βλάχους υπάρχουν οι Σαρακατσαναίοι, που είναι ελληνόφωνοι Έλληνες νομάδες, υπάρχουν και οι Αρβανιτόβλαχοι, που είναι ομάδες που πάνω στη Ρούμελη σε αρκετές περιοχές, όπως υπάρχουν και στην Ήπειρο. Οι Αρβανιτόβλαχοι που βρίσκονται στη Ρούμελη κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ονομάζονται... Καραγκούνηδες. Αυτοί (οι Καραγκούνηδες) δεν είναι ίδιοι με αυτούς τους άλλους Αρβανιτόβλαχους, και ζουν σε καραγκούνικα χωριά του κάμπου της Θεσσαλίας που, δεν είναι αρβανιτοβλάχικα.<br /><br />Γενικά πάντως στον ελληνικό κορμό τρείς είναι οι μεγάλες ομάδες: Οι Έλληνες, με μεγάλη πλειοψηφία όταν δημιουργήθηκε ολόκληρο το σχήμα της Ελλάδας, οι Αρβανίτες και οι Βλάχοι.<br /><br />Οι Γύφτοι προέρχονται απο την Αίγυπτο (Egypt), οι Τσιγγάνοι προέρχονται απο την Ινδία (Αθίγγανούς τους ονόμασαν οι Βυζαντινοί) αλλά μέσα στην Ιστορία έχουν κι αυτοί αναμιχθεί.<br /><br />Οι Τσάκωνες είναι αρχαιότατοι Έλληνες απο τις πιο ελληνικές περιοχές της Ελλάδος.<br />Η γλώσσα τους, τα τσακώνικα, είναι απο τις πιο αρχαιοπρεπείς γλώσσες της Ελλάδος.<br /><br />Οι Πομάκοι είναι βουλγαρικής καταγωγής, εξισλαμισμένοι και τώρα τουρκοποιούνται. Τα τελευταία πενήντα χρόνια οι Πομάκοι βρίσκονται σε πορεία ταχύτατης τουρκοποίησης. Οι Πομάκοι κάποτε μισούσαν τους Τούρκους αλλά πλέον εκτουρκίζονται σταθερά. Το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής παίζει άριστα αυτό το παιχνίδι αφού το ελληνικό κράτος έκανε το λάθος να απομονώσει τους Πομάκους και να τους κάνει να μας μισήσουν οπότε η Τουρκία βρήκε κατάλληλο έδαφος να δρά και να τους κερδίζει. Τα Πομακόπουλα πηγαίνουν σε τουρκικά σχολεία διότι στη Συνθήκη της Λωζάνης δεν προβλεπόταν παρά μόνο το θρήσκευμα άρα αφού είναι μουσουλμανάκια πάνε στα τουρκικά σχολεία και τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο γιατί θα εκτεθούμε παγκοσμίως ότι δεν τηρούμε τη Συνθήκη.<br />Πρός το παρόν οι Πομάκοι που ζούν στη νότια Βουλγαρία δεν συνδυάζονται με τους Πομάκους που ζούν στην Ελλάδα, αλλά ολόγυρά τους υπάρχουν πολλά τουρκικά χωριά. Το 10% του πληθυσμού της Βουλγαρίας είναι τουρκόφωνοι γι αυτό και εκεί οι Τούρκοι δρουν αντιστοίχως και λένε στους Πομάκους ότι είστε δικοί μας... Τα θέματα αυτά είναι μονίμως ανοιχτά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3349231016967215434?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-81591584032842166742011-03-29T02:37:00.000-07:002011-03-29T05:12:30.293-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-E6NRjim4m4c/TZHI7RGCELI/AAAAAAAAAp8/3K1glMpS_Uo/s1600/Maro1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 240px; height: 198px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-E6NRjim4m4c/TZHI7RGCELI/AAAAAAAAAp8/3K1glMpS_Uo/s320/Maro1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589469533070037170" border="0" /></a><br />Οι θρησκείες, όπως λέει η καλή μου η δασκάλα η Μαρώ, πλάστηκαν για τους ανθρώπους, αλλά μετά <span style="font-style: italic;">έπλασαν ανθρώπους</span>. Οι θρησκείες ήταν πάντα ένα πολύ δυνατό όπλο.<br /><br />Με αυτά που συμβαίνουν και σήμερα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου καταλαβαίνουμε πολύ καλά, άλλη μια φορά, ότι οι θρησκευτικοί πόλεμοι είναι κατά κύριο λόγο πόλεμοι γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών σκοπιμοτήτων και συμφερόντων. Η θρησκεία που παίρνει τα όπλα είναι καθαρά πολιτική υπόθεση. Κανένας Θεός, Προφήτης, Πνεύμα κ.λ.π. δεν φέρει ευθύνη για τους σκοτωμούς ή τις σφαγές για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών εδαφών και θαλασσών.<br /><br />Το Ισλάμ που δημιουργήθηκε το 622 (μ. Χ.) στη Σαουδική Αραβία (στη Μέκκα και τη Μεδίνα) έγινε πολύ σύντομα επιθετική και κατακτητική θρησκεία. Μετά το 700 οι Άραβες καταλαμβάνουν τη Συρία, την Ιορδανία και το Ισραήλ - τότε εκεί ήταν Βυζάντιο, όπως ονομάσαμε εμείς αργότερα την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία - και φτάνουν το 711 μέχρι την Ισπανία και την Πορτογαλία για να παραμείνουν στην Ιβηρική Χερσόνησο έως το 1492.<br /><br />Οι Σελτζούκοι, παγανιστές απο τις στέπες, επηρεάστηκαν στη θρησκεία όταν κατέβηκαν στις αραβικές περιοχές και σταδιακά έγιναν κράμα Τουρκομάνου και Άραβα. Όταν το 1071 (μ.Χ) οι Σελτζούκοι Τούρκοι νικούν τους Βυζαντινούς στο Ματζικέρτ (ανατολικότερα της Αγκυρας) και καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο τμήμα της Μ. Ασίας είναι ήδη σουνίτες μουσουλμάνοι.<br /><br />Σήμερα ο βασιλιάς Αμπντάλα της Σαουδικής Αραβίας θεωρεί τον εαυτό του προστάτη των σουνιτών και ότι οι σιίτες μουσουλμάνοι της χώρας του (περίπου το 15% του πληθυσμού) καθώς και οι σιίτες του Μπαχρέιν επηρεάζονται πολιτικά απο το Ιράν.<br />Η Σαουδική Αραβία είχε υποστηρίξει οικονομικά τον πόλεμο του Σαντάμ Χουσεΐν εναντίον του Ιράν μήπως και ελεγχθούν οι σιίτες της Τεχεράνης, αλλά το Ιράκ μετά σχεδόν τριάντα χρόνια περιήλθε τελικά στον έλεγχο της σιιτικής πλειοψηφίας.<br />Η σιϊτική πλειοψηφία του πληθυσμού στο Μπαχρέιν περνά σήμερα πολύ δύσκολες ώρες.<br /><br />Οπωσδήποτε οι δυτικές δυνάμεις σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρότατο δίλημμα μπροστά στη βία που εξελίσσεται με τη Σ. Αραβία και το Μπαχρέιν με τους σουνίτες και τους σιίτες.<br /><br />Η ισλαμική Τουρκία υπό τον Ερτνογάν τηρεί στάση πολύ προσεκτική στην ισορροπία ανάμεσα στα θρησκευτικά ρεύματα των πληθυσμών σε μια σειρά απο ισλαμικές χώρες.<br /><br />Ως παγκόσμια θρησκεία το Ισλάμ αριθμεί 1.570.000.000 πιστούς, το έτος 2010.<br />Να σημειωθεί ότι μόλις μέσα σε δέκα χρόνια αύξησε τους οπαδούς του κατά σχεδόν 400 εκ.<br />Το Ισλάμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο με ταχύ ρυθμό αύξησης οπαδών. Πρώτη θρησκεία σε οπαδούς είναι ακόμα ο Χριστιανισμός με όλα του τα δόγματα μαζί.<br /><br />Το θέμα είναι ότι γενικά ο Ισλαμισμός φαίνεται να καταφέρνει καλύτερα στο να θεωρείται θρησκεία των φτωχών και των αδικημένων αυτής της γης ενώ ο Χριστιανισμός χάνει έδαφος παρά την εντυπωσιακή οργάνωση και το έργο της Καθολικής Εκκλησίας σε πολλές χώρες.<br /><br />Μιλώντας για αναμετρήσεις πολεμικές και θρησκειών, άκρως αξιοσημείωτη είναι ειδικά σήμερα η άποψη των Σούφι ή Αλεβιτών που ακόμα και ο Ταγίπ Ερντογάν σέβεται έχοντας μάλιστα ως πνευματικό του τον Φετουλά Γκιουλέν.<br /><br />Οι Αλεβίτες υπολογίζονται σήμερα σε 17 εκ. κατά μια εκδοχή και σε 25 εκ. οπαδούς κατά μια άλλη εκδοχή, πάντως οι οργανωμένοι οπαδοί είναι 5.000.000 Κατά κάποιον τρόπο θεωρούνται παράνομοι και αιρετικοί στους κόλπους του επίσημου μουσουλμανισμού αφού οι Αλεβίτες λένε ότι το μόνο που χρειάζεται είναι η έμπρακτη αγάπη προς τους άλλους με εθελοντισμό, εργατικότητα, ποίηση, μουσική, χορό. Δεν χρειάζονται ούτε προσκυνήματα ούτε τζαμιά ούτε προσευχές ούτε τίποτα πέρα απο την αγάπη και τη βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη να φάει, να γιατρευτεί, κάπου να κοιμηθεί, να μορφωθεί, να βρει δουλειά, να χαρεί ψυχικά.<br /><br />Σήμερα στην Τουρκία υπάρχουν οι περισσότεροι Σούφι, αλλά και σε άλλες χώρες όπως π.χ. στην Αλβανία όπου υπάρχουν οι μπετακτσήδες (τους οποίους κάποιοι μουφτήδες προσπαθούν να τους γυρίσουν σε <span style="font-style: italic;">σωστούς μουσουλμάνους</span>) και φυσικά υπάρχουν στις Η.Π.Α. όπου ζει και ο ίδιος ο Φετουλά Γκιουλέν!...<br />Για την Ιστορία, ο Σουφισμός γεννήθηκε στην Περσία αλλά πλάστηκε στην Τουρκία.<br /><br />Και για την Ιστορία, καμιά θρησκεία του κόσμου δεν έχει καταφέρει ακόμα να γίνει πλειοψηφική, δηλαδή οι οπαδοί της να αριθμούν πάνω απο το μισό του πληθυσμού της γης.<br />Στη γη σήμερα οι επίσημες μετρήσεις λένε ότι ζούν σχεδόν 6,5 δις άνθρωποι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8159158403284216674?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-34817207134531455642011-03-22T12:04:00.000-07:002011-03-22T13:31:17.647-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-zQPG-OqyaIo/TYkG4smy3CI/AAAAAAAAAp0/uIDVXxqJSxY/s1600/adespota2.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 294px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-zQPG-OqyaIo/TYkG4smy3CI/AAAAAAAAAp0/uIDVXxqJSxY/s320/adespota2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587004383846128674" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Με σεβασμό στη Φύση και τη ζωή γενικά...</span><br /><br />Θα μου πεις, εδώ κινδυνεύει ο πλανήτης, οι οικονομίες κρατών, η ζωή των ανθρώπων, το μέλλον που το καταστρέφουν κάποιοι με την απληστία τους και τους κακούς χειρισμούς, εδώ χάνεται η στοιχειώδης αξιοπρέπεια εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλη τη γη και ένα σωρό άλλα μπορείς να μου πεις για να έχω εκατό λόγους να είμαι στενοχωρημένη αλλά...<br /><br />Αλλά εγώ απόψε είμαι στενοχωρημένη για έναν ασήμαντο λόγο μπροστά σε όλα αυτά και θα σας τον πω αυτόν τον λόγο παρότι όπως θα έχετε διαπιστώσει πολύ σπάνια γράφω προσωπικές στενοχώριες ή χαρές σε τούτη εδώ τη δική μου μικρή γωνιά του διαδικτύου.<br /><br />Πριν από πέντε ημέρες, το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, φεύγοντας από το σπίτι μου να πάω όπου είχα να πάω, πήρα μια τσάντα με χαρτιά για να τα πάω στον μπλε κάδο της ανακύκλωσης. Επειδή βιαζόμουν σκέφτηκα να αφήσω για αύριο αυτή τη δουλεια αλλά είπα, δε βαριέσαι τρία λεπτά είναι... Μακάρι να μην είχα πάει στον κάδο της ανακύκλωσης εκείνο το απόγευμα, να πήγαινα καλύτερα την επόμενη μέρα ή την μεθεμόμενη ή ποτέ...<br /><br />Εκεί, στον κάδο πάγωσα. Κάποιος άνθρωπος, κάποιος που ζει προφανώς κάπου εδω γύρω στη γειτονιά είχε πετάξει στα σκουπίδια τρία ή τέσσερα νεογέννητα γατάκια.<br />Αποσβολόθηκα απο το φρικτό θέαμα και κυρίως η καρδιά μου μάτωσε απο αυτό το ένα γατάκι που ζούσε ακόμα. Τρείς εναλλακτικές είχα. Ή θα γυρνούσα την πλάτη μου και θα έφευγα αφού πρώτα απο οικολογική συνείδηση πετούσα τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια μου, ή θα μάζευα το γατάκι. Και μετά τι θα έκανα; Δυο εναλλακτικές είχα. Ή θα προσπαθούσα να το βοηθήσω να ζήσει ή θα το πήγαινα σε έναν κτηνίατρο να του κάνει ευθανασία. Επέλεξα την πρώτη εναλλακτική. Θα προσπαθούσα για τη ζωή και όχι για τον θάνατο. Ούτε χρόνο έχω για τέτοια δύσκολη φροντίδα ούτε διάθεση να αποκτήσω δεύτερο κατοικίδιο. Αρκετά είχα ασχοληθεί σχεδόν σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα με εγκαταλειμένα βασανισμένα ζώα. Κουράστηκα, σκεφτόμουν, κι επιτέλους ας πάρουν κι άλλοι σειρά να κάνουν ό,τι μπορούν, δεν μπορώ πια να στεναχωριέμαι, να τα περιθάλπω κι έπειτα να μην βρίσκω ανθρώπους να τα υιοθετήσουν και τα λοιπά και τα λοιπά. Ας είναι.<br /><br />Αφού τα σκέφτηκα όλα αυτά αστραπιαία τα ξέχασα και μάζεψα το γατάκι. Απο την Παρασκευή μέχρι αυτήν την στιγμή που γράφω, βράδυ Τρίτης, δηλαδή επί τέσσερις μέρες και νύχτες, όλα έδειχναν ότι τα κατάφερνα να επιζήσει αυτό το ζωάκι που δεν είχε ανοίξει τα μάτια του αλλά καθώς το τάιζα με το ειδικό μπιμπερό είχε αρχίσει να γουργουρίζει όπως κάνουν οι γάτες όταν είναι ευχαριστημένες. Χαιρόμουν για κάποιο λόγο χαιρόμουν. Ώσπου απόψε κατα τις οκτώ το βράδυ ξεψύχησε. Πήγα στο καλαθάκι όπου το είχα κουκουλωμένο για να το πάρω να το ταΐσω και το βρήκα να χαροπαλεύει με υποθερμία. Έπρεπε να ήμουν πολύ πιο προσεκτική με τη θερμοκρασία δηλαδή εκεί όπου το είχα κοντά σε μια σόμπα αλογόνου φαίνεται δεν ήταν αρκετό, ίσως έπρεπε να το είχα σε πιο ζεστή κουβέρτα, ίσως, ίσως, ίσως, δεν ξέρω, ίσως δεν ήτανε γραφτό του, τι να σκεφτώ δεν ξέρω, αυτό που ξέρω είναι ότι όλοι μας εδώ στενοχωρηθήκαμε και ρίχναμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον, ότι το γάλα δεν ήταν αρκετά ζεστό, δεν είχε φάει όσο έπρεπε, έφαγε παραπάνω, ενδιάμεσα στη λύπη να λέμε τι θέλουμε και τα μαζεύουμε κάθε φορά, χρειαζόταν κάπου 30 βαθμούς θερμοκρασία χώρου αφού ήταν τόσο μικρό κι ευαίσθητο άρα φταίμε που δεν το προσέξαμε όσο έπρεπε κι ενα σωρό άλλες αιτίες. Πάνω που είχα ρωτήσει μια φίλη αν θα το υιοθετούσε σε δυο μήνες και είχε πει εντάξει.<br />Η αιτία που ενώ κάναμε ό,τι μπορούσαμε δεν τα κατάφερε ποιά ήταν; Όλο αυτό σκέφτομαι.<br />Μέχρι που σε μένα όλο το φταίξιμο γιατί - εκτός απο τη θερμοκρασία αν υποθέσουμε ότι αυτό ήταν η βασική αιτία - σήμερα το πρωί κι ενώ όλα ήταν καλά ενώ το καθαρίζα απο τις φυσιολογικές ακαθαρσίες λιγάκι λερώθηκα και με δυσφορία είπα, Ουφ τι το ήθελα όλο αυτό...<br /><br />"Ουφ..." λεω ξανά τώρα απο στενοχώρια. Υπάρχει όμως και άλλη μια αιτία. Πώς να είναι η όψη αυτού του ανθρώπου που πήρε τα γατιά από τη μάνα τους και τα πέταξε ζωντανά στα σκουπίδια; Τι άνθρωπος είναι αυτός; Τι δουλειά κάνει; Έχει παιδιά; Έχει καρδιά; Και τι τους φταίμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι τέτοιων<span style="font-style: italic;"> υπανθρώπων</span>, πώς να τους πώ αλλιώς, ζώα δεν μπορώ να τους πω ούτως ή άλλως όλοι μας ζώα είμαστε, κάποια ζώα είναι έλλογα. Τι τους φταίμε τέτοιων έμβιων όντων χωρίς αισθήματα να περπατάμε στο δρόμο και να βλέπουμε κακοποιημένα, παρατημένα ζώα μες τη δυστυχία να ψάχνουν και να περιμένουν τι και από ποιόν; Τι και απο ποιον βέβαια αν όχι απο εμάς τους ανθρώπους που ξέρουμε πολύ καλά πώς να σπέρνουμε τη δυστυχία στους εαυτούς μας και στους άλλους πάνω στη γη.<br /><br />Καλό σας βράδυ. Κάποια μέρα θα επανέλθω στην επικαιρότητα των σοβαρών ανθρώπινων προβλημάτων όπως τα οικονομικά, τα κοινωνικά, τα πολιτικά, τα πολιτιστικά, τα πολεμικά τα πυρηνικά και ούτω καθεξής. Αυτά δηλαδή που οικο/λογικά μας ενδιαφέρουν και μας καίνε.<br /><br />Αύριο το πρωί θα πάω κάπου να το θάψω. Αυτήν την ώρα είναι έξω στη βεράντα. Μέσα στο καλαθάκι του η παγωμένη νύχτα το σκεπάζει και το έχει απαλλάξει ο θάνατος απο τη ζωή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3481720713453145564?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-26379193215729093482011-03-10T23:50:00.000-08:002011-03-11T01:55:21.605-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-a5THMCaTZmg/TXnxSzKBtkI/AAAAAAAAAps/AykAzG3RdcQ/s1600/childlabor.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 226px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-a5THMCaTZmg/TXnxSzKBtkI/AAAAAAAAAps/AykAzG3RdcQ/s320/childlabor.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582758518374643266" border="0" /></a><br />Δεν ξέρω πώς να το διατυπώσω σωστά ώστε να μην παρεξηγηθώ. Η ανεργία, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, αποτελεί σοβαρότατο πλήγμα για τη ζωή και την προσωπικότητα κάθε ανθρώπου που θέλει να είναι σεβαστός, παραγωγικός και χρήσιμος στην κοινωνία. Εκτός αν μιλάμε για ανθρώπους οι οποίοι έτυχε να διαθέτουν τα οικονομικά μέσα ώστε να ζουν δίχως τις υποχρεώσεις που προκύπτουν απο την αμοιβόμενη εργασία. Αλλά και έτσι να είναι νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να απασχολούνται παραγωγικά είτε ζουν απο την εργασία είτε όχι. Είτε αυτοαπασχολούμενος είτε με εξαρτημένη εργασία το βέβαιο είναι ότι ο κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, χρώματος, θρησκεύματος και ούτω καθεξής έλκει χαρά και ικανοποίηση όταν τα έργα του τίθενται στην υπηρεσία, την κρίση, την απόλαυση και των άλλων ανθρώπων. Όταν ένα παιδάκι κάνει μια ζωγραφιά τρέχει αμέσως να τη δείξει στον μεγαλύτερο για να μοιραστεί αυτήν την ικανοποίηση που νιώθει από το έργο του και να πάρει τον έπαινο απο κάποιον που ξέρει περισσότερα... Κάπως έτσι δεν είναι; Το αν πράγματι αυτός ο μεγαλύτερος ξέρει περισσότερα ή όχι είναι άλλης τάξεως κουβέντα. Πάντως ο μικρότερος προσπαθεί να μαθαίνει περισσότερα και καλύτερα απο τον μεγαλύτερο που έχει τη γνώση και την εμπειρία να καθοδηγεί σωστά τις προσπάθειες του νεώτερου, ο οποίος χωρίς αμφιβολία μόνος του τελικά θα αναζητήσει τον σωστό δρόμο που του ταιριάζει για την ευτυχία στη ζωή... Κάπως έτσι δεν είναι;<br /><br />Η παραδοχή είναι ότι η μόρφωση, η καλλιέργεια του νου, η παιδεία είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε ο άνθρωπος πόσο μάλλον ο νέος άνθρωπος, το παιδί, ο έφηβος να βρίσκει ευκολότερα και πιο γρήγορα τον σωστό δρόμο για την ατομική ευτυχία σε συνδυασμό με την ομαδική, συλλογική δραστηριότητα έτσι ώστε οι κοινωνίες, οι χώρες, τα κράτη να διασφαλίζουν αυτό που λέμε "καλύτερο αύριο" για τους ανθρώπους σε όλη τη γη.<br /><br />Η δική μου ένσταση είναι ότι δεν διασφαλίζεται ποτέ το καλύτερο αύριο αν δεν δράσουμε για το <span style="font-style: italic;">καλύτερο σήμερα</span> ο καθένας ξεχωριστά, αλλά ταυτόχρονα όλοι μαζί, <span style="font-style: italic;"></span>απέναντι σε κάθε τι στραβό που συναντούμε καθημερινά να προσπαθούμε με θάρρος και γενναιότητα να το διορθώσουμε κι αν δεν διορθώνεται να το ξεριζώσουμε έστω και με προσωπική θυσία. Εξυπακούεται ότι κύρια και βασική προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να βάλουμε πρώτα καθένας τον εαυτό του στο μικροσκόπιο της αυστηρής κριτικής για να δούμε για ποια πράγματα ντρεπόμαστε και για ποια είμαστε υπερήφανοι... Άλλης τάξεως κουβέντα κι αυτή.<br /><br />Θέλω να καταλήξω στο εξής με αφορμή την ανεργία των νέων! Μου προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια τεχνολογικά προηγμένη εποχή, γεγονός που σημαίνει ότι ο άνθρωπος κάνει σε ένα λεπτό ό,τι άλλοτε έκανε σε μια μέρα, κι όμως χρόνος για να γίνει καλύτερος άνθρωπος μέσω της σωστής και στον κατάλληλο χρόνο εκπαίδευσης, παιδείας, μόρφωσης, πνευματικής καλλιέργειας ακόμα δεν περισσεύει. Ο χρόνος εξακολουθεί να είναι μόνο χρήμα για τους ανθρώπους και για κάποιους μόνον... αρπαχτή. Άλλη συζήτηση κι αυτή.<span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><br /><br />Στις αρχές του 19ου αιώνα παιδάκια τριών χρόνων δουλεύανε στα ανθρακορυχεία...</span> <span style="font-weight: bold;">Στις αρχές του 21ου αιώνα θεωρούμε ως αρνητικό στατιστικό στοιχείο για τις οικονομίες των κρατών του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας για την Ανάπτυξη) ότι στη διετία 2009-2010 αυξήθηκε κατά 6,5 ποσοστιαίες μονάδες η ανεργία νέων ηλικίας... από 15 έως 24 χρόνων!!!</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Κατά την άποψή μου οι νέοι των 15 έως 24 χρόνων θα έπρεπε ως αποκλειστική και σκληρή δουλειά να έχουν μόνο την μόρφωσή τους ώστε όταν θα μπουν αργότερα στην παραγωγική διαδικασία να μας οδηγήσουν σε έναν πραγματικά καλύτερο κόσμο. </span> <span style="font-style: italic;">Ας δουλέψουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι λίγα χρόνια παραπάνω και με μεγαλύτερη εντιμότητα μήπως και δώσουμε τελικά στους νέους αυτήν την ευκαιρία...</span><br /><br />Αφορμή γι αυτές τις σκέψεις ήταν το άρθρο του καθηγητή Σάββα Ρομπόλη, επιστημονικού διευθυντή στο Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, υπό τον τίτλο <span style="font-style: italic;">Σύμφωνο νέας κρίσης-Το νέο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και οι αδυναμίες του</span> στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ την Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011, σελ.6<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2637919321572909348?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-80667437232147911682011-02-27T03:53:00.000-08:002011-02-27T04:08:01.461-08:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Ξεκοκαλίζω κατά το δυνατόν την εφημερίδα της <i style="">επιλογής</i> μου προσπαθώντας να καταλάβω εις βάθος τα της <i style="">κρίσης</i>. <i style="">Επιλέγω</i> άρθρα κι αφού τα μελετήσω προβαίνω στις δικές μου <i style="">κρίσεις</i>.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Στα <i style="">ΝΕΑ Σαββατοκύριακο</i> 26-27 Φεβρουαρίου τρέχοντος έτους, αφού διάβασα το <i style="">Στίγμα</i> του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου (το υπό τον τίτλο άρθρο <i style="">Ποιος θέλει να γίνουμε Αίγυπτος, Λιβύη και δεν ξέρω τι άλλο;</i> ) στάθηκα στο τμήμα εκείνο του κομματιού με τον υπότιτλο: «Κλειστόν λόγω ανακαίνισης» όπου αν μπορούσα θα έκανα μια προσθήκη! Ίσως δεν ξέρετε τι ακριβώς έχει γράψει εκεί ο κ. Παπαχρήστος οπότε πρώτα αντιγράφω: <i style="">“ Βασικά, εγώ είμαι από κείνους που πιστεύουν ότι κακώς ο Γιώργος κάνει όλη αυτήν την προσπάθεια μήπως και αποφύγει η χώρα τη χρεοκοπία. Θα έπρεπε να την αφήσει να καταρρεύσει. Δηλαδή κέρδισε τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου του 2009, έκανε κυβέρνηση στις 6 του μηνός, να βγει στις 8 και να πει, ακούστε με προσεκτικά παρακαλώ Έλληνες: «Έκανα λάθος που είπα ότι λεφτά υπάρχουν. Λεφτά δεν υπάρχουν. Και όπως θα σας πει και ο υπουργός μου Λοβέρδος σε δυο τρεις μήνες βασικά ΄΄δεν υπάρχει σάλιο΄΄». Γι αυτό σταματάω να πληρώνω και το μαγαζί κατεβάζει ρολά. Θα κρεμάσω απ’ έξω και μια ταμπέλα που θα λέει φαρδιά πλατιά «κλειστόν λόγω ανακαίνισης» και θα το ξανανοίξω όταν με το καλό μπορέσω να το φέρω σε μια ισορροπία». Και να πιάσει από την επομένη δουλειά και να στήσει από την αρχή ολόκληρο το κράτος.”</i>…</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Σε αυτό λοιπόν το σημείο κάνω με το νου μου μια προσθήκη: <i style="">...Εν τω μεταξύ αν γινόταν κάτι τέτοιο όσοι Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια έκρυβαν στην άκρη λεφτά από μαύρες συναλλαγές, φοροδιαφυγή, μίζες κ.λ.π. θα ζούσαν μέχρι να έρθει το μαγαζί σε λογαριασμό ενώ οι υπόλοιποι που δεν είχαν τσεπώσει αναλόγως θα ψοφούσαν στην ψάθα άρα δεν θα ήταν σε θέση να ψηφίσουν όταν ερχόταν ξανά εκείνη η ώρα. Το εάν τελικά<span style=""> </span>υπήρχαν ή όχι λεφτά θα φαινόταν από το ποσοστό του εκλογικού σώματος μετά από μια τέτοια δραματική επιλογή εξόδου από την κρίση. Προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι λεφτά υπάρχουν μόνο που δεν επενδύονται ούτε στην αγορά ούτε στην παραγωγή. Γιατί αυτά τα λεφτά είναι καλά ασφαλισμένα σε λογαριασμούς φοροφυγάδων και μαυραγοριτών που αυτοί πιο δυνατά από όλους διαμαρτύρονται εκ του ασφαλούς</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Και καταλήγει το συγκεκριμένο τμήμα του εν λόγω άρθρου στα ΝΕΑ: </p> <p class="MsoNormal"><i style="">“Δεν το έκανε, προσπάθησε να σώσει την πατρίδα που δεν σώζεται και τώρα εισπράττει τα επίχειρα της προσπάθειάς του. Ποιος του φταίει άραγε; Μόνο το ξερό του το κεφάλι. Και δεν τον λυπάμαι καθόλου…</i><i style=""><span style="" lang="EN-US">”</span>.</i></p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Εδώ θα διαφωνήσω λιγάκι για να πω ότι ούτε εγώ έχω λυπηθεί πολιτικό μέχρι σήμερα αλλά αυτόν τον λυπάμαι επειδή χαίρομαι που δεν θα το βάλει κάτω όσους έρπητες κι αν βγάλει στα χείλη του η πατρίδα στο τέλος θα σωθεί. Αρκεί εμείς να το θέλουμε και να το αποφασίσουμε, όπως το αποφάσισαν στην Ιστορία τους τόσοι άλλοι λαοί, ανεξαρτήτως μεγέθους όπως οι Ιάπωνες, οι <span style=""> </span>Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Ολλανδοί… Όπως οι Έλληνες το 1821! Μόνο που αυτοί, δηλαδή εμείς, λευτερωθήκαμε από τον Τούρκο για να υποταχτούμε στον κακό μας εαυτό.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Μήπως έχουμε ξεχάσει πόσα χρόνια στα σύγχρονα χρόνια οι Τράπεζες διαφήμιζαν και έδιναν δάνεια επί δανείων στο κάθε μπατίρη, τον κάθε σπάταλο Έλληνα έτσι για ψύλλου πήδημα; Πρέπει να διαχωρίσω την κρίση παραγωγικότητας από τη κατ’ εξακολούθηση ληστρική συμπεριφορά σε όλα τα επίπεδα που οδήγησε στην χρεοκοπία; Αν ήμαστε όλοι παραγωγικοί, αν λειτουργούσαμε ως κράτος με κανόνες και πειθαρχία δεν θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε. Κι αν κάποιοι τρώγαμε λεφτά θα ερχότανε η ώρα τους να την πληρώσουν, χωρίς όμως να κινδυνεύει ολόκληρη η χώρα να βυθιστεί αύτανδρη στην καταστροφή. Το βέβαιο είναι ότι δεν αρκεί ούτε ένας Νόμος ούτε ένας Πρωθυπουργός για να αλλάξει το κακό που κάναμε στον εαυτό μας. Εμείς πρώτα πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό φοβάμαι πως είναι το πιο δύσκολο όσο δεν το δούμε και το παραδεχτούμε πως πράγματι υπάρχει σήμερα κάποιος που πασχίζει να προλάβει να σώσει τους άσωτους, ξέροντας καλά πως θα τον τιμωρήσουν σκληρά επειδή μια πρωία μας ξύπνησε απότομα μας ταρακούνησε χωρίς τσιγάρο και φραπέ.</p> <p class="MsoNormal">Η αλήθεια πονάει, ε; Τι να κάνουμε; Τελειώσανε τα ψέματα περί ισχυρής Ελλάδας.</p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:12pt;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" >Σηκώστε τα μανίκια, ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, όχι οικονομίες τώρα ξοδέψτε, επενδύστε, δουλέψτε με σοβαρότητα</span>.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8066743723214791168?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-28421887444002589542011-02-27T00:00:00.000-08:002011-02-27T01:21:31.969-08:00Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω σήμερα γιατί θιγόμαστε και διαμαρτυρόμαστε τόσο πολύ όταν αντί να εξεγερθούμε όσο υπήρχε ακόμα χρόνος εμείς βολευόμασταν αναπαυτικά στην ολοένα και πιο βαθειά παθογένεια ενός διαβρωμένου, διεφθαρμένου, αντιπαραγωγικου συστήματος κυβερνητικών και συνδικαλιστικών επιλογών και πρακτικών επί τουλάχιστον δυο δεκαετίες (από την εποχή της ενοποίησης της Γερμανίας και της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση).Εμείς οι ίδιοι καθημερινά χαρακτηρίζαμε την ελληνική πραγματικότητα "μπάχαλο" και "μπουρδέλο", τους εαυτούς μας "μάγκες" και τους εταίρους μας "κουτόφραγκους".<br /><br />Τουλάχιστον είκοσι χρόνια θυμάμαι εγώ μέσα στη δουλειά μου όπως καθένας θα θυμάται μέσα στη δική του δουλειά είτε στον δημόσιο είτε στον ευρύτερο δημόσιο τομέα να συμβαίνουν σημεία και τέρατα αλλά ουδείς - πόσο μάλλον ομαδικά- να τολμά να καταγγείλει τη σωρεία οκονομικών εγκλημάτων που έπεφταν στην αντίληψή του και επέφεραν κατ' επέκταση αδικίες κάθε είδους στο προσωπικό.Κανένας σεβασμός και καμιά εμπιστοσύνη πλέον ώστε οι εργαζόμενοι με σοβαρή δουλειά, προθυμία και αφοσίωση στο έργο τους να συμβάλλουν στην ανταγωνιστική παραγωγικότητα. Λούφα, κλεψιά, κοροϊδία σχεδόν παντού.Τα πάντα καλύπτονταν και συγκαλύπτονταν ώστε να εξακολουθούν έτσι προς όφελος εφήμερων διοικήσεων αλλά μονίμως υπηρετούντων αυτές πιστά απολαμβάνοντας αμοιβαίως προστασίας και υψηλά μπόνους χωρίς κανένα σοβαρό λόγο αλλά επειδή έτσι τους άρεσε και κυρίως τους βόλευε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2842188744400258954?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-30947742017731926872011-02-10T23:44:00.000-08:002011-02-11T01:20:51.218-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-VA-zRtmXOFM/TVTyw5w_pFI/AAAAAAAAApk/GKRNs1oVq5w/s1600/LindaHiotis.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-VA-zRtmXOFM/TVTyw5w_pFI/AAAAAAAAApk/GKRNs1oVq5w/s320/LindaHiotis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572345560918107218" border="0" /></a><br /><p><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μια συνέντευξη πριν απο δεκατέσσερα χρόνια με διαχρονικό ενδιαφέρον. Η μεγάλη τραγουδίστρια μιλά για τη ζωή, τον έρωτα ακόμα και την πολιτική μέσα απο μια συνομιλία μας βασισμένη σε στίχους των τραγουδιών που ερμήνευσε και αγαπήσαμε</span><br /></p><p><span>Λένε πως τα λόγια των λαϊκών τραγουδιών εχουν βγεί μεσα απο τη ζωή. Κι αν η ζωή μιας λαϊκής τραγουδίστριας υπήρξε η ίδια πολυτάραχη τότε τα τραγούδια της δεν τα τραγουδάει απλώς. Τα μιλάει! Τα μιλάει και τα λόγια μας αγγίζουν. Όταν συνάντησα για πρώτη φορά τη <span style="font-weight: bold;">Μαίρη Λίντα</span> για να ζητήσω αυτήν την συνέντευξη ένιωσα παράξενη συγκίνηση. Ηταν σαν να ψηλάφιζα παιδικές αναμνήσεις, μακρινά ακούσματα, κάποιες Κυριακές στο σπίτι της γιαγιάς μου, το ραδιόφωνο έπαιζε Μανώλη Χιώτη- Μαίρη Λίντα... Η γιαγιά μου σιγοτραγουδούσε κι εφτιαχνε εκείνες τις υπέροχες κιμαδόπιτες, συνταγή σμυρνέϊκη. Εγω ήμουν ένα απλό παιδί, η Μαίρη Λίντα αστέρι πρώτου μεγέθους. Σήμερα η Μαίρη Λίντα εξακολουθεί να λάμπει με κείνο το αλλιώτικο φως, που δεν χρειάζεται προβολέα για να συντηρηθεί. Ποιός να μου΄λεγε ότι θα ερχόταν μέρα, που μεσα απο στίχους των τραγουδιών θα μου άνοιγε μια πόρτα στη ζωή της...<br /></span></p><p><span>Η Μαρία Δημητροπούλου, όπως είναι το πραγματικό ονομά της, που εμφανίστηκε πρόσφατα στην εκπομπή της ΕΡΤ "Στην υγειά μας" του Σπύρου Παπαδόπουλου μου έδωσε την ιδέα να </span>ανασύρω αυτήν την συνέντευξη από το 1997 που λες και ήταν μόλις χτες...<br /></p><p> <span style="font-weight: bold;">Είχα μια θάλασσα στο νου κι ενα περιβόλι τ΄ουρανού... </span></p><p>Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας μια τέτοια ανάμνηση; </p><p style="font-style: italic;">Θάλασσα εχω παντα στο νου γιατί είμαι...σκορπιός (γελάει) και οι σκορπιοί, ξέρετε, λατρεύουμε το νερό...Πάντα, ό,τι να φέρω στο νου μου θα είναι μια θάλασσα και, βέβαια, θυμάμαι μια θάλασσα βραδυνή, ενα μπάνιο νυχτερινό με τον αείμνιστο, τον συγχωρεμένο, τον αγαπημένο μου τον Μανώλη, ενα βραδυνό μπάνιο...μια στιγμή που δεν θα την ξεχάσω...στη Βάρκιζα, τον καιρό που ακόμα δεν υπήρχαν πλαζ και τέτοια... </p><p>Και στην Αθήνα; Σας αρέσει να ζείτε στην Αθήνα ή ψάχνετε ευκαιρία ν΄αποδράσετε; </p><p style="font-style: italic;">Την αγαπώ την Αθήνα πάρα πολύ, γενικώς αγαπώ τον τόπο μου, την Ελλάδα, αλλά κάποιες στιγμές θέλω μετα μανίας να φύγω... </p><p>Πού συνήθως καταφεύγετε; </p><p style="font-style: italic;">Σε διάφορα μέρη, δεν έχω ενα σταθερό μέρος που πάω. Γι αυτό δεν έχω κάνει κι εξοχικό σπίτι γιατί δεν μ΄αρέσει να μένω πάντα στο ίδιο μέρος. </p><p>Πηγαίνετε μόνη, πηγαίνετε με φίλους... </p><p style="font-style: italic;">Τις περισσότερες φορές μόνη... κι άλλες φορές με φίλους. </p><p>Δηλαδή ενα πρόσωπο σημαντικό αυτή τη στιγμή στη ζωή σας, ποιό είναι; </p><p style="font-style: italic;">Μόνο το παιδί μου, η κόρη μου...αλλά...επειδή ξέρω ότι δεν θα ήθελε να μιλάμε για κείνη, ας την αφήσουμε έξω. </p><p style="font-weight: bold;">Ενα άλλο τραγούδι λέει: Θα μαραθούν τα γιασεμιά, θα μαραθούν τα γιούλια...μα εσυ θα είσαι μοναχή... </p><p>Είναι απειλή η μοναξιά; Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι η μοναξιά είναι επιλογή τους. </p><p><span style="font-style: italic;">Για μένα δεν είναι καθόλου απειλή, αν το επιλέγεις κι εγώ το έχω επιλέξει να είμαι μόνη και μπορώ να πώ ότι την ευχαριστιέμαι τη μοναξιά μου, τη γλεντάω, περνάω πολύ ωραία με τον εαυτό μου...</span> </p><p>Αυτό φαίνεται. </p><p style="font-style: italic;">Ναι, ίσως δεν θα περνούσα καλύτερα με κανέναν άλλον... </p><p>Δηλαδή το μυστικό αυτής της ζωντάνιας, της ζωτικότητας που έχετε οφείλεται σε τί; Ίσως επειδή κάνατε πάντα αυτό που θέλατε... </p><p style="font-style: italic;">Ακριβώς. Κάνω πάντα αυτό που θέλω και που νομίζω εγώ ότι είναι σωστό, μπορεί να μην είναι, αλλά κατα την κρίση μου νομίζω ότι είναι σωστό αυτό που κάνω. </p><p style="font-weight: bold;">Ποτέ στο δρόμο μου να μη βρεθείς για να σε δώ... </p><p>Πότε είπατε "ποτέ" για κάτι ή για κάποιον; </p><p style="font-style: italic;">Θα μου επιτρέψετε να το κρατήσω για τον εαυτό μου... </p><p>Θα ήθελα...να μας το πείτε... </p><p><span style="font-style: italic;">...Εχω πει για κάποιον άνθρωπο.</span> </p><p>Πριν απο λίγες μέρες, όταν ξεκινήσατε τις εμφανίσεις σας για φέτος εδώ στα 9/8, και τραγουδήσατε χορεύοντας με τα γνωστά βηματάκια σας το <span style="font-weight: bold;">...περασμένες μου αγάπες, όνειρα που σβήσατε με το πέρασμα του χρόνου την ανάμνηση του πόνου...</span> Αλήθεια, πού πάνε λέτε οι παλιές αγάπες; Πάνε στον παράδεισο;<br /></p><p style="font-style: italic;">Μακάρι νάξερα! Δεν ήρθε κανείς να μας πει πού έχουν πάει. Ενα τραγούδι μου, δεν ξέρω αν το θυμάστε, είναι στίχοι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, της μεγάλης Ευτυχίας, λέει: <span style="font-weight: bold;">" πού πήγαν τόσοι άνθρωποι στη γή που περπατήσαν, πού πήγανε τόσες ψυχές που κλαψαν΄ κι αγαπήσαν...κάποιο τραινο θα περάσει απ΄τη ζωή μας βιαστικό τη βαλίτσα μας στο χέρι κι ο Θεός μονάχα ξέρει πού θα κάνουμε σταθμό...". </span></p><p>Κι όμως ακόμα σήμερα τραγουδάτε την αγάπη, τον έρωτα και λέτε: <span style="font-weight: bold;">μανα μου, μάνα μου εγώ για σένα θα ξεχάσω και τη μάνα μου...τόσα στραπάτσα κι αντέχω η τρελή... </span></p><p style="font-style: italic;">Πάντα θα τραγουδώ τον έρωτα. Υπάρχει ωραιότερο πράγμα απ΄τον έρωτα; Μη κοιτάτε που εγώ πλέον δεν μπορώ να ερωτευτώ... </p><p>Δεν μπορείτε να ερωτευτείτε; Είναι δυνατόν να μπορείτε να τραγουδάτε ετσι, με τόση δύναμη, τέτοια κίνηση, τόσο πάθος και να λέτε ότι δεν θα ερωτευθείτε...<br /></p><p style="font-style: italic;">Δεν ξέρω, δεν μπορώ, είναι φοβερά δύσκολο για γυναίκες της ηλικίας μου και όταν είναι και σ΄αυτή τη θέση που είμαι εγώ, είναι φοβερά δύσκολο να μπλεχτούμε με μια νέα ιστορία. </p><p>Απο ποιά άποψη; </p><p style="font-style: italic;">Οι μεγάλοι άνθρωποι που θα μου ταίριαζαν εμένα είναι κάπου αλλού μπλεγμένοι, παντρεμένοι, με οικογένειες κ.τ.λ, οι μικροί δεν μου ταιριάζουν καθόλου, όπότε κάθομαι στ΄αυγά μου και...(γελάει) </p><p>Τι λέτε, όμως, για άλλες γυναίκες της ηλικίας σας, που έχουν ακριβώς την αντίθετη άποψη. Γιατί σ΄εναν άνδρα μεγάλο να ταιριάζει μια νεα γυναίκα κι όχι μια μεγάλη σ΄εναν πιο νέο; </p><p style="font-style: italic;">Εγώ δεν λέω όχι. Με γειά τους με χαρά τους. Αν μπορούν να λειτουργήσουν ετσι, γιατί όχι; Εγώ προσωπικά δεν μπορώ. Δεν θα μπορούσα ποτέ μ΄εναν πολύ νεώτερό μου άνθρωπο να βγώ έξω. </p><p>Υπάρχουν πάντα οι έρωτες-τύραννοι, οι βασανιστικοί έρωτες. <span style="font-weight: bold;">Και τυραννιέμαι κι αναρωτιέμαι γιατί ακόμα σ΄αγαπώ...λέει το τραγούδι. </span></p><p>Είναι δυνατόν να τυραννιούνται οι άνθρωποι και ν΄αγαπάνε αυτόν που τους τυραννάει; </p><p><span style="font-style: italic;">Ναι. Μπορεί. Εγώ εξακολουθούσα ν΄αγαπώ κάποιον που με τυραννούσε... </span><br /></p><p>Είναι εκείνος για τον οποίο είπατε μετα "ποτέ"; </p><p><span style="font-style: italic;">Ε! ναι. Κάποτε λές το "ποτέ". Βρίσκεις τη δύναμη και το λες.</span> </p><p style="font-weight: bold;">Απόψε σφίξε με κι αγκάλιασέ με αύριο φεύγω, λησμόνησέ με... </p><p>Μπορείς να ζητήσεις απ΄αυτόν που αγαπάς να σε ξεχάσει; Να φύγεις, εντάξει, αλλά να θές να σε ξεχάσει... </p><p style="font-style: italic;">Το είπα εγώ κάποτε. </p><p>Στην ίδια περίπτωση; Αυτή που... δεν την λέμε; </p><p><span style="font-style: italic;">Οχι. Το είπα στον Χιώτη. Κάποια στιγμή που χωρίσαμε για λόγους τελείως...όχι ηθικούς λόγους ή κατι άλλο σοβαρό...της δουλειάς λόγοι, εκνευρισμοί...φτάσαμε στο χωρισμό...μετα απο κάποιες μέρες ήρθε για να τα ξαναφτιαξουμε και κλαίγοντας με πήρε στην αγκαλιά του, έλεγε να πάμε στην Ελλάδα, είμασταν στην Αμερική όταν χωρίσαμε, το 1967. Του είπα εγώ αυριο φεύγω, δεν θα με ξαναδείς, ξέχασέ με. Εφυγα. Και μάλιστα ήταν η μέρα που έγινε εδώ το πραξικόπημα με τους χουντικούς. Την ημέρα εκείνη ταξίδευα, ερχόμουν στην Ελλάδα, χωρισμένη απ΄το Χιώτη και λέγοντας του ότι κοίταξε με καλά γιατί δεν θα με ξαναδείς. </span><br /></p><p style="font-weight: bold;">Δυο χρόνια προετοιμαζόταν ψυχολογικά η Μαιρη Λίντα για να καταφέρει να πει στον Μανώλη Χιώτη ότι "τελειώσαμε". Και η αφορμή, λέει, ήταν... εκείνο το βραχιόλι απο μπριγιάν! Κάθε φορά που εκείνος θύμωνε, πάνω στον καυγά, το ζητούσε πίσω, "Και να μου δώσεις και το βραχιόλι μου".<br /></p><p style="font-weight: bold;">Όταν θα το ξαναπείς αυτό να ξέρεις πως μαζί θα σου δώσω και το διαζύγιο απαντησε με πίκρα και οργή η Μαίρη. Ο Μανώλης δεν την πίστεψε ώσπου κάποιο πρωί του φώναξε τόσο δυνατά ότι τον αφήνει, που τραυματισε σοβαρα μια φωνητική χορδή. Γύρισε στην Ελλάδα χωρίς τον Χιώτη, χωρίς τη φωνή της, χωρίς το βραχιόλι. Μόνο με μια τσάντα και πιστεύοντας ότι η καριέρα της είχε τελειώσει. Λίγους μήνες αργότερα η καριέρα της συνεχίστηκε κανονικά χάρη στη φροντίδα του γιατρού Παπαθανασόπουλου. Τρία χρόνια αργότερα παντρεύεται τον Αλέξη και αποκτά μαζί του τη Βάλια. Η μητέρα της δεν έμαθε ποτέ γι αυτό το εγγόνι. Την είχε προλάβει ένας τραγικός θάνατος. Η Μαίρη Λίντα ( Δημητροπούλου το πραγματικό της επίθετο απο τον πατέρα της) χώρισε με τον Αλέξη σχετικά γρήγορα κι όταν η κόρη της ήταν 8 ετών παντρεύτηκε για τρίτη φορά και ξαναχώρισε. Με τον Χιώτη δεν κατάφεραν ποτέ να τα ξαναβρούν ούτε επαγγελματικά, παρ΄ότι προσπάθησαν, ούτε προσωπικά. " Ηταν αργά πια " , λέει η σήμερα η Μαίρη Λιντα, " εγω είχα παντρευτεί άλλον κι εκείνος άλλη " . </p> <p> <span style="font-style: italic;">Τον αγαπούσα και θα τον αγαπώ πάντα, ο πρώτος και ο μεγάλος μου έρωτας ήταν. Την πρώτη φορά που παντρεύτηκε, εγω ήμουν δώδεκα ετών, έψαχνα να βρώ τρόπο να πεθάνω. Μου είπαν ότι αν λιώσω γυαλιά και τα πιώ θα πεθάνω...στο τσακ με πρόλαβε η μάνα μου. Μετα απο λίγο καιρό, τότε δούλευα στην Κομπαρσίτα με τη Ζωζώ, καθώς περνούσα, επίτηδες για να τον δώ, απο την Ιωνος, που ήταν το μπαρ του Μάριου, τον βλέπω και μου κάνει νόημα να πάω κοντά. Πού πάς; μου λέει. Στη δουλειά μου, του απαντώ. Περίμενε θα σε πάω εγώ. Τι θές; Εσύ είσαι παντρεμένος...Χώρισα, μου αντιγύρισε. Απο αυτή τη στιγμή είμαστε μαζί. </span></p><p> </p><p>Η επιμονή σώζει τον έρωτα; ή<span style="font-weight: bold;">...αφου το θές τουτη τη βραδιά με βαρειά καρδια και καημό μεγάλο, αγάπη μου, σου αφήνω γειά αφού τώρα πια δεν με θέλεις άλλο; </span></p><p style="font-style: italic;">Εξαρτάται πόσο αντέχεις να φύγεις. Αν το αντέχεις κι εχεις τη δύναμη φεύγεις, αν όχι κάνεις υπομονή, τραβάς όσα τραβήξεις μεχρι να βρείς τη δύναμη και πεις το γειά σου, αν ξεφύγεις απο την τσιμπίδα του έρωτα... </p><p>Ενα άλλο όμως λέει...<span style="font-weight: bold;">θα τα βρείς με μένα σκούρα θα μου βάλεις την κουλούρα και θα πεις κι ενα τραγούδι</span>. Γάμος! πρέπει να είναι αυτοσκοπός; Ετσι πρέπει να σκέφτονται οι γυναίκες; </p><p style="font-style: italic;">Α! όχι, όχι. Δεν συμφωνώ καθόλου. Και ειδικότερα σήμερα, ο θεσμός του γάμου πια...εχει γίνει σχεδόν ανύπαρκτος. Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να είσαι παντρεμένος; Μια σχέση ωραία μπορεί να είναι και χωρίς γάμο. Ο γάμος κρατάει τους ανθρώπους; Να, που παντρεύτηκα τρείς φορές και χώρισα. Ισως αν δεν παντρευόμουνα να ήμουν ακόμα μαζί. Ετσι πιστεύω. Γάμος, ο θάνατος του έρωτα, ετσι δεν λένε; (γελάει) </p> <p>Πώς αντιλαμβάνεσθε εσείς την έννοια του εκσυγχρονισμού που επικαλείται η κυβέρνηση; <span style="font-weight: bold;">...όλοι το ίδιο είμαστε σε τούτο τον κοσμάκη λαός και Κολωνάκι. </span></p><p style="font-style: italic;">Εχει γίνει κανένας εκσυγχρονισμός και δεν τον εχω δεί; Ξέρω γώ; Μπορεί και να μην το έχω αντιληφθεί. Όπως είναι τώρα ήταν πάντα και θα είναι πάντα. Ο λαός πληρώνει τα σπασμένα, άλλοι πληρώνουν το μάρμαρο. Πάντα. Εμάς δε τους καλλιτέχνες μας έχουν ταράξει. Κάποτε είχαμε και κάτι αφορολόγητο γιατί όπως ξέρετε τα έξοδα παραστάσεως ενος καλλιτέχνη είναι τεράστια. Οσα παίρνουμε τόσα χαλάμε γι αυτό και πεθαίνουμε στη ψάθα. Πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που παίρνουν τα πολλά λεφτά και διατηρούν κάποια χρήματα και μια περιουσία. Οι άλλοι; Εγώ με το ζόρι έκανα ενα σπίτι τόσα χρόνια. Όταν κάθε βραδυ πρέπει ν΄αλλάξεις ρούχα, τουαλέτες, παπούτσια και στο δρόμο να βγαίνεις ευπρεπώς ενδεδυμένη γιατί σε γνωρίζει ο κόσμος και συζητάει...Τι να μας μείνει μετα εμάς; Πρέπει και να πληρώνουμε κάποιες υποχρεώσεις μας καλλιτεχνικές, να μην τα λέμε αυτά είναι γνωστά σε σας τουλάχιστον. Απο κεί κι ύστερα τι θα κάνουμε; Αλλά αφήστε εμάς. Εμείς, δόξα τώ Θεώ, μπορούμε και ζούμε. Υπάρχουν όμως άνθρωποι, που αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να ζήσουν, που πεινάνε. Υπάρχουν μικροσυνταξιούχοι, χαμηλόμισθοι...Ποιός είναι λοιπόν ο εκσυγχρονισμός του κράτους; Τι βλέπει; Τι φτάχνει γι αυτό το λαό; Περιμένω να δώ ριζικές αλλαγές, περιμένω να δώ αυτήν την κοινωνική δικαιοσύνη, πότε θα γίνει γι αυτόν τον κοσμάκη που ταλαιπωρείται και φωνάζει. Εγώ δεν περιμένω να μου δώσουν τίποτα.<br /></p><p>Η λέξη Μάαστριχτ, σας λέει κάτι; </p><p style="font-style: italic;">Τι να μου πεί; <span style="font-weight: bold;">Εγώ βλέπω ότι πάμε απ΄το κακό στο χειρότερο</span>. Τι με νοιάζει το Μάαστριχτ και οι ταχύτητές του αν είναι εγώ, το παιδί μου, το παιδί σας, του αλλουνού να περνάμε άσχημα. Να πάει με άλλη ταχύτητα το Μάαστριχτ, ας κόψει ταχύτητα. </p><p><span style="font-weight: bold;">Τσιγγάνα στο τσαντήρι σου...τσιγγάνες και τσιγγάνοι</span>. Είναι ίδιοι με τους άλλους; Πρέπει ή όχι ν΄αφομιωθούν στον ευρύτερο πληθυσμό; </p><p><span style="font-style: italic;">Και γι αυτούς τους ανθρώπους, που είναι χρόνια μεσα στα τσαντήρια, τις καλυβες, τις παράγκες, που τους κυνηγάνε όλοι κι αναγκάζονται να γίνονται και κλέφτες και ζητιάνοι και χίλια δυό, πρέπει να υπάρξει κάποια πρόνοια. Οταν όμως είναι για να πάνε στρατιώτες τότε τους θέλουμε. Γιατί δεν κοιτάζουν αυτούς τους ανθρώπους να τους ενοποιήσουν με την κοινωνία την υπόλοιπη.</span> </p><p>Εκείνοι το θέλουν; Να ενσωματωθούν κανονικά; </p><p><span style="font-style: italic;">Εγώ πιστεύω ότι το θέλουν. Με πολλούς που έχω μιλήσει, γιατί είναι ωραίοι άνθρωποι οι περισσότεροι κι έχουμε και πολλούς συναδέλφους τσιγγάνους, που ξέρω πώς ζούνε, νομίζω ότι το θέλουν. Ε! τώρα αν υπάρχουν και κάποιες ομάδες, που δεν θέλουν και προτιμάνε να είναι άπλυτοι και βρώμικοι και στα τσαντήρια, ας μείνουν εκεί. </span><br /></p><p><span style="font-weight: bold;">Πέντε-πεντε δέκα ανεβαίνω τα σκαλιά..</span>. Πόσο δύσκολα ή πόσο εύκολα ανεβήκατε εσείς τα σκαλιά της επιτυχίας για να γράψετε ιστορία στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι; </p><p style="font-style: italic;">Πάρα πολύ δύσκολα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν παρα πολύ δύσκολα. Ξεκίνησα απο το θέατρο Αλκαζάρ. Είναι γνωστό ότι ξεκίνησα σε ηλικία 7 ετών απο τα ταλέντα του Ορέστη Λάσκου. Ηταν εκείνος που με σήκωσε στα χέρια να με δεί ο κόσμος και με βάφτισε με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Δούλεψα σε μπουλούκια, σε επαρχία, σε θιάσους διάφορους που...πεινάγαμε την εποχή εκείνη...δυστυχώς...σκαλοπάτι-σκαλοπάτι. </p><p>Οι δυσκολίες ήταν οικονομικές... </p><p style="font-style: italic;">Οχι μόνο οικονομικές. Και γενικότερα, δεν είχαμε τη βοήθεια, που υπάρχει σήμερα. Δεν υπήρχαν τα ΜΜΕ, τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις...ενα ραδιόφωνο κι αυτό για να σε βάλει έπρεπε να περάσεις εξετάσεις πώς και πώς... </p><p>Δεν υπήρχαν και οι τεχνολογικές δυνατότητες, που αν είναι σωστο αυτό που εχω ακουσει, ακόμη κι αν δεν έχεις πάρα πολύ καλή φωνή σου τη φτιάχνουν...αληθεύει; </p><p><span style="font-style: italic;">Γίνεται ναι. Ισως όχι να σου τη φτιάξουν αλλά βοηθάει παρα πολύ η τεχνολογία. Τότε έπρεπε να εχεις φωνή αλλιώς δεν στεκόσουν. Να σας πω ότι τότε τραγουδούσαμε σε πολύ μεγάλους χώρους χωρίς μικρόφωνα. Θυμάμαι με τον Χιώτη στην Τριάνα του Χειλά απέναντι απ΄τον Αγιο Σώστη ενα καλοκαιρινό μαγαζί που έπαιρνε και χίλια άτομα κι εγώ έπρεπε να τραγουδάω απο τις έντεκα εως τις τέσσερις το πρωί χωρίς μικρόφωνο. </span><br /></p><p>Αλήθεια πώς και δεν την καταστρέψατε τη φωνή σας; </p><p><span style="font-style: italic;">Πρόσεχα τα πάντα. Δεν κάπνισα, δεν ήπια, πέρα απ΄τη δουλειά μου δεν έκανα καμμιά άλλη κατάχρηση, κανενός είδους, ακόμα και στον έρωτα, να σας το πώ ετσι, δεν έκανα κατάχρηση. Είχα πάντως την τύχη να βρεθώ απο την αρχή σε μεγάλη εταιρεία, στη MINOS, την ODEON τότε, και μετα στην COLUMBIA οπότε τα πράγματα απο κεί πέρα κύλησαν μόνα τους. Εκανα τον πρώτο μου δίσκο όταν ήμουν δεκατριών ετών με επιτυχία το " Πικρό ποτήρι " του Κώστα Καπλάνη κι αμέσως μετα είπα το " Απόψε φίλα με " του Χιώτη σε δεύτερη έκδοση απ΄του Καζαντζίδη, είπα το " Αφου το θές ", τόσα άλλα του Χιώτη. </span><br /></p><p>Αν σας καλούσαν ένορκο σε μια δίκη για ενα έγκλημα ερωτικού πάθους θα μπορούσατε να δείτε με συμπάθεια τον θύτη; <span style="font-weight: bold;">...εσύ΄σαι η αιτία που υποφέρω τόσο πρόσεξε γιατί μπορεί να σε σκοτώσω... </span></p><p><span style="font-style: italic;">Ναι, θα μπορούσα γιατί υπάρχουν εγκληματα λόγω έρωτος και πιστεύω ότι την ώρα εκείνη εχει το ακαταλόγιστο ο ερωτευμένος... Βέβαια δεν θα μπορούσα να τον αθωώσω αλλά θα μπορούσα να του δώσω ελαφρυντικά. </span><br /></p><p><span style="font-weight: bold;">Με κυνηγούν τ΄αδέλφια σου και όλοι οι δικοί σου...</span> Οι συγγενείς κι οι φίλοι παίρνουν μόνοι τους δικαιώματα πάνω στην προσωπική μας ζωή ή τους τα δίνουμε εμείς; </p><p style="font-style: italic;">Τον συγγενή δεν τον διαλέγουμε, τον βρήκαμε, τον΄κονομήσαμε απ΄την ώρα που γεννηθήκαμε...λοιπόν απο κεί κι υστερα τα δικαιώματα τα δίνουμε εμείς. Αν δεν θέλουμε εμείς γιατί ν΄άφήσουμε ν΄άνακατευτεί κανείς; Του καθ΄ενός η ζωή του του ανήκει και μπορεί να την κάνει όπως θέλει. Δεν επιτρέπεται ν΄αφήνει άλλους να διαφεντεύουν στη ζωή του. </p><p>Τι είναι πιο σημαντικό; Η φιλια ή ο έρωτας; </p><p style="font-style: italic;">Εγώ πιστευω στη φιλια παρα πολύ. Την έχω πληρώσει, βέβαια, τη φιλία παρα πολλές φορές. Δεν ήταν πάντα σωστή, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω στη φιλία. Ισως εξακολουθώ να είμαι βλάκας...δεν ξέρω. Πολλές φορές μ΄εχουν πικράνει οι φίλοι. </p><p>Εχετε συναίσθηση του μεγέθους του ονόματός σας; Καταλαβαίνετε δηλαδή ποιά υπήρξατε, ποιά συνεχίζετε να είσθε και τι αντιπροσωπεύετε; </p><p style="font-style: italic;">Οχι. Ποιά είμαι; Καταλαβαίνω ότι είμαι ενας άνθρωπος σαν όλους τους ανθρώπους, πολλές φορές πονεμένος, πολλές φορές χαρούμενος. Δεν έχω πιστέψει ποτέ ότι είμαι κάτι πολύ ανώτερο απ΄τους άλλους και δεν θάθελα να το πιστεψω. Το ακούω βέβαια που το λένε πολλοί αλλά δεν περνάει ετσι μεσα σε μένα, όλοι μου λένε " είσαι Θεά, είσαι ετσι...είσαι αλλιώς " αλλά είμαι η Μαίρη, η Μαρία...Δημητροπούλου. </p><p>Οι γονείς σας είχαν αντιρρήσεις για το δρόμο που πήρατε; </p><p style="font-style: italic;">Ο πατέρας μου, όχι η μητέρα μου. Η μητέρα μου, Θεός σχωρέσ΄την, στάθηκε φύλακας άγγελος στο πλευρό μου για κάποια χρόνια. Μέχρι που παντρεύτηκα τον Χιώτη η μητέρα μου με είχε απ΄το χέρι. Ο πατέρας μου αφου το δέχτηκε καποτε μου είπε: " μόνο πρόσεξε κάτι. Αν είναι να γίνεις δεύτερη, κάτσε στο σπιτάκι σου. Θα φάμε ό,τι φάμε, θα ζούμε όπως ζούμε φτωχοί αλλά μη βγείς στο θέατρο. Εγώ δεν θα σε κάνω..." </p><p>Ο γνωστός χαρακτηρισμός... από Π<br /> </p><p><span style="font-style: italic;">Ε! ναι. Ετσι δεν τις λέγανε τις θεατρίνες; Του είπα, σου δίνω υπόσχεση μπαμπα ότι θα γίνω πρώτη! </span><br /></p><p>Με ποιά κριτήρια επιλέγετε συνεργασίες; Δηλαδή φτάνει να πουλάνε ή μήπως χρειάζεται και κατι άλλο; </p><p style="font-style: italic;">Συνήθως ο επιχειρηματίας διαλέγει το σχήμα που του κάνει για μια σαιζόν. Μας κάνει την πρόταση κι εμείς τη δεχόμαστε ή την απορρίπτουμε. Ομως αυτό που παίζει ρόλο για μας είναι να είναι καλοί συνάδελφοι γιατί επτά- οκτώ μήνες μαζί πρέπει να περνάς καλά, να είναι ευχάριστα. </p><p>Εσείς εχετε τον Θανάση Βασιλά... </p><p style="font-style: italic;">Ενα νέο παιδί, θαυμάσιο μπουζούκι. Τον βρήκα τελειως τυχαία. Είχα πρόβλημα να έχω μόνιμα κάποιο μπουζούκι κι ενας φίλος μου είπε για τον Θανάση. Οταν τον άκουσα πραγματικά εξεπλάγην. Επαιξε τα τραγούδια του Χιώτη κι ήταν σα ν΄ακουγα τον Χιώτη. Βέβαια είναι ιεροσυλία να λέμε ότι ήταν ο Χιώτης αλλά τουλάχιστον ένιωσα ότι τα έπαιζε πιστά. Τριάμιση χρόνια τώρα τον έχω μόνιμα μαζί μου. Γράφει και τραγούδια και πιστεύω ότι στον επόμενο δίσκο, όχι αυτόν που θα βγεί τώρα γιατί δεν προλάβαμε, θα έχω και δικά του τραγούδια. </p><p>Πράγματι ο δίσκος που ετοιμάζετε τωρα είναι αποκλειστικά με νέους συνθέτες... </p><p style="font-style: italic;">Είχα τάξει στον εαυτό μου ότι αυτή η δουλειά θα είναι μόνο με νέους συνθέτες. Οχι γιατί δεν σέβομαι ή δεν εκτιμώ τους παλιούς αλλά πρέπει να δώσουμε ευκαιρίες και σε νέους ανθρώπους. </p><p>Η επιλογή των τραγουδιών ήταν δική σας ή της εταιρείας; </p><p style="font-style: italic;">Ηταν δική μου και του κ. Κωτούλα του παραγωγού μου. </p><p>Θα μας πείτε τώρα μερικούς στίχους απ΄την καινούργια δουλειά; </p><p style="font-style: italic;">Δεν μπορούμε να δώσουμε στίχους πριν κυκλοφορήσει... </p><p>Λιγα λογάκια μόνο...να πάρουμε μια γεύση, παρακαλώ πολύ </p><p style="font-weight: bold;"> <span style="font-style: italic;">Μικρό μου λάγνο ριζικό στης μοναξιάς μου τον καιρό με άφησες να λιώνω... </span></p><p style="font-style: italic; font-weight: bold;">Ενα άλλο λέει: " Των ανέμων τα μετάξια τα φορούν κορμάκια άξια..." </p><p style="font-style: italic; font-weight: bold;">Κι ενα άλλο που μου αρέσει εμένα εξαιρετικά, το Δώδεκα βράδια ξενυχτώ λέει: " κι αν δε με θέλεις μην το πείς / πές το της νύχτας της αυγής / πες το στ΄αστέρια που δεν μιλάνε κι όχι στ΄αηδόνια που παντού το μαρτυράνε ". </p><p>Αν βρισκόσασταν σ΄ενα πάνελ με τον υπουργό Εξωτερικών για παράδειγμα, τι θα είχατε να του πειτε για το πώς αντιμετωπίζει η χώρα μας τα προβληματα με την Τουρκία ή με τα Σκόπια ή για τα μεγάλα εθνικά θέματα που τόσο μας απασχολούν; </p><p><span style="font-style: italic;">Να σοβαρευτούμε και να βρούμε τη λύση με διάλογο γιατί εγω πιστεύω ότι αν θέλουν μπορουν να λύσουν τα προβλήματα με συζήτηση κι όχι με πολεμο. Αλλά βέβαια αν είναι ανάγκη κάποτε κι αν πρόκειται να έχουμε συνέχεια πάνω απ΄το κεφάλι μας μια Τουρκία δεν θά εχω αντιρρηση ακόμη κι εγώ που είμαι γυναίκα να πολεμήσω. Μπορούμε να λύσουμε κάποια προβλήματα με διάλογο χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε υποχωρήσεις στα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Γιατί η συζήτηση πρέπει να σημαίνει υποχώρηση; Τι; Βλάκες είμαστε; Οι πολλοί μεσολαβητές εμένα δεν μ΄αρέσουνε. Κάτι άλλο έχουν πάντα στο νού τους αυτοί... </span><br /></p><p>Βλέπετε ειδήσεις στην τηλεόραση; </p><p style="font-style: italic;">Πολύ. Ούτε ο Φώσκολος δεν μπορεί να γράψει τέτοια ( γελάει πολύ). Οι ειδήσεις όπως εχουν γίνει σε ορισμένα κανάλια είναι φοβερές. Μ΄ενοχλεί πάρα πολύ τώρα τελευταία ότι όλα τα εν οίκω είναι εν δήμω. Γιατί πρέπει να πάμε στην τηλεόραση για να λύσουμε τα οικογενειακά μας προβλήματα. Είναι τραγικό και δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνουνε.<br /></p><p style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ. Σήμερα, σχεδόν 15 χρόνια μετά, βλέπετε να υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά σε πολλά από τα πράγματα που συζητήσαμε με την κυρία Λίντα κάπου εκεί το 1996-97; </span><br /></p><p style="font-style: italic;"><br /></p> <p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3094774201773192687?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-57712005100712806852011-02-07T01:13:00.000-08:002011-02-07T01:27:08.946-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TU-6wJ8f3zI/AAAAAAAAApc/9x25YdBOimM/s1600/klimt-cat-suzanne-frie.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TU-6wJ8f3zI/AAAAAAAAApc/9x25YdBOimM/s320/klimt-cat-suzanne-frie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570876600546746162" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Τις αληθινές γάτες, όχι κάτι πονηρούς, κωλοπετσωμένους... ανθρωπόγατους</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5771200510071280685?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-55684846310060568302011-02-05T08:21:00.000-08:002011-02-05T10:13:00.529-08:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Κάνε την αρχή εσύ σε ό,τι σε ενοχλεί αρκεί να είναι σωστό και δίκαιο για σένα και για όλους</span><br /><br />Θέλω να ευχαριστήσω τον (ή την;) Α.Π. για το σχόλιο, κυρίως για τη χαρά που μου δίνει το γεγονός ότι υπάρχει ακόμα τουλάχιστον ένας αναγνώστης όσων εδώ και χρόνια γράφω και θα συνεχίσω χωρίς να με αποτρέπει η φτωχή συμμετοχή επισκεπτών με σχόλια.<br />Νομίζω, αγαπητέ κύριε Α.Π., ότι οι μισοί από αυτούς που εξεγείρονται, απεργούν, αντιδρούν σήμερα με ειρηνικό ή βίαιο τρόπο εξαιτίας των έντονων κραδασμών της ανατροπής που επέρχεται στην ελληνική πραγματικότητα, αν είχαν πράξει το ίδιο λίγα χρόνια νωρίτερα όχι για μόνο για τα συντεχνιακά συμφέροντα αλλά και για να πάψουν αλόγιστες σπατάλες, αστρονομικές αμοιβές και απίστευτες αδικίες κάθε είδους στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, σήμερα θα ήμαστε μια άλλη καλύτερη χώρα. Τώρα πρέπει να γίνουν όλα πιο δύσκολα και για τους βολεμένους με διάφορους ύπουλους τρόπους. Εννοώ: <span style="font-style: italic;">τους βολεμένους με διάφορους ύπουλους τρόπους</span>. Για τους άλλους, τους περισσότερους, πάντα δύσκολα ήταν τα πράγματα.<br /><br />Εδώ και δεκαπέντε χρόνια έπρεπε να είχαν δρομολογηθεί με την ίδια αποφασιστικότητα οι ίδιοι στόχοι που σήμερα έχουν μπει στο αυλάκι. Όσο πιο νωρίς είχε συμβεί αυτό τόσο το σοκ θα ήταν μικρότερο και κάπως λιγότερο επαχθές για όλους.<br /><br />Αν ο καθένας από εμάς τολμούσε όταν δεν ήταν στη μόδα (ούτε τώρα είναι) να κάνει την έντιμη <span style="font-style: italic;">"εξέγερση"</span> που του αναλογεί να εκφράζει με θάρρος, ανοιχτά, καθαρά και ξάστερα, τις <span style="font-style: italic;">αντιρρήσεις</span> του στην κακοδιαχείριση, την κακοδιοίκηση, τη διαφθορά, τη διαπλοκή, την αδικία, τα μαύρα μπόνους-φόνους στο χώρο της εργασίας, της μόρφωσης, της συναναστροφής, παντού, έτσι ώστε να μην νομιμοποιεί τις κακές πρακτικές και τις άθλιες τακτικές με σιωπή, θα ήμαστε σήμερα πολύ καλύτερη χώρα.<br /><br />Είναι καλό και δημοκρατικό δικαίωμα το συνδικαλίζεσθαι, το συναθροίζεσθαι, το συμπορεύεσθαι στους δρόμους αλλά, δυστυχώς, ακόμα και αυτά τα στοιχειώδη δημοκρατικά καθήκοντα πάσχουν σε αξιοπιστία, προθέσεις και σοβαρότητα. Όποιος έντιμος και ενεργός πολίτης τολμήσει να εκφράσει συστηματικά αντιρρήσεις για κακώς κείμενα αλλά να παραμένει έντιμος και εργατικός ενώ δίπλα του εξελίσσεται η κόλαση της ρεμούλας και του νταβατζιλικίου παντός τύπου, το μόνο που καταφέρνει είναι να γίνει γραφικός και φυσικά να απομονωθεί. Εξέγερση ή αντίρρηση σε κάθε τι στραβό και άδικο, δίχως άνωθεν εντολή ή άδεια αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως σε μια διεφθαρμένη χώρα με διεφθαρμένες διοικήσεις.<br /><br />Την εποχή του άκρατου ατομικισμού και του εαυτούλη οι συλλογικές δράσεις για το καλό και το δίκαιο δεν θα έχουν μεγάλη τύχη αν πρώτα ο καθένας ξεχωριστά στον χώρο του δεν ορθώσει ανάστημα με πάθος, χωρίς φόβο, να μην αφήσει πεδίο δράσης ελεύθερο στους κακούς.<br /><br />Το ποιούς ο καθένας θεωρεί κακούς και άχρηστους είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Το ποιούς θεωρώ εγώ, αν είστε εδώ, θα το έχετε καταλάβει από καιρό, καθώς και το πώς εκφράζω τις αντιρρήσεις μου στις τακτικές και πρακτικές τους εναντίον της χώρας και των ανθρώπων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5568484631006056830?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-52536072106332898172011-01-29T23:24:00.000-08:002011-01-30T00:18:15.554-08:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Η τιμωρία και ο έπαινος</span><br /><br />Είναι ανάγκη να παραμερίζονται όσοι αδικούν τους άλλους, όσοι βλάπτουν με τη στάση τους την επιθυμία των υπολοίπων για θεμιτό ανταγωνισμό και πρόοδο στη μόρφωση και τη δουλειά.<br />Είναι ανάγκη να επιβραβεύονται όσοι εργάζονται με εντιμότητα, επιμονή και πειθαρχία για ένα, κατά το δυνατόν, άριστο αποτέλεσμα.<br />Στην Ελλάδα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: είναι σύνηθες να επιβραβεύεται και με το παραπάνω η ανεπάρκεια ενώ συχνά παραμερίζονται με τον πιο βίαιο τρόπο όσοι αντιτίθενται στην αδικία και την προχειρότητα.<br />Στην Ελλάδα ακόμα και η αδικία συντελείται με προχειρότητα.<br />Η χώρα είναι ένα απέραντο ερασιτεχνοποιείο. Ερασιτεχνισμός και διαφθορά συγγενεύουν.<br />Ως ερασιτέχνες αποτύχαμε. Αν είναι να παραμείνουμε διεφθαρμένοι τουλάχιστον ας γίνουμε πιο σοβαροί. Αλλιώς, ας αλλάξουμε οριστικά. Ας χτυπήσουμε τη διαφθορά όσο πιο ψηλά, όσο πιο χαμηλά κι αν βρίσκεται. Γιατί σίγουρα, ναι, το ψάρι βρωμάει απ' το κεφάλι, αλλά έχει σημασία αν βρωμάει το πιο μεγάλο ψάρι όταν σχεδόν όλη η (λαο)θάλασσα έχει μολυνθεί;<br />Ας φροντίσουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι τα νερά που κολυμπάμε να είναι καθαρά κι έπειτα βλέπουμε ποια ψάρια είναι για πέταμα, αν με εννοείτε...<br />Οι απο κάτω έχουν μεγάλη ευθύνη αν ανέχονται κακούς απο πάνω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-5253607210633289817?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-65639600261161805652011-01-17T03:31:00.000-08:002011-01-17T04:34:35.055-08:00Να τιμωρηθούν όσοι εξευτελίζουν κάθε διάθεση των ανθρώπων για δουλειά, δημιουργικότητα, αξιοπρέπεια και ηθική συμπεριφορά σε κάθε χώρο συλλογικής δράσης. Είτε πρόκειται για εργασιακούς χώρους είτε στην πολιτική σκηνή της χώρας, δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα πολλοί που αν και ανεπαρκείς, αντιπαραγωγικοί και ανήθικοι διατηρούν τα πόστα και την ισχύ τους, δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη σε κανέναν και έτσι ακυρώνουν την επιθυμία για συμμετοχή σε μια νέα πορεία εξορθολογισμού και ανόρθωσης κάθε χώρου. Εμποδίζουν κατά συνέπεια την ανόρθωση ολόκληρης της χώρας. Αυτό έκαναν πάντα. Αυτό κάνουν και σήμερα.<br />Κι αν δεν γίνεται να τιμωρηθούν, επιτέλους, ας τους αφαιρεθεί η δύναμη να καταστρέφουν τις ζωές των υπολοίπων κι ατάραχοι αυτοί να αρμενίζουν, χρόνια τώρα, στον αφρό της διαφθοράς, αλλάζοντας μανδύες ανάλογα με τον καιρό και κατά πού φυσούν οι άνεμοι.<br />Ε, λοιπόν, καιρός οι άνεμοι να τους φυσήξουν έξω σαν τα σκουπίδια που ξεβράζει η θάλασσα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-6563960026116180565?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-10561153830475885362011-01-08T02:41:00.000-08:002011-01-08T04:46:36.575-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TShcZGpXblI/AAAAAAAAApQ/zx_smfXai-o/s1600/parisCapital.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 275px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TShcZGpXblI/AAAAAAAAApQ/zx_smfXai-o/s320/parisCapital.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559795326339477074" border="0" /></a><br />Το διεθνές συμπόσιο στο Παρίσι όπου μίλησε και ο έλληνας πρωθυπουργός (ΦΩΤΟ)<br /><br />Είδαμε κάποια αποσπάσματα της ομιλίας του Γιώργου Παπανδρέου στις ειδήσεις, κυρίως τα σχετικά με την αναγκαιότητα έκδοσης ευρωομολόγου. Ως γνωστόν πιστεύεται ότι έτσι θα δοθεί ώθηση στην προσπάθεια να ισχυροποιηθεί η δημοσιονομική και οικονομική ενοποίηση των 27 της Ε.Ε., θα προωθηθεί συνολικά η αναπτυξιακή πολιτική και η ανταγωνιστικότητα, θα γίνει ένα πρώτο βήμα κάλυψης του κενού που υπάρχει στο σύστημα οκονομικής διακυβέρνησης. Θα βαδίσουμε τελικά προς μια ισχυρότερη πολιτική ένωση; Στοχευμένα η Ευρώπη αναζητά και μέσω του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθεροποίησης να σταθεί όρθια, να αντιμετωπίσει την παγκόσμια κρίση και την ύφεση που επέφερε ένας σοβαρά άρρωστος καπιταλισμός. Πάντως, παρ' όλα τα δεινά, φαίνεται πως αν όχι όλοι, οι περισσότεροι άνθρωποι και κράτη στον κόσμο, προκρίνουμε τον καπιταλισμό ως το πλέον επιθυμητό οικονομικό σύστημα ελευθερίας και ευημερίας. Αλλά ποιον καπιταλισμό θέλουμε;<br /><br />Αναζητούμε εναγωνίως μια απάντηση πώς ο καπιταλισμός θα αναταποκριθεί στις προσδοκίες ανθρώπων και κρατών για ευημερία. Ας κοιτάξουμε πίσω να βρούμε ξανά το "πνεύμα" του!<br /><br />Στις αρχές του εικοστού αιώνα, ο γερμανός κοινωνιολόγος Max Weber αμφισβητεί την κυρίαρχη μαρξιστική θεώρηση για τις δομές της οικονομίας της αγοράς, αναδεικνύοντας τον ρόλο της θρησκείας και της προτεσταντικής ηθικής ως γενεσιουργό αιτία της καπιταλιστικής ανάπτυξης.<br /><br />Στο βιβλίο του <span style="font-style: italic;">Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού</span>, που πρώτη φορά εκδόθηκε το 1904-05, ο M. Weber αναφέρεται στα κίνητρα εμφάνισης και ανάπτυξης του σύγχρονου καπιταλισμού στη δυτική Ευρώπη και, αντίθετα με την τρέχουσα αντίληψη που τα εντοπίζει στην εντατική και συνεχή ενασχόληση με το χρήμα, υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει το "κίνητρο της απόκτησης", η "επιδίωξη του κέρδους" και το "κυνήγι του χρήματος". Υποστηρίζει ότι αυτά "...δεν έχουν καμία σχέση με τον καπιταλισμό" όπως και ότι "η απεριόριστη βουλιμία για πραγματοποίηση κέρδους, δεν είναι καθόλου ταυτόσημη με τον καπιταλισμό και πολύ λίγο ανταποκρίνεται στο <span style="font-style: italic;">πνεύμα</span> του".<br /><br />Ο καπιταλισμός, σύμφωνα με τον Weber, ταυτίζεται με την επιδίωξη ενός <span style="font-style: italic;">ανανεωμένου</span> κέρδους που επιδιώκεται στο πλαίσιο μίας μόνιμης, ορθολογικά οργανωμένης επιχείρησης και πάντα με κριτήριο την <span style="font-style: italic;">αποδοτικότητα</span>.<br /><br />Όταν, όμως, η <span style="font-weight: bold;">απόκτηση του κέρδους γίνεται με βίαιο τρόπο</span>, ακόμα και στο πλαίσιο ενός ορθολογικά οργανωμένου και συστηματικού τρόπου, δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη καπιταλιστική αντίληψη. Οι όροι δηλαδή που χαρακτηρίζουν μια οικονομική πράξη ως καπιταλιστική, βασίζονται "...στην προσδοκία κέρδους, στη βάση αξιοποίησης ευκαιριών ανταλλαγής, δηλαδή (τυπικά) ειρηνικών ευκαιριών απόκτησης κέρδους".<br /><br />Επίσης προτείνω να διαβάστε την άποψη του καθηγητή της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ, Γρηγόρη Καλφέλη, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα <span style="font-style: italic;">ΤΑ ΝΕΑ</span> (Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011) υπό τον τίτλο <span style="font-style: italic;">Χρεοκοπία αξιών - Η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομική.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1056115383047588536?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-74005986803926371542011-01-01T22:50:00.000-08:002011-01-01T22:56:57.793-08:00Το παγκόσμιο ΑΕΠ πάντα ανεβαίνει άρα η ανάπτυξη θα έρθει!<br />Θα είμαστε έτοιμοι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία; Yes we can!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7400598680392637154?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-36343903475939330962010-12-27T23:56:00.000-08:002010-12-28T01:30:34.247-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TRmlVMicYDI/AAAAAAAAApI/KP6azFd0nqQ/s1600/climatechange.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 275px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TRmlVMicYDI/AAAAAAAAApI/KP6azFd0nqQ/s320/climatechange.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555653398899744818" border="0" /></a><br />Ο πλανήτης όντως θερμαίνεται η οικονομία όχι! Υπάρχει τρόπος να αποτραπεί αυτή η κλιματική αλλαγή στη γη, τουλάχιστον όσο ευθύνεται ο παράγων άνθρωπος, και να αρχίσει να ζεσταίνεται η παγκόσμια οικονομία ώστε να ισορροπήσει και το οικοσύστημα και το οικονομικό σύστημα; Αλλιώς οι άνθρωποι θα αναζητούν πάντα μια άλλη χώρα στη γη να πάνε για να ζήσουν καλύτερα ώσπου όλοι μαζί, που κάψαμε το σύστημα, να αναζητήσουμε στο σύμπαν έναν άλλον πλανήτη, άλλη Γη, να κάνουμε μια καινούργια αρχή.<br /><br />Όπως μας διαβεβαιώνει η NASA η σύσταση του Σύμπαντος έχει ως εξής: 4,56% είναι μάζα που γίνεται αντιληπτή απο τον άνθρωπο, 22,7% είναι ύλη σκοτεινή και 72,8% είναι ενέργεια σκοτεινή. Αυτά λένε τα στοιχεία του 2003 ενώ απο την ανάλυση δεδομένων προκύπτει ότι πλανήτες σαν την Γη αφθονούν στο σύμπαν. Να φύγουμε, λοιπόν, να πάμε αλλού...<br /><br />Αλλά αν με τα ποσοστά που αντικατοπτρίζουν τη σύσταση του Σύμπαντος κάνουμε έναν <span style="font-style: italic;">παρα-λογισμό</span> με τα ποσοστά σύστασης του ελλείμματος και του χρέους μιας χώρας γήινης και χρεωμένης, θα διαπιστώσουμε πως ούτε το Σύμπαν τα πάει τόσο καλά με τις επιδόσεις που απαιτούν από όλους οι αγορές και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα...<br />Άρα η φυγή σε άλλον πλανήτη ή σε άλλη χώρα δεν είναι λύση. Ούτε η βία είναι λύση κι ας είναι η Λία Βίσση. Η Ελευθερία λέει: Εδώ να μείνεις, της καληνύχτας τα φιλιά τι μου τα δίνεις;<br /><br />Τι θα λέγατε να πειραματιστούμε σε κάτι ολότελα καινούργιο; Ένα οικονομικό σύστημα με νέο νομισματικό σύστημα με <span style="font-style: italic;">ένα</span> νέο νόμισμα για όλες τις χώρες του κόσμου; Όλες οι χώρες έχουν πλούτο και πλεονεκτήματα να τοποθετήσουν στη νέα παγκόσμια τράπεζα ώστε να πάρουν μέρος στο πείραμα. Όμως κάποιος σπουδαίος οικονομικός παράγων του καπιταλιστικού συστήματος στις Η.Π.Α. αναφερόμενος σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είπε: "τουλάχιστον όσο ζούμε εμείς αυτό δεν θα συμβεί".<br />Γιατί άραγε; Περνάει κάτι απο το μυαλό σας;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-3634390347593933096?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-74523376148228580392010-12-23T03:05:00.000-08:002010-12-27T00:46:58.548-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TRMxZF25GcI/AAAAAAAAAo8/1Un6ewDLOIc/s1600/minister1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 225px; height: 224px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TRMxZF25GcI/AAAAAAAAAo8/1Un6ewDLOIc/s320/minister1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553837072616856002" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μνημόνιο περί... ευθύνης Υπουργών</span><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Να πώς το θέτει η φίλη μου με τον απλό τρόπο που σκέπτεται ως μέση εργαζόμενη ελληνίδα, μέσης ηλικίας, μέσης οικονομικής κατάστασης, μέσης μόρφωσης. «Βρε, αυτοί» είπε, το <i style="">αυτοί</i> το είπε με περιφρόνηση σχεδόν με αηδία, «πρέπει να φύγουν, να εξαφανιστούν, όχι να φύγουν μόνο από την κυβέρνηση, από τη χώρα να φύγουν από προσώπου γης.» Μοιάζει να ξελαφρώνει λίγο λέγοντας ότι αυτοί οι υπουργοί πρέπει να ντρέπονται πάρα πολύ για το φοβερό κακό· για όλα εκείνα τα ζώα, τα δέντρα, τα πετούμενα, τα ζωύφια, τα χορτάρια, από το πιο μεγάλο ως το πιο μικρό, που απαίσια καίγονται «εξ’ αιτίας μας» και εννοεί πως αυτοί μας κυβερνούν εμείς έχουμε ευθύνη. Οι κλιματικές αλλαγές είναι σε μεγάλο βαθμό δική μας ευθύνη· αλλά οι πολιτικές ευθύνες, οι αστικές, οι ποινικές, οι εμπορικές και οι λόγω βλακείας ευθύνες είναι καταστροφές που συμβαίνουν εξ’ αιτίας αυτών που εγκληματούν συνειδητά κι εκείνων που τους διευκολύνουν συνειδητά ή ασυνείδητα. <span style=""> </span>Οι πρώτοι δρουν με αίσθημα σιγουριάς ότι τα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης είναι πρόχειρα, ελλιπή, ανεπαρκή. Η ανομία και η αδικία δύσκολα τιμωρούνται. Οι δεύτεροι ξέρουν ότι η τιμωρία του εγκληματία κατά της ζωής του φυσικού περιβάλλοντος συνήθως είναι πρακτικά ανέφικτη. Γιατί; Άλλοι λένε «τα συμφέροντα», άλλοι ότι δεν γίνεται να πιάσεις εμπρηστή και να’ σαι σίγουρος ότι αυτός το έκανε άμα δεν το ομολογήσει κι αν δεν υπάρχουν μάρτυρες που να τον έχουν δει και να το καταθέσουν και να στέκει η μαρτυρία τους κ.λ.π. κ.λ.π. Ίσως γιατί κανείς ποτέ δεν πήρε στα σοβαρά το να πιαστεί ένας, έστω ένας, που έβαλε φωτιά κι ένας που τον πλήρωσε για να τη βάλει, να τους δέσουνε, αυτούς του δυο, ανάμεσα στα καμένα και να τους πυρπολήσουνε ζωντανούς που λέει ο λόγος. Καλύτερα να φωνάξουνε τα κανάλια και να τους διαπομπέψουνε. Δεν γίνονται όμως αυτά τα πράγματα. Αμέλεια θα πούνε, ψυχολογικά προβλήματα θα πούνε, ό,τι θέλεις θα πούνε για να μην τιμωρηθούν και να ξεχαστούν. Κι αφού δεν γίνονται αυτά τα πράγματα πώς θα αναλάβουν άλλοι, οι υψηλά ιστάμενοι την ευθύνη επειδή δεν πρόλαβαν, δεν συντόνισαν καλά την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, της μίας, των πολλών, γενικά της φωτιάς στα μπατζάκια μας παντού. </p> <p class="MsoNormal">Της Πάρνηθας, της Πεντέλης, του Υμηττού, του Μαινάλου, της Ηλείας, της Χίου, της Ρόδου, του Φοινικοδάσους… και γενικότερα της Οικονομίας!</p> <p class="MsoNormal">Η ευθύνη, φίλη μου, μας λένε, είναι δική μου και δική σου επειδή είμαστε τα θύματα. Κανείς δεν τιμωρείται ποτέ εκτός από τα θύματα. Η ευθύνη, γράψε το, βαρύνει όλους μαζί κι όλοι μαζί θα τιμωρηθούμε όταν θα ’ρθει η ώρα και τότε, θα αναρωτιόμαστε: Μα γιατί, τι έκανα και με τιμωρείτε τόσο άδικα; Οι αρμόδιοι υπουργοί θα αναλάβουν πάλι την ευθύνη να μας σώσουν αλλά όχι την ευθύνη γιατί χρειάστηκε να μας σώσουν με δικές μας θυσίες. Η ώρα αυτή έχει έρθει, αλλά αυτό εδώ το κείμενο δεν είναι καινούργιο, είχε γραφτεί με αφορμή τη μεγάλη καταστροφή της Πάρνηθας.</p> <p class="MsoNormal">Υπάρχει άραγε τρόπος να μη καιγόμαστε άδικα; Υπάρχει λύση; Υπάρχει <i style="">κάτι</i> που αν το κάνουμε και το τηρούμε ευλαβικά, θα ζήσουμε στον επίγειο παράδεισο με τα δάση μας, τα καθαρά νερά μας, τα ζώα, τα πουλιά, το οξυγόνο, τη θάλασσα, τον ήλιο, να αναπνέουμε επιτέλους ελεύθερα; Με ευημερία, ευμάρεια, οικονομική άνθιση, καλοζωία; Με… <span style="" lang="EN-US">prosperity</span>! Αμέ, υπάρχει η πιο καταπληκτική ιδέα ώστε να μη βάζει κανείς επίτηδες φωτιά στη ζωή μας, κι αν καμιά φορά αρπάξει φωτιά κατά λάθος ή κατά κακή τύχη, να σβήνει γρήγορα προτού επεκταθεί και γίνει ανεξέλεγκτη και επί πλέον ακόμα και η πιο περιορισμένης έκτασης ζημιά να αποκαθίσταται κι όλα να γίνονται καλύτερα από πριν. Υπάρχει τρόπος οπωσδήποτε γιατί δεν μπορεί να’ χουμε φτάσει στο διάστημα και να μην υπάρχει τρόπος να ζούμε εδώ κάτω. Κατά πόσο το θέλουμε όλοι, και οι πάνω και οι κάτω, δεν έχω καταλάβει. Το θέλουμε;<br /></p> <p class="MsoNormal">Μέχρι να γίνει αυτό το θαύμα, όσοι μας κυβερνούνε κατόπιν δικής μας εντολής κι έχουν τη χαρά να γίνονται πρωθυπουργοί και αρμόδιοι υπουργοί, αυτοί, όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι, να πληρώνουνε πρόστιμο, μεγάλο πρόστιμο στην πόλη, το χωριό, τη χώρα όπου η αδιαφορία και η ανικανότητα συνεπάγεται καταστροφή· από την τσέπη τους κανονικά να πληρώνουν <i style="">μεγάλο φόρο τιμής</i> επειδή επί πρωθυπουργίας τους ή επί υπουργίας τους σε κάποιον τομέα συνέβη κάτι κακό κι επειδή απέτυχαν να το προλάβουν και να μην επιτρέψουν να επεκταθεί και να επαναληφθεί. </p> <p class="MsoNormal">Κάθε πρωθυπουργός, κάθε υπουργός, κάθε βουλευτής και κάθε περιφερειάρχης και δήμαρχος, πρώην, νυν και επόμενος, να καταβάλει στον δημόσιο κορβανά, ας πούμε από 200.000 ευρώ ως φόρο τιμής για κάθε έτος εξουσίας! Πολλά; Και λίγα είναι, λέει. Τα προεκλογικά έξοδα για να ανέλθουν στα αξιώματα, η δύναμη, η ισχύς, η αίγλη που αποκτούν, οι τιμές που τους αποδίδονται όπου πάνε κι όπου σταθούν είναι πάρα πολλά, πολύ περισσότερα είναι τα οφέλη που απολαμβάνουν παρά οι ευθύνες που αναλαμβάνουν. Εμείς, οι ασήμαντοι πολίτες, πληρώνουμε πολύ περισσότερους φόρους απ’ όσο αξίζει η λειτουργία μιας παλαιωμένης, μεταχειρισμένης, κουρασμένης ελληνικής μηχανής με ψεύτικα και επικίνδυνα ανταλλακτικά.</p> <p class="MsoNormal">Όταν ένας εργαζόμενος σε μια επιχείρηση (δημόσια ή ιδιωτική) θεωρηθεί υπεύθυνος για οποιαδήποτε ζημιά (από αμέλεια ή δόλο) είτε την πληρώνει είτε απολύεται. Είτε την πληρώνει και απολύεται. Εκτός κι αν η επιχείρηση είναι <i style="">οικογενειακή</i> οπότε δύσκολα βάζεις το μαχαίρι στο λαιμό του αδερφού σου, του κουμπάρου σου, του μπατζανάκη σου γιατί αντίκειται στις ελληνικές παραδόσεις, τις παντός είδους άνευ όρων παραδόσεις. Άρα, χέρια ψηλά, Έλληνες και Ελληνίδες, όλοι μαζί μπορεί να μην τα φάγαμε ακριβώς αλλά... Μαζί το κάψαμε το πελεκούδι! Ο χορός της αυτοκαταστροφής μας θα γίνεται ολοένα πιο ξέφρενος όσο ευθύνες δεν αποδίδονται σε κανέναν, όπως δεκαετίες τώρα ελάχιστοι εμφανίζουν τα πραγματικά έσοδα ή πληρώνουν κανονικά φόρους στο κράτος, αφού το κράτος έχει τη φήμη του πρώτου κλέφτη.<br /></p><p class="MsoNormal">Η φτώχεια θέλει καλοπέραση! Αλλά μόνο αν έχεις καλούς φίλους δεν κοστίζει η καλοπέραση. Και για να μη παρεξηγούμαστε όταν λέω καλοπέραση και καλούς φίλους εννοώ ζεστή παρέα και επικοινωνία. Τελικά, σκέφτομαι, το μνημόνιο μπορεί να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά.</p><p class="MsoNormal">Αισιοδοξία εύχομαι.<br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--></p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:12pt;" ></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7452337614822858039?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-44016947672072428682010-12-12T23:09:00.000-08:002010-12-23T01:07:29.689-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TQXY1NfHyLI/AAAAAAAAAo0/yPLUuYSFpr4/s1600/papandreoy-samara.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 258px; height: 140px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TQXY1NfHyLI/AAAAAAAAAo0/yPLUuYSFpr4/s320/papandreoy-samara.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550080524468865202" border="0" /></a><br />Η Ανάπτυξη σε όλους τους τομείς της ελληνικής οικονομίας σημαίνει:<br />Πρώτον, <span style="font-style: italic;">να παράγουμε</span> αγαθά και υπηρεσίες<br />Δεύτερον, <span style="font-style: italic;">να δαπανούμε λιγότερα</span> από όσα εισπράττουμε<br />Τρίτον, να εξάγουμε αγαθά και υπηρεσίες δηλαδή <span style="font-style: italic;">να γίνουμε ανταγωνιστικοί</span> στις αγορές<br /><br />Είκοσι χρόνια τώρα ολοένα και περισσότερο διαπιστώναμε να ισχύει γύρω μας η ευκολία μιας χαλαρότητας που συνεπάγεται η ζωή με δανεικά, πάντα, σε συνδυασμό με φοροδιαφυγή.<br /><br />Είχαμε συνηθίσει:<br />Πρώτον, να εισπράττουμε πολλά<br />Δεύτερον, να δαπανούμε περισσότερα<br />Τρίτον, να παράγουμε λιγότερα και να εισάγουμε περισσότερα<br /><br />Φτωχοί πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, αλλά απο ένα κράτος περιμένεις να έχει εκείνες τις δομές ορθολογικής λειτουργίας, με αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών στην κάλυψη βασικών αναγκών, όπως η υγεία, η παιδεία, η εξέρευση απασχόλησης και εργασίας.<br /><br />Πλούσιοι πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, αλλά απο ένα κράτος περιμένεις να έχει εκείνες τις δομές ορθολογικής λειτουργίας, με αποτελεσματική μηδενική ανοχή στην ασυδοσία, την αισχροκέρδεια, τη φοροδιαφυγή.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Επειδή είναι γνωστό ότι η ζωή είναι άδικη, το μόνο ζητούμενο είναι </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">δικαιοσύνη</span><span style="font-weight: bold;">. </span><br /><br />Χρειαζόμαστε διαρθρωτικές αλλαγές που σταδιακά να αποκλίνουν ολοένα και λιγότερο απο το αίσθημα δικαιοσύνης σε ό,τι αφορά μισθούς, συντάξεις, φόρους.<br />Χρειαζόμαστε διαρθρωτικές αλλαγές για καλύτερες συνθήκες δραστηριοποίησης όλων μας και ευκαιρίες για να αναδείξουν όλοι οι άνθρωποι τον καλύτερό τους εαυτό στη μόρφωση, τη δημιουργικότητα, τη δουλειά, την κοινωνία, την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή.<br /><br />Ας μη ξεχνούμε τι διδάσκει η πολιτική Ιστορία:<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">"Στη Δυτική Ευρώπη, οι δυσκολίες που είχαν ταλαιπωρήσει κυβερνήσεις και κοινωνία απο τη δεκαετία του 1950 και μετά συνήθως ταυτίζονταν με τα προβλήματα που απασχολούσαν την πλειοψηφία: πώς να παραχθεί και να διανεμηθεί ο πλούτος, πώς να αποφευχθούν οι νοσηρές επιπτώσεις της βιομηχανικής ανάπτυξης στην υγεία και στο περιβάλλον και πώς να αξιοποιηθεί ο ελεύθερος χρόνος των ανθρώπων."</span> διαβάζω στο βιβλίο του John W. Young με τίτλο <span style="font-style: italic;">Η Ευρώπη του Ψυχρού Πολέμου, 1945-1991</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-4401694767207242868?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-15493124236377855572010-12-09T23:15:00.000-08:002010-12-10T02:24:58.884-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TQH8THOyFGI/AAAAAAAAAos/HSMUNjDbJL0/s1600/snowman.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 194px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TQH8THOyFGI/AAAAAAAAAos/HSMUNjDbJL0/s320/snowman.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548993621185926242" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Προσωπικά καθόλου δεν διστάζω πια να το πω και δημοσίως</span>: Εδώ και πολλά χρόνια προσδοκώ, με αγωνιώδη αναμονή, να με καλέσουν στη ΔΕΚΟ (Ν.Π.Ι.Δ.) όπου ανήκω με σχέση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, απο το 1984, να μου αναθέσουν δουλειά ανάλογη της εμπειρίας, των ικανοτήτων και του μορφωτικού επιπέδου μου και, κυρίως, να μου ανακοινώσουν ότι ο μηνιαίος μισθός μου καθορίζεται στις 3.999 ευρώ μικτά!!! Μια τέτοια εξέλιξη για μένα θα ήταν πλήρης δικαίωση και θα γιόρταζα στην υγειά του εξορθολογισμού.<br /><br />Αλλά, δυστυχώς, ο μισθός μου όλα αυτά τα χρόνια, που σταδιακά έφτασε μετα βίας στα 1900 ευρώ, τώρα, έχει πέσει στα 1700 και φοβούμαι ότι θα πέσει κι άλλο. Κι αναρωτιέμαι τι έκαναν, εκτός απο αμαρτωλούς υπουργούς και κυβερνήσεις, όλα αυτά τα χρόνια, οι πανίσχυροι συνδικαλιστές μας, που έβλεπαν την τεράστια ψαλίδα στους μισθούς και τους υπεράριθμους συμβασιούχους (εκ των οποίων πολλοί μονιμοποιήθηκαν) ώστε να μη φτάσουμε εδώ που φτάσαμε; Ποιός αδικείται περισσότερο; Κάποιος που έπαιρνε πάντα μόνον ό,τι προέβλεπε η ΣΣΕ και τώρα θα παίρνει ακόμα λιγότερα ή κάποιος που έπαιρνε πάντα πολύ περισσότερα από τη ΣΣΕ και τώρα στη χειρότερη περίπτωση θα παίρνει ό,τι και ο άλλος με τη ΣΣΕ;<br /><br />Μήπως ξεχάσαμε ότι για την ίδια εργασία με τα ίδια προσόντα (μη σου πω με λιγότερα, ε, σου το λέω με λιγότερα!) κάποιοι για χρόνια ολόκληρα αμείβονταν με 10.00ο ευρώ ενώ άλλοι με 1000, πολλοί με 2.οοο ευρώ και ουκ ολίγοι με 20.οοο, ότι με την υπογραφή των διευθυντών κάποιοι έπαιρναν υπέρογκες υπερωρίες, Κυριακές και αργίες, χωρίς πάντα να τις δουλεύουν, και ότι γενικά τουλάχιστον για δυο δεκαετίες στις ΔΕΚΟ άλλοι δούλευαν κανονικά κι άλλοι μας δούλευαν κανονικότατα. Κατά πόσο ο εξορθολογισμός που σήμερα επιχειρείται στο πλαίσιο περιορισμού της σπατάλης θα επιφέρει δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων με ταυτόχρονη βελτίωση του παραγόμενου έργου και καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, μένει να αποδειχτεί. Πάντως ακούω να διαμαρτύρονται κάποιοι που επι σειρά ετών αμείβονταν όχι με πέντε και με δέκα χιλιάδες τον μήνα, αλλά με 200, 300, 400 χιλιάδες ευρώ ετησίως, να αγανακτούν για την "απώλεια κεκτημένων" που σωστό μεν είναι, αλλά δεν είναι ούτε τόσο απλό ούτε όσο άδικο ακούγεται. Ρώτησέ με να σου κι εγώ περί απώλειας των κεκτημένων! Και για όποιον δεν κατάλαβε καλά τι εννοώ, ευχαρίστως απαντώ σε ερωτήσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1549312423637785557?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-80001245007493257462010-11-30T02:09:00.000-08:002010-11-30T04:47:59.316-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TPTyUc-1rpI/AAAAAAAAAok/bVYUU2beXvw/s1600/elafi.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TPTyUc-1rpI/AAAAAAAAAok/bVYUU2beXvw/s320/elafi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545323474390986386" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">...Είναι απλώς παλιάνθρωποι και εγκληματίες</span><br /><br />Αυτό το θέμα θέλω καιρό τώρα να το αποσαφηνίσω παρότι έχω αναφερθεί κι άλλες φορές σε διάφορα θλιβερά έως αποκρουστικά περιστατικά από την επικαιρότητα με "ασυνείδητους ανθρώπους" που προκαλούν τόσο πόνο και καταστροφή, συχνά, έτσι για την πλάκα τους.<br /><br />Θυμάμαι για παράδειγμα εκείνο το γεγονός με τον φοιτητή που κρατώντας λίγο λουκάνικο ξεγέλασε ένα σκυλί να έρθει κοντά για να το φάει και μόλις το ζώο τον πλησίασε αυτός, που με το άλλο χέρι κρατούσε το τηγάνι με το καυτό λάδι, γελώντας κινηματογράφησε το κατόρθωμά του να περιλούσει και να ζεματίσει το άτυχο σκυλί. Δεν ξέρω τι απέγινε με αυτόν τον άθλιο τύπο γιατί μετά τη μετάδοση της είδησης-βίντεο από εκείνη την ημέρα ουδείς επανήλθε ποτέ στο θέμα για να μάθουμε την πορεία αυτού του ανθρώπου. Τι να κάνει σήμερα; Άραγε τέλειωσε τις σπουδές του, εργάζεται, ρίχνει φόλες, καίει ζώα, βιάζει παιδιά, βάζει φωτιές, έγινε πατέρας; Τι από όλα αυτά κάνει σήμερα εκείνος ο φοιτητής με το τηγάνι;<br /><br />Κάθε φορά που μαθαίνω ή βλέπω κάποιον οδηγό να περνά με κόκκινο φανάρι σκέφτομαι ότι δεν είναι απλώς ένας <span style="font-style: italic;">ασυνείδητος οδηγός,</span> όπως ευγενικά και συγκρατημένα θα τον χαρακτηρίσει το ρεπορτάζ. Αυτός ο άνθρωπος, που με τη συμπεριφορά του λέει σε όλους μας κατάμουτρα ότι δεν σέβεται κανέναν κανόνα μπροστά στη δική του βιασύνη, αφηρημάδα, επιπολαιότητα, κέφι της στιγμής, όπως θέλετε πέστε το, είναι κάποιος με προσωπικότητα ολοκληρωμένη. Έχω την πεποίθηση ότι ανεξαρτήτως του πότε θα συμβεί εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς ένα δυστύχημα και πώς, σύμφωνα με τους νόμους, θα τιμωρηθεί "ο ασυνείδητος οδηγός" που παρέσυρε και σκότωσε... κ.λ.π. κ.λ.π. το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Κάποιος άλλος εκ των <span style="font-style: italic;">ασυνείδητων οδηγών</span> που κυκλοφορούν θα πάρει τη σκυτάλη και το έργο συνεχίζεται.<br /><br />Θα μου πείτε και τι να κάνουμε; Ε, να τα καταφέρουμε έτσι ώστε το "δεν ντρέπεται" να μη περιορίζεται σε μια κουβέντα αγανάκτησης αλλά να έχει ουσία και περιεχόμενο. Να έρθει η μέρα που κάθε είδους "ασυνείδητος" να φοβάται, όχι μόνο την ενδεχόμενη τιμωρία που προβλέπει κάποιος νόμος, αλλά, κυρίως, να τρέμει την ντροπή και την κοινωνική απαξίωση, ότι δεν θα έχει μούτρα να πάει μέχρι το περίπτερο επειδή θα ξέρει ότι όλοι ξέρουν και θυμούνται ότι είναι ο κακοποιός της περιοχής τους. Ο παλιάνθρωπος! Η οικογένειά του να έχει πλήρη συνείδηση αυτής της ευθύνης. Εκτός απο τους νόμους, που τους φτιάχνουν οι άνθρωποι για να τους εφαρμόζουν ή να τους καταργούν, την παιδεία και τον πολιτισμό που θέλουμε για γινόμαστε καλύτεροι, η οικογένεια έχει τεράστια ευθύνη τι είδους άνθρωποι κυκλοφορούν στην κοινωνία. Αν η οικογένεια απλώς καλύπτει και κουκουλώνει παραβατικές ή εγκληματικές πράξεις των μελών της, χωρίς καμιά άλλη θετική δράση αντιμετώπισης αρρωστημένων συμπεριφορών, καλό είναι να υφίσταται εξίσου την κοινωνική κατακραυγή. Αναρωτιέμαι τι είπε ή τι έκανε η μάνα, ο πατέρας, ο αδελφός, ο φίλος κάποιου που πήρε ένα ξύλο και έδειρε μέχρι θανάτου ένα ζώο ή που το κρέμασε απ' το λαιμό να πνιγεί σε ένα κλαδί;<br /><br />Όταν βγει στη δημοσιότητα μια τέτοια απάνθρωπη και εγκληματική πράξη, δυστυχώς τόσο συχνή, ποιό είναι το επόμενο βήμα; Απολύτως κανένα. Η περιγραφή που συνήθως γίνεται είναι χλιαρή έως ανόητη με αποτέλεσμα να το ξεχάσουν οι περισσότεροι που το είδαν ενώ ποτέ μα ποτέ ουδείς επανέρχεται για τη συνέχεια αυτής της πράξης. Τιμωρήθηκε ή όχι ο κακός άνθρωπος; Μήπως υπερηφανεύεται κιόλας που το έδειξαν οι τηλεοράσεις; Χα! Και τι έγινε;<br /><br />Είδα πρόσφατα στην τηλεόραση το ρεπορτάζ με το κομένο κεφάλι ελαφιού πεταμένο μέσα σε μια μαύρη σκουπιδοσακούλα! Είπαν ότι επρόκειτο για ελάφι που είχε γλιτώσει απο τη φωτιά που κατέστρεψε την Πάρνηθα. Είπαν απλώς ότι το σκότωσαν... "ασυνείδητοι λαθροθήρες"! Και τέλος. Τίποτα άλλο. Τι άλλο;<br /><br />Πώς θα τους κάνουμε όλους αυτούς να ντρέπονται να κυκλοφορήσουν; Πώς;<br /><br />Υπάρχει τρόπος και μάλιστα επιστημονικός, αλλά βέβαια ο σωστός τρόπος δεν είναι ούτε εύκολος ούτε απλός, απλώς, εύκολα όλοι αυτοί οι "απλώς ασυνήδειτοι" πληθαίνουν γιατί η κοινωνία αφήνει πολύ χώρο σε παλιανθρώπους να χαίρονται και να υπερηφανεύονται για τις πράξεις τους. Φαντάζομαι αυτούς που αποκεφάλισαν το ελάφι τι γέλια θα έκαναν με το ρεπορτάζ. Ρε, μαλάκα, κοίτα κει για μας λέει, για το ελάφι... Ε, ρε τους μαλάκες... Γεια μας, ρε!<br /><br />Τα ΜΜΕ, αν ήθελαν να κόψουν την άνεση και τη φόρα τέτοιων τιποτένιων, θα μπορούσαν, πρώτον, να μη ξεχνούν τις ειδήσεις που μεταδίδουν και, δεύτερον, να επανέρχονται με έρευνα και νέο ρεπορτάζ, κάνοντας ενόχους και συνεργούς, αντί να γελάνε και να διασκεδάζουν με τη φρίκη, να μη ξέρουν πού να χωθούν για να χαθούν. Επιστημονικά, μελετημένα, με μεγάλη σοβαρότητα μπορούν οι εκπομπές, ο τρόπος με τον οποίο μιλούν γι αυτά οι άνθρωποι της τηλέορασης, να κάνουν τέτοιους εγκληματίες να μην τολμούν τόσο εύκολα π.χ. να πυροβολούν εξ' επαφής ένα μικρό αρκουδάκι, να κόβουν για τρόπαιο τις άκρες των ποδιών και των χεριών του κι έπειτα, άνετα, να διηγούνται το έγκλημα σε συγγενείς και φίλους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8000124500749325746?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-72516539372382052352010-11-29T00:49:00.000-08:002010-11-29T10:36:47.355-08:00Το παραδέχτηκε η γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, <span style="font-weight: bold;">Κριστίν Λαγκάρντ</span>, σε ερώτηση για τα χρέη των κρατών και με τα σενάρια για διάσπαση της ευρωζώνης να κρατούν καλά.<br /><span style="font-style: italic;">Οι αγορές είναι παράλογες!</span> Αυτό πρέπει να μας κάνει όλους να σκεφτούμε ότι το παγκόσμιο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα χρειάζεται κι αυτό, επειγόντως, μεταρρύθμιση;<br /> <br />Η Ελλάδα μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του χρέους της, δήλωσε ο <span style="font-weight: bold;">Όλι Ρεν</span>.<br />Οι προβλέψεις της Κομισιόν για τη μείωση του ελλείμματός μας, το 2011, κινείται εντός μνημονιακών δεσμεύσεων. Ο κύβος για την επιμήκυνση του χρέους ερρίφθη χτες εσπευσμένα. Πήραμε πράσινο φως για 11ετή παράταση της αποπληρωμής των 110 δις.<br /><br />Έβαλε λίγο νερό στη μπύρα της η κυρία <span style="font-weight: bold;">Μέρκελ</span> και τελικά "κατά περίπτωση" θα κρίνεται και η συμμετοχή ιδιωτών (: θα αγοράζουν ομόλογα απο υπερχρεωμένες χώρες) στον μηχανισμό στήριξης ή διάσωσης, που αποκτά πλέον μόνιμο χαρακτήρα.<br /><br />Πάντως, στην Ελλάδα το στοίχημα της ανάσχεσης της ύφεσης και της πορείας προς θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, με στόχο τη μείωση του χρέους μας ως ποσοστό του ΑΕΠ, δεν θα κερδηθεί ούτε γρήγορα ούτε εύκολα όσο υπάρχουν συνδικαλιστές που συμπεριφέρονται στενά κομματικά και άκρως συντεχνιακά, συμβάλλοντας στην ασφυξία μιας ήδη προβληματικής αναπνοής στην παραγωγή και το εμπόριο, πνεύμονες στο σώμα της εθνικής μας οικονομίας.<br /><br />Το σύνδρομο της... <span style="font-style: italic;">υπνικής άπνοιας</span> στην ελληνική Οικονομία πρέπει με σοβαρότητα να αντιμετωπιστεί αφού μετά τη σωστή διάγνωση(με στατιστικά στοιχεία χωρίς αστερίσκους) και τη νοσηλεία (στο Μνημόνιο), τώρα, απαιτείται θεραπεία, χωρίς διακοπή, εντατικά, μέσω συσκευής Μηχανισμού παροχής θετικής πίεσης αέρα στη μύτη για καιρό. Κάποιοι επιμένουν να της κλείνουν της μύτη για να δουν... αντιδράσεις.<br /><br />Ο χρόνος παραμονής στον Μηχανισμό Διάσωσης συναρτάται με τη βαρύτητα του προβλήματος στην οικονομική υγεία της κάθε χώρας. Όχι όμως ότι και ο Μηχανισμός δεν θέλει στενή παρακολούθηση και συνεχή διαβούλευση για το κατά πόσο πράγματι λειτουργεί σωστά, με γνώμονα την ταχύτερη ανάρρωση και έξοδο κάθε κράτους, όχι απλώς την παράταση και παραμονή μονίμως σε περιορισμούς και εξαντλητική λιτότητα των ανθρώπων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7251653937238205235?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-17548933662995642102010-11-26T23:25:00.000-08:002010-11-27T01:40:38.999-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TPDR7xUOqmI/AAAAAAAAAoc/0Nr7u5I0tGY/s1600/stournaras.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TPDR7xUOqmI/AAAAAAAAAoc/0Nr7u5I0tGY/s320/stournaras.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544161966073752162" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Επενδύοντας στη χρεοκοπία των άλλων</span><br /><br />Αυτοί που απο καιρό έχουν καταδικάσει στα λόγια το ευρώ και την ευρωζώνη και ακάθεκτοι προφητεύουν και προαναγγέλουν, συνεχώς και αδιαλλείπτως, τη χρεοκοπία χωρών, μήπως έχουν όφελος; Ε, σήμερα πια νομίζω πως οι περισσότεροι άνθρωποι το ξέρουν πως έτσι είναι! Διάφοροι σύμβουλοι σε διοικήσεις διεθνών οίκων συμμετέχουν ενεργά... στην καταστροφή των οικονομιών πολλών χωρών της Ευρώπης, καλλιεργώντας το κατάλληλο ψυχολογικό κλίμα για να συμβεί αυτό επειδή, αν επιβεβαιωθεί η προφητεία τους, οι ίδιοι θα κερδίσουν πολλά εκατομμύρια ευρώ. Άκρως ανατριχιαστικό μα έτσι συμβαίνει, αλλά, επιτέλους, το έχουμε καταλάβει πολύ καλά.<br /><br />Και λέω "επιτέλους" γιατί εκτός απο την (ηθελημένη ή μη) εξυπηρέτηση κερδοσκοπικών σχεδίων απο κάποια ΜΜΕ, ακούμε πια απο τα τηλεοπτικά παράθυρα με καθαρά λόγια γι αυτήν την ωμή πραγματικότητα <span>του </span><span style="font-style: italic;">τζόγου με τις ζωές των άλλων,</span> γεγονός που βοηθά στον πόλεμο που δίνουμε να γλιτώσουμε απο τα χειρότερα και εμείς και η Ελλάδα και η Ευρώπη.<br /><br />Κάποιοι, κάπου, πάντα θα επιδιώκουν να χρεοκοπήσουμε!<br />Το είπε ξεκάθαρα και ο <span style="font-weight: bold;">κ. Γιάννης Στουρνάρας</span> του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Μελετών (ΙΟΒΕ), συνιστώντας ψυχραιμία.<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Πήγα στο Λονδίνο και μου το είπαν ανοιχτά, ο τάδε και ο τάδε και ο τάδε, προσέξτε, οι προθέσεις τους δεν είναι αγνές!"</span> δήλωσε στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο.<br /><span style="font-style: italic;">"Αυτή τη στιγμή θα πρέπει ο ελληνικός λαός και, κυρίως, η ελίτ να μην τρομοκρατείται. Να δείξουμε ψυχραιμία. Είμαστε σε μια δύσκολη φάση του προγράμματος σταθεροποίησης, πρέπει όλοι να συμμετάσχουμε στις θυσίες, όλοι, και κυρίως να μην κάνουμε πράγματα που ρίχνουν νερό στον μύλο τέτοιων ανθρώπων που αν τα καταφέρουν θα κερδίσουν δισεκατομμύρια κι εμείς θα πέσουμε οριστικά στη μιζέρια"</span>.<br /><br />Ο κ. Στουρνάρας τόνισε ότι <span style="font-style: italic;">"στην Ελλάδα απο τη λιανική τραπεζική δεν έχουν αναληφθεί χρηματικά ποσά για να φύγουν έξω, ο πολύς κόσμος έχει συμπεριφερθεί πάρα πολύ υπεύθυνα. Όμως απο το private banking έχουν φύγει λεφτά έξω γι αυτό απευθύνομαι στην </span><span style="font-style: italic;">ελίτ</span><span style="font-style: italic;"> και συνιστώ ψυχραιμία. Ο πολύς κόσμος φέρθηκε σωστά και μπορώ να πω πατριωτικά, ε, αυτό περιμένω και απο άλλους... "</span>.<br /><br />Αναφερόμενος στις δηλώσεις της <span style="font-weight: bold;">Άνγκελα Μέρκελ</span>, η οποία ενόψει και της Συνόδου Κορυφής στις 17 Δεκεμβρίου μιλά για αναδιάρθρωση χρέους, που εκτός των άλλων σημαίνει πλήρη αποκλεισμό του οφειλέτη από τις διεθνείς αγορές, ο κ. Στουρνάρας εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα δημιουργηθεί <span style="font-weight: bold;">Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.</span> Χαρακτήρισε "άτσαλο" τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύονται οι Γερμανοί. Αλλά, μετά, κάνουν το σωστό!<br /><br />Έχουμε δρόμο πριν απο την αναδιάρθρωση του χρέους, δυο-τρία στάδια για την ακρίβεια.<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Τι είπε η κυρία Μέρκελ; Πρώτα θα δώσουμε δάνειο να βοηθήσουμε τον ασθενή να ανακάμψει. Αν δεν ανακάμψει, τότε, σε δεύτερο στάδιο θα κάνουμε επιμήκυνση αποπληρωμής χρέους. Αν δεν έχει αποτέλεσμα ούτε αυτό, τότε θα δώσουμε και άλλο δάνειο! Άρα το να πάμε σε αναδιάρθρωση, που είναι το πλέον κακό σενάριο, έρχεται σε τέταρτο στάδιο, αν και εφόσον μέχρι τότε δεν τα έχουμε καταφέρει. Το λάθος της κυρίας Μέρκελ είναι ότι θέλει να βάλει τους ιδιώτες απο την αρχή σε αυτήν την διαδικασία. Αυτό είναι λάθος. </span><span style="font-style: italic;">Οι ιδιώτες πρέπει να μπουν στο τέλος. Σωστό, όμως, είναι αυτό που λέει ότι πρέπει να επεκτείνουμε τον μηχανισμό που λήγει το 2013 και να δημιουργήσουμε έναν Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης των χωρών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Αυτό είναι η σωτηρία μας!"</span>.<br /><br />Εν ολίγοις<br />Πρώτο στάδιο: 110 δις για να συνέλθουμε. Ήδη όμως αγωνιούμε για την τέταρτη δόση<br />Δεύτερο στάδιο: επιμήκυνση αποπληρωμής χρέους. Ήδη συζητείται επισήμως-ανεπισήμως<br />Τρίτο στάδιο: νέο δάνειο (: περίπου 60 δις το 2014 και 65 δις το 2015 θα χρειαστούμε) με τους ιδιώτες κατα πάσα πιθανότητα μέσα στη διαδικασία. Δεν είναι πρόβλημα του παρόντος<br />Τέταρτο στάδιο: αναδιάρθρωση μακριά απο εμάς και από όλες τις χώρες της ευρωζώνης.<br /><br />Πάντως, κατά τις εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ, μέσα σε 3 χρόνια μπορούμε να επενδύσουμε 50 δις ευρώ απο το ΕΣΠΑ, αρκεί να μην αγχωνόμαστε απο τα παιχνίδια των δυνάμεων τις χρεοκοπίας που ως γνωστόν καραδοκούν να φάνε το πτώμα κάθε χώρας που θα το επιτρέψει.<br /><br />Ο κ. Στουρνάρας εξέφρασε αισιοδοξία ότι ο Προϋπολογισμός του 2011 θα βγεί εις πέρας αρκεί όλοι, κυβέρνηση και πολίτες, να μη λιποψυχήσουμε και με πειθαρχία να επιταχύνουμε τα δύσκολα βήματα προς τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1754893366299564210?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-23968282394518147262010-11-25T01:44:00.000-08:002010-11-25T02:42:30.839-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TO49cxousVI/AAAAAAAAAoU/HpStbHHMJU8/s1600/geroulanos1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 275px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TO49cxousVI/AAAAAAAAAoU/HpStbHHMJU8/s320/geroulanos1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543435755909460306" border="0" /></a><br />Στην Ελλάδα σε 170 μνημεία εκδίδονται εισιτήρια στους επισκέπτες άρα θα πρέπει να παρέχονται και κάποιες επιθυμητές υπηρεσίες, όπως σε άτομα με αναπηρίες αλλά και εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως ηλεκτρονικά συστήματα πληροφόρησης, ξεναγοί, οδηγοί κ.ά. Σήμερα ούτε ένα μνημείο στη χώρα μας διαθέτει εξειδικευμένες υπηρεσίες.<br />Κανένα μνημείο ή μουσείο στην Ελλάδα δεν ανήκει στην κατηγορία Α΄(άριστη πρόσβαση, ξενάγηση, νερό, τουαλέτες) ούτε καν η Ακρόπολη, οι Δελφοί, οι Μυκήνες, η Κνωσός...<br /><br />Στόχος είναι να μην υπάρχει ούτε ένα μνημείο Δ' κατηγορίας στην Ελλάδα!<br /><br />Ο υπουργός <span style="font-weight: bold;">Παύλος Γερουλάνος, </span>μιλώντας στους δημοσιογράφους Καμπουράκη-Οικονομέα, είπε ότι "ήδη καταγράψαμε τις υπηρεσίες που προσφέρουμε καθώς και εκείνες που δεν προσφέρουμε ώστε να ιεραρχήσουμε πού πρέπει να δίνονται και πόσα χρήματα".<br />Ο κ. Γερουλάνος εκτός απο χρηματοδοτήσεις επιδιώκει και συμμαχίες γιατί μόνο έτσι, είπε, θα επιτευχθούν τα αυτονόητα. Με τις μετατάξεις, που θα γίνουν, πολλοί εργαζόμενοι μπορούν να καλύψουν υπαρκτές ανάγκες σε προσωπικό ώστε τα μνημεία και τα μουσεία μας να είναι ανοιχτά όλη την ημέρα και όχι μόνο μερικές ώρες την ημέρα. Αυτονόητο είναι ότι θα γίνει έτσι μια σωστή επένδυση που θα καλύψει άλλο ένα σοβαρό έλλειμμα στον τομέα υπηρεσιών πολιτισμού και τουρισμού.<br /><br />Και κάτι ακόμα που δεν έχει σχέση ειδικά με αυτό το θέμα επειδή έχει σχέση με όλα τα θέματα:<br />Σε <span style="font-weight: bold;">3, 57 δις ευρώ</span> ανέρχονται μόνο για το 10μηνο τα πρόστιμα από φοροδιαφυγή.<br /><br />Στην Ελλάδα, ο ένας στους δυο κερδίζει επειδή δεν αποδίδει ΦΠΑ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2396828239451814726?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-73001021430588488262010-11-23T23:56:00.000-08:002010-11-24T00:50:39.156-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TOzO1-ECLjI/AAAAAAAAAn8/6tKXyk4LZ84/s1600/louka1.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 203px; height: 248px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TOzO1-ECLjI/AAAAAAAAAn8/6tKXyk4LZ84/s320/louka1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543032667974544946" border="0" /></a><br />Όσο και να στενοχωριέται το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ που από τα σκληρά μέτρα στις ιδιωτικές επιχειρήσεις ίσως γίνει κατορθωτό να γλιτώσουν κάποιες υγιείς επιχειρήσεις, πάντως, η τρόικα υποχώρησε στην πίεση της κυρίας Κατσέλη ότι δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να γίνουν απολύσεις αν κάποιες επιχειρήσεις αντέχουν να κρατήσουν τους εργαζόμενους και συμφωνήσουν τα επιχειρησιακά συνδικάτα με τη διοίκηση αυτών των εταιρειών να υπογραφούν επιχειρησιακές συμβάσεις με λιγότερα χρήματα μεν αλλά ως φαίνεται όχι λιγότερα απο τις κλαδικές.<br />Κι όπως άκουσα να επισημαίνει μέσω του Σκάι, ο κ. Λυξουριώτης, καθηγητής Εργατικού Δικαίου στο Πάντειο, μέχρι στιγμής υπερισχύουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις των κλαδικών και ήδη οι επιχειρησιακές υπερισχύουν των ομοιεπαγγελματικών έστω και αν είναι δυσμενέστερες. Πάντως σύμβαση χαμηλότερη από την κλαδική δεν μπορεί να υπάρξει!<br />Και, φυσικά, για το τι τελικά θα συμβεί σε κάθε επιχείρηση έχει μεγάλη σημασία κατά πόσο η επιχείρηση έχει αληθινό πρόβλημα επιβίωσης και κατά πόσο τα επιχειρησιακά συνδικάτα παλεύουν για να σώσουν από την ανεργία όσους περισσότερους εργαζόμενους μπορούν.<br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--><span style=";font-family:&quot;;font-size:12pt;" ></span><br />Στο πλαίσιο τήρησης του Μνημονίου αυτό που επίσης αποδεικνύεται με τη στάση της κυρίας Κατσέλη είναι ότι δυνατότητα διαπραγμάτευσης, ώστε να σωθεί ότι σώζεται ώσπου να βγούμε σε κάποιο ξέφωτο, είναι υπαρκτή αρκεί να έχουμε όλοι το σθένος να το παλέψουμε και περισσότερο απο όλους ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί του. Σε αυτή τη φάση της ύφεσης όλοι οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης οφείλουν να μιλούν και να δρούν πέρα απο τα προσωπικά και κομματικά τους κέρδη που δυστυχώς συχνά είναι βασισμένα στη δημιουργία κλίματος τρόμου περί ολοσχερούς καταστροφής των υπολοίπων ημών απλών ανθρώπων.<br /><br />Ο κάτωθι εικονιζόμενος κ. Παναγιώτης Γεννηματάς ανήκει σε εκείνους τους επίτιμους αξιωματούχους ευρωπαϊκών θεσμών, που καταστροφολογώντας αφορήτως ζητά ανάμεσα σε άλλα και την παραίτηση της κυρίας Κατσέλη στην οποία έδωσε τον χαρακτηρισμό "φελινική φιγούρα".<br />Τι χαρακτηρισμό να δώσουμε εμείς σε κάποιον που έξω απο το χορό πολλά τραγούδια ξέρει;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-7300102143058848826?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-11825642353521230132010-11-22T23:41:00.000-08:002010-11-23T02:03:42.619-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TOuRCpdFU1I/AAAAAAAAAn0/fjJiuJUjUCs/s1600/genimatasP.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 189px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TOuRCpdFU1I/AAAAAAAAAn0/fjJiuJUjUCs/s320/genimatasP.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542683241083130706" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Και επί τη καταναλώσει το κέρδος...</span><br /><br />Ο πρόεδρος της Ένωσης Επιμελητηρίων, <span style="font-weight: bold;">Γ. Κασιμάτης</span>, μιλώντας σε πρωινό τηλεοπτικό παράθυρο δήλωσε κατηγορηματικά ότι <span style="font-style: italic;">"η επιχειρηματικότητα δεν είναι αιχμάλωτη κανενός"</span>!<br /><br />Πράγματι παρά την οικονομική ύφεση καμιά υγιής επιχείρηση δεν θα εξαναγκαστεί σε χρεοκοπία αν το επιχειρηματικό δαιμόνιο του αφεντικού της εφαρμόσει τον παλιό, καλό, δοκιμασμένο κανόνα: τα δέκα και τα είκοσι ευρώ που διαθέτει ο φτωχός άνθρωπος για να αγοράσει κατιτί να φορέσει θα πάνε εκεί όπου βρίσκει να αγοράσει αγαθά με λίγα χρήματα. Επειδή η δημόσια συζήτηση της κρίσης έχει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της είτε τους αιωνίως φτωχούς είτε τους νεόπτωχους της Ελλάδας και της Ευρώπης ολόκληρης, ας αναρωτηθούμε κατά πόσο η παγιωμένη τακτική της αισχροκέρδειας σε όλα τα στάδια, από την παραγωγή έως την κατανάλωση των αγαθών, εξυπηρετεί την πραγματική οικονομία ή το αμαρτωλό χρηματοπιστωτικό σύστημα.<br /><br />Πρέπει να ζεσταθεί η παγωμένη αγορά αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει όσο οι έμποροι εξακολουθούν να κρατούν τις τιμές ψηλά και να κάνουν προσφορές και εκπτώσεις επί υψηλών τιμών. Όλοι βλέπουμε ότι ακόμα και σήμερα σε πάρα πολλά καταστήματα προτιμούν να πουλήσουν δύο πουκάμισα και να βγάλουν 80 ευρώ παρά να ρίξουν τις τιμές και να πουλήσουν οκτώ πουκάμισα με 10 ευρώ το ένα! Παρατηρούμε επίσης ότι όσοι ρίχνουν τις τιμές ρίχνουν και την ποιότητα. Όλοι χρόνια τώρα βλέπαμε με πόση άνεση υπήρχαν διάφορα απίθανα μαγαζάκια που αναρωτιόσουν πώς βγαίνουν κι όμως μια χαρά έβγαιναν και οι μαγαζάτορες το ίδιο παραπονιόνταν για την κρίση, αλλά δεν έκλειναν. Τι συνέβαινε; Συνέβαινε ότι και μόνο 50 ευρώ (μαύρα) πάνω κάτω να έκανε τζίρο τη μέρα σήμαινε καθαρά στην τσέπη 1000 ευρώ το μήνα! Χαλαρά... Κι επειδή δεν ήτανε μόνο 50 τα καθημερινά ευρώ αλλά τουλάχιστον 200 (μαύρα πάντα) η ζωή κυλούσε μια χαρά και χαλαρά, κυρίως αντιπαραγωγικά αφού και οι τράπεζες δίνανε δάνεια τυφλά κι αβέρτα... Να μη μιλήσω για τις επιδοτήσεις σε... νέους επιχειρηματίες, σε γυναικείους συλλόγους της πλάκας και άλλους αεριτζήδες, τυχοδιώκτες που νοίκιαζαν τα μαγαζάκια για να έχουν έδρα, έπαιρναν το χρήμα της Ε.Ο.Κ. και της Ε.Ε., το ξεκοκάλιζαν κι έπειτα έπεφταν έξω, το έκλειναν και πήγαιναν σε άλλη γειτονιά ή άλλη πόλη με άλλη επωνυμία να επαναλάβουν το ίδιο επιχειρηματικό σχέδιο!<br /><br />Κάπως έτσι πορευόμασταν στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Και τώρα εμφανίζεται συχνά στην τηλεόραση ο κύριος <span style="font-weight: bold;">Παναγιώτης Γεννηματάς</span>, επίτιμος Επενδύσεων, που ισχυρίζεται ότι ήδη έχουμε πτωχεύσει, ότι θα έχουμε κάθετη πτώση προσδοκιών, ότι όλα είναι και θα μείνουν μαύρα κι άραχλα κι αναρωτιέμαι πού ήταν αυτός ο άνθρωπος πριν απο την ύφεση και την κρίση να μας κρούσει κανένα κώδωνα κινδύνου; Λέει ο συγκεκριμένος επίτιμος ότι πορευόμαστε στο σκοτάδι χωρίς πυξίδα γιατί "το σημερινό πολιτικό σύστημα δεν έχει βούληση ούτε ικανότητα"! Λέει ότι όλοι πρέπει "να αντιδράσουμε σκληρά" επειδή η χώρα είναι "ακυβέρνητη"! Ναι στο Μνημόνιο, λέει, αλλά αλλιώς! Το πώς δεν το λέει, αρκεί, λέει, να μην έχουμε δημόσιο και κρατικό τομέα. Να μείνει μόνο το 50% γιατί ατύχημα για τη χώρα, λέει, είναι ότι χάνονται θέσεις απο τον ιδιωτικό τομέα που πληρώνει το κόστος του κρατικού μινώταυρου. Λέει, ότι στο μυαλό τους (της κυβέρνησης) δεν υπάρχει τ ι π ο τ α! Άρα όλοι όσοι ψήφισαν αυτήν την κυβέρνηση είναι χωρίς μυαλό.<br /><br />Ο κ. Παναγιώτης Γεννηματάς κινδυνολογεί και καταστροφολογεί αφορήτως με σενάρια συνωμοσίας που δήθεν εξυφαίνει η ίδια η κυβέρνηση εις βάρος της ίδιας της κυβέρνησης και φυσικά και της χώρας!<br />Λέει ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να παραδώσει την κυβέρνηση σε κάποιον άλλον!<br />Λέει ότι τα σκληρά μέτρα πρέπει να συνεχιστούν απο άλλους, όχι απο τον Παπανδρέου!<br />Λέει ότι ενώ ήδη χρεοκοπήσαμε έχουμε ακόμα περιθώρια σωτηρίας αρκεί μέχρι τον Μάρτιο να έχουμε πολιτικές εξελίξεις. Και λίγα λέει, λέει... στην Πόπη Τσαπανίδου του Σκάϊ.<br /><br />Έχω την εντύπωση ότι αυτό που λέει ο Επίτιμος Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων είναι ότι κάποιος επιτέλους πρέπει να τον αξιοποιήσει πολιτικά και οικονομικά.<br />Αξιοποιείστε έναν επίτιμο στο κόμμα σας, κυρία Μπακογιάννη, να ησυχάσουμε κι εμείς, να ξέρουμε τι είδους οικονομικές απόψεις καταναλώνουμε και για ποιανού το πολιτικό κέρδος.<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">(Στη φωτογραφία βλέπετε τον κύριο Παναγιώτη Γεννηματά και όχι τον κ. Κασιμάτη.</span><span style="font-weight: bold;">)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1182564235352123013?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-19160703518178489992010-11-16T02:04:00.000-08:002010-11-16T02:35:42.306-08:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Οι μισθοί στον στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα</span><br /><br />Αν η Οικονομία της Ελλάδος δεν βρισκόταν στην κατάσταση που βρίσκεται το ενιαίο μισθολόγιο θα μπορούσε να τραβήξει όλους τους μισθούς προς τα πάνω. Δηλαδή οι υπάλληλοι π.χ. στο υπουργείο Οικονομικών ως γνωστόν πληρώνονται καλύτερα απο άλλους, άρα, αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, θα μπορούσαν όλοι οι άλλοι να επωφεληθούν απο αυτό το γεγονός. Τώρα, δυστυχώς, κάποιοι στο Δημόσιο θα εξομοιωθούν με αυτούς που, μέχρι σήμερα, ούτως ή άλλως, αμείβονταν λιγότερο... Εντυπωσιάζομαι, πάντως, με την εμφανή ικανοποίηση κάποιων να μιλούν για απολύσεις ωσάν να τις εύχονται και να τις περιμένουν πώς και πώς.<br /><br />Εντυπωσιάζομαι, επίσης, με διάφορους καθηγητάδες που βγαίνουν και προπαγανδίζουν με τόσο πάθος, σε πόρτες και παράθυρα, ότι η Ελλάδα, σίγουρα θα χρεοκοπήσει. Απο ποιά συμφέροντα έλκουν αυτές οι Κασσάνδρες τα δικά τους συμφέροντά ώστε να καλλιεργούν όπως μπορούν καλύτερα κλίμα ταχείας πτώχευσης της χώρας; Γιατί άραγε δεν ενθαρρύνουν, με την ίδια θέρμη, επιχειρηματίες και εμπόρους να ενεργοποιήσουν το ελληνικό δαιμόνιο που όταν θέλει κάνει θαύματα; Γιατί έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν κάτι "πατριώτες" που σκάβουν συστηματικά τον λάκκο της Ελλάδας;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1916070351817848999?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-15714264353922758302010-11-11T02:16:00.000-08:002010-11-11T02:26:49.846-08:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Όλοι μαζί την επόμενη μέρα εναντίον της διαφθοράς και της εγκατάλειψης</span><br /><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Ο πιο σκληρός αγώνας για έναν καλύτερο νέο Δήμο Κηφισιάς, με ισχυρή και δημιουργική φωνή και δράση εντός κι εκτός Δημοτικού Συμβουλίου, τώρα αρχίζει!</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal">Με όλες μας τις δυνάμεις, αποφασιστικά, πρέπει να αντιταχθούμε στη διαφθορά που ισοδυναμεί με συνειδητή αδιαφορία για τις πραγματικές ανάγκες των δημοτών. Τα κονδύλια και οι πόροι του δήμου μας δεν μπορεί να παραμένουν άλλο σε χέρια που αγαπούν τις αδιαφανείς διαδικασίες, σε πρόσωπα που ξοδεύουν αλόγιστα για την προσωπική τους προβολή. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Στην Κηφισιά, τη Νέα Ερυθραία και την Εκάλη έχουμε χρέος, όλοι μαζί, να εμποδίσουμε τους καθεστωτικούς συμβούλους, τους νεοϋποστηρικτές της δεξιάς συντηρητικής παράταξης, τους επιτήδειους και τους φαρισαίους, να συμμετέχουν στο φαγοπότι, στην κατασπατάληση των πόρων, στην κακοδιοίκηση του κ. Χιωτάκη. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όσους με τιμήσατε με την εμπιστοσύνη σας και δείξατε έμπρακτα την προτίμησή σας στην υποψηφιότητα μου ως δημοτικός σύμβουλος για την Νέα Ερυθραία. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό που μέτρησε περισσότερο στην απόφασή σας να με στηρίξετε δεν είναι μόνο κάποια σχετική “αναγνωρισιμότητα”, λόγω του δημοσιογραφικού επαγγέλματός μου, όσο η εντιμότητα και η αξιοπρέπεια με την οποία πάντοτε συμπεριφέρθηκα σε δύσκολες και δυσάρεστες καταστάσεις.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Γι αυτόν τον λόγο θέλω και τώρα να είμαι απολύτως σαφής απέναντί σας.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Κατόπιν βασανιστικής σκέψης για το τι πρέπει να πράξω τη δεύτερη Κυριακή, σε ό,τι αφορά τη ψήφο για νέα δημοτική αρχή, το πρώτο και κύριο θέμα για μένα, όπως και για πολλούς από εμάς, είναι πράγματι η καταψήφιση της σημερινής διοίκησης που έχει διχάσει την Κηφισιά και έχει εγκαταλείψει πολλές περιοχές στην τύχη τους. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Πιστεύω ότι ο σημερινός δήμαρχος Κηφισιάς, αν εκλεγεί για τρίτη τετραετία, θα ακολουθήσει την ίδια καταστρεπτική τακτική εις βάρος της Νέας Ερυθραίας και της Εκάλης όταν δει ότι οι πελατειακές σχέσεις και οι κατάπτυστες εξαρτήσεις, που συστηματικά επιδιώκει για δημότες υπό ομηρία, δεν αποδίδουν όπως εκείνος θέλει.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Ομολογώ ότι αρχικά είπα ότι στις 14 Νοεμβρίου θα πάω για να ψηφίσω μόνο τον περιφερειάρχη και όχι για να διαλέξω μεταξύ Νίκου Χιωτάκη και Βασίλη Βάρσου. Έλεγα ότι αφού ο συνδυασμός ΠΟΛΗ ΦΩΣ στον οποίο συμμετείχα δεν πέρασε στον δεύτερο γύρο, τότε, να ρίξω άκυρο. Έντιμη μεν είναι αυτή στάση αλλά… </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Αλλά κάθισα και σκέφτηκα πιο ψύχραιμα! Λέω λοιπόν ότι είναι καλύτερα να είμαι μέρος κάποιας λύσης παρά μέρος ενός προβλήματος. Το μη χειρότερο είναι το καλύτερο. Αρκετά μας κόστισε ακριβά ο Νίκος Χιωτάκης ως δήμαρχος. Καλύτερα να δώσουμε στήριξη στον συνδυασμό "Ανεξάρτητοι Δημότες" του Βασίλη Βάρσου ώστε <i style="">όλοι μαζί την επόμενη μέρα</i> να δουλέψουμε για πιο δίκαιο, πιο αποτελεσματικό νέο Δήμο Κηφισιάς. Καθαρά και ξάστερα πράγματα!</p> <p class="MsoNormal">Πρωτίστως, όλοι, να τιμήσουμε το υπέρτατο δημοκρατικό δικαίωμα: Ψηφίζουμε!</p> <p class="MsoNormal">Κατά την άποψή μου ο Γιάννης Σγουρός είναι ο καταλληλότερος για να είναι ο περιφερειάρχης στην Αττική! </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Με τιμή και σεβασμό για κάθε δημοκρατική επιλογή</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style="">Μιρέλλα Καλοστύπη</i></b></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1571426435392275830?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-21233153479769986032010-11-02T04:27:00.000-07:002010-11-02T14:34:01.799-07:00<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ποιός φοβάται τη νέα πρόκληση;</span><br /><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><i><span style="color:black;">«Το σημαντικότερο πράγμα σχετικά με την παρασκευή κονιάκ</span></i><span style="color:black;"> <i>είναι ότι,</i> <i>πάνω απ' όλα,</i> <i>σε διδάσκει να περιμένεις»</i><span style="">!</span> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Αυτό έλεγε ο άνθρωπος που με την υπομονή και την επιμονή του κατάφερνε πάντα να επιτύχει σε ό,τι καταπιανόταν. Μιλώ για τον οραματιστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, <b style="">Ζαν Μονέ</b>, που υποστήριζε ότι <i style="">«Δεν κάνουμε συμμαχίες κρατών, ενώνουμε τους ανθρώπους»<span style=""> </span></i><span style="">και πίστευε ότι <i>«υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων:</i></span> <i>αυτοί που θέλουν να είναι κάποιοι και αυτοί που θέλουν να κάνουν κάτι». </i></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;"> </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Βέβαια, αυτές οι υψηλές σκέψεις, ανήκουν στον 20^ο αιώνα! Μετά λες και μάθαμε να παπαγαλίζουμε ότι τάχα δεν υπάρχουν πια οραματιστές ούτε μεγάλοι πολιτικοί άνδρες. Πολλώ γε μάλλον γυναίκες. Με αυξανόμενες ταχύτητες που συντελούν στο άγχος και τον φόβο των ανθρώπων παρά στην ανάπτυξη, ταχύτητες μεγάλες σε συνδυασμό με συνθήματα φτηνά, συναισθήματα ρηχά και αξία μοναδική τον εύκολο πλουτισμό με πρότυπο ζωής το </span><span lang="EN-US" style="color:black;">life</span><span lang="EN-US" style="color:black;"> </span><span lang="EN-US" style="color:black;">style</span><span style="color:black;">, δυστυχώς, ηττηθήκαμε. Πρέπει ή όχι να κάνουμε μια καινούργια αρχή ως κοινωνία; Ναι, αλλά πώς;</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;"><span style=""> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Η ψηφοθηρία βρίσκει πρόσφορο έδαφος στη δυσφορία από τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης για το συμμάζεμα της σπατάλης και της φοροδιαφυγής. Δυσφορία επειδή τα μέτρα δεν επιβαρύνουν αποκλειστικά και μόνο τους καρχαρίες, αλλά πληρώνει και η μαρίδα. Αυτό είναι πολύ άδικο. Αλλά πόσο σίγουρο είναι ότι όλοι όσοι δηλώνουν μαρίδα ανήκουν στ’ αλήθεια σε αυτή την εισοδηματική κατηγορία; Πόσο βέβαιο ότι όποιος διαμαρτύρεται πιο δυνατά είναι πιο αδικημένος; </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Οι βεβαιότητες του παρελθόντος καταρρίπτονται. Οι παλιές συνήθειες κλονίζονται. Βεβαιότητες και συνήθειες που μας έφεραν στη χρεοκοπία και στις συζητήσεις περί επιμήκυνσης ή αναδιάρθρωσης του Χρέους. </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;">Το κλώσιμο χρυσών αυγών από περασμένες κυβερνήσεις έφτασε στο τέλος του. Σήμερα σπάνε πολλά τα αυγά ταυτοχρόνως για να γίνει επιτέλους μια ομελέτα! Θα φτάσει για όλους μας;</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="color:black;"> </span></p> <p class="MsoNormal">Οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες που θα έχουν εκλεγεί στις 7 ή στις 14 Νοεμβρίου είναι ασύγκριτα λιγότεροι σε αριθμό από εκείνους που εκλέγονταν ως χτες. </p> <p class="MsoNormal">Οι<span style=""> </span>συνδυασμοί που σήμερα δίνουν μάχη πειθούς των ψηφοφόρων σε κάθε περιφέρεια και δήμο, οι υποψήφιοι περιφερειάρχες, δήμαρχοι και αντίστοιχοι σύμβουλοι στα ψηφοδέλτια είναι ασύγκριτα περισσότεροι. Το ανακάτεμα δημοτικών και περιφερειακών δυνάμεων που ανταγωνίζονται για μια διευρυμένη εξουσία την οποία θα ασκήσουν με βάση τον νέο νόμο που αλλάζει τη διοικητική δομή της χώρας και τις σχέσεις κράτους-πολίτη, δεν έχει προηγούμενο: οι ευθύνες και οι αρμοδιότητες για τους αιρετούς τοπικούς άρχοντες θα είναι τεράστιες για την Υγεία, την Εργασία, τις Υποδομές, το Εμπόριο, το Περιβάλλον, την Κοινωνική Μέριμνα, τον Πολιτισμό κ.λ.π. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Κάθε τι καινούργιο φοβίζει και δημιουργεί καχυποψία και ισχυρές αντιδράσεις. Το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν ενστερνίστηκε την ιδέα που είχε αρχικά συλλάβει ο Ζαν Μονέ και πρότεινε την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα. Σε χώρες που ως χτες ήταν εχθροί, η παραγωγή άνθρακα και χάλυβα θα συγκεντρωνόταν κάτω από μια ενιαία «Ανώτατη Αρχή» ώστε οι πρώτες ύλες του πολέμου να μετατραπούν σε πόρους συμφιλίωσης και ανάπτυξης. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σουμάν, Αντενάουερ, Αλτσίντε ντε Γκάσπερι, Τσώρτσιλ, αποφάσισαν να ανοίξουν μια νέα εποχή για όλους τους λαούς. Με καινούργιες δομές λειτουργίας των κρατών και συνεργασίας ανάμεσά τους με γνώμονα τα κοινά συμφέροντα, θεμελιωμένα σε Συνθήκες που να εγγυώνται τον σεβασμό του δικαίου και την ισότητα ανάμεσα σε όλες τις χώρες. Εύκολο ήταν να πειστούν οι πονεμένοι λαοί να τους ακολουθήσουν; Καθόλου. Όπως πάντα κάποιοι σκέφτονταν περισσότερο το στενό, τοπικό, προσωπικό συμφέρον, το ένα φυτό στο μικρό μπαλκόνι αλλά όχι το δάσος για όλη την πόλη. </p> <p class="MsoNormal">Είναι η αντίληψη της σκληροπυρηνικής <i style="">εντοπιότητας συμφερόντων</i> που περιχαρακώνει τις δυνατότητες για ευρύτερες και οριστικές λύσεις όπως είναι το κομψό, στενό παπούτσι που το φοράς μόνο για να σε θαυμάζουν μα όχι για να περπατάς πολύ. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <span style=";font-family:&quot;;font-size:12pt;" >Το διακύβευμα του <b style="">Καλλικράτη</b> για αποτελεσματική αποκέντρωση με πολιτικές αποφάσεις περιφερειαρχών και δημάρχων με Διαύγεια στην αξιοποίηση πόρων και κονδυλίων, δεν αρέσει σε όσους υποψήφιους επιδιώκουν <i style="">να είναι κάποιοι για τον εαυτό τους χωρίς να θέλουν να κάνουν κάτι για τους άλλους</i>, όπως έλεγε και ο Μονέ.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-2123315347976998603?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-11233620007960101492010-10-24T22:55:00.000-07:002010-10-25T00:23:56.746-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TMUrC8vsKZI/AAAAAAAAAns/4BgihHjh-OM/s1600/bankrupt.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TMUrC8vsKZI/AAAAAAAAAns/4BgihHjh-OM/s320/bankrupt.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531875046960408978" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Στην άγνοια των πολιτών μέσω συστηματικής χειραγώγησης στην ενημέρωσή τους από ορισμένα ρετιρέ των ΜΜΕ, αλλά και τη δοσμένη καραμέλα "δεν ψηφίζω γιατί δεν θα αλλάξει τίποτα", στηρίζουν όλες τις ελπίδες τους όσοι στηρίζουν τον πλουτισμό τους σε παθογένειες, που έσπρωξαν την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας.</span><br /><br />Διάβασα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ/Σαββατοκύριακο 23-24 Οκτωβρίου 2010 τη Γνώμη του κ. <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Γιάννη Βούλγαρη</span>, καθηγητή στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, ο οποίος επισημαίνει:<br /><span style="font-style: italic;">"... Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κρίση είναι πολύμορφη: εθνική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική και ηθική. Η έξοδος από αυτήν έχει ακόμα δρόμο πολύ και τραχύ. Για να τον περπατήσουμε χρειάζεται να περάσουμε απο τη συναίνεση του αμάν βουλιάζουμε στη συναίνεση του τώρα αλλάζουμε. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις αλλαγής;" </span><br /><br />Ο κ. Βούλγαρης διακρίνει τρεις προϋποθέσεις για την αλλαγή:<br />1) Επίγνωση της έκτακτης εθνικής ανάγκης ότι βρισκόμαστε ακόμα στο χείλος του γκρεμού.<br />2)Επίγνωση ότι μόνοι μας οδηγηθήκαμε σε αυτά τα χάλια και πως αν μείνουμε στα ίδια θα ξαναπάθουμε τα ίδια.<br />3)Επίγνωση ότι δεν υπάρχει ένα κράτος έξω απο εμάς που μπορεί ακατάπαυστα να διανέμει, αλλά ότι η "τσέπη" ήμασταν εμείς. Οι συντεχνίες που ξεσηκώθηκαν τους τελευταίους μήνες απομονώθηκαν γιατί μεταξύ άλλων η κοινή γνώμη αισθάνθηκε ότι αυτή θα πλήρωνε το κόστος και όχι το "απρόσωπο" κράτος.<br /><br />Γυρίζω σελίδα στην εφημερίδα και διαβάζω στο άρθρο του δημοσιογράφου <span style="font-weight: bold;">Δημ. Μητρόπουλου</span>: <span style="font-style: italic;">"...Ούτε είναι δίκαιο να αναλάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου να κάνει σε ένα χρόνο όσα δεν έκαναν οι κυβερνήσεις των τελευταίων είκοσι χρόνων"</span>.<br /><br />Εγώ απλώς υπενθυμίζω αυτό που ήδη έχω γράψει από καιρό σε άρθρο μου στη zougla.gr ότι η κυβέρνηση σε ένα χρόνο επιχειρεί όσα έπρεπε να έχουν γίνει σταδιακά απο το 1990, 1992, 1993 έως το 1997 το αργότερο, όταν είχαμε δεσμευθεί να ακολουθήσουμε τα στάδια προσαρμογής της οικονομίας μας με βάση τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Αλλά αν θέλουμε να περιοριστούμε στο σήμερα, ας κάνουμε τον κόπο να δούμε τι υφίστανται και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προκειμένου να συμμαζέψουν και τα δικά τους δημοσιονομικά.<br /><br />Ας μη ξεχνούμε ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, που υπερβαίνει τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι η άθροιση όλων των συσσωρευμένων ελλειμμάτων είτε λόγω κατασπατάλησης δημόσιων πόρων, μη χρηστής διοίκησης και κακοδιαχείρισης στον δημόσιο τομέα είτε λόγω εκτεταμένης αντιπαραγωγικής επιχειρηματικής δραστηριότητας με μόνο στόχο και σκοπό τον εύκολο πλουτισμό και με ό,τι αυτά συνεπάγονται σε διαφθορά και διαπλοκή συμφερόντων.<br /><br />Κι όμως τα μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα δεν είναι η μόνη πληγή. Ο κύκλος είναι φαύλος με εξίσου μεγάλη την πληγή από άπειρα μικρά ατομικά συμφέροντα των ανθρώπων του μόχθου, που συμπιεζόμενοι ανάμεσα στο αδιάφορο, διεφθαρμένο κράτος και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, διαφθείρονται συστηματικά εδώ και δεκαετίες.<br />Οι δυνάμεις της συνήθειας είναι οι ίδιες με τις δυνάμεις της χρεοκοπίας που καιροφυλακτούν.<br />Είναι λύση να μείνουμε με τα χέρια πεισματικά σταυρωμένα και το βλέμμα στραμμένο στο χτές;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-1123362000796010149?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-89956896925303527722010-10-20T01:43:00.000-07:002010-10-20T02:03:57.844-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wZjVrGrI/AAAAAAAAAnk/MBfaRBKkV24/s1600/Bertin.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 219px; height: 230px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wZjVrGrI/AAAAAAAAAnk/MBfaRBKkV24/s320/Bertin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530051345486912178" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wR8uPTtI/AAAAAAAAAnc/w6ELIdbhVAk/s1600/Bertin1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 185px; height: 273px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wR8uPTtI/AAAAAAAAAnc/w6ELIdbhVAk/s320/Bertin1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5530051214861881042" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wA6K4ZjI/AAAAAAAAAnU/TGJeGYp7YjM/s1600/Bertin1.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iIlsjxrJGQw/TL6wAjh-BpI/AAAAAAAAAnM/2pFTrtliyCw/s1600/Bertin1.jpg"><br /></a><br />Πόσοι messieurs... Bertin υπάρχουν σήμερα όπως αυτός στον ομώνυμο πίνακα του Ingres;...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25863832-8995689692530352772?l=sfaira.blogspot.com' alt='' /></div>Mirella Kalostipihttp://www.blogger.com/profile/01287286238692442683noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25863832.post-81670997582200890862010-10-20T01:38:00.000-07:002010-10-20T01:42:25.045-07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">ΠΑΛΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΕΝΟΨΕΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Οι προφήτες της παλιάς συμφοράς κυκλοφορούν και οπλοφορούν, κατατρομοκρατώντας τους επιρρεπείς σε πανικό πρώτους απ’ όλους, δηλαδή σχεδόν όλους, βασιζόμενοι στην οικονομική κρίση. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Η ύφεση πράγματι έχει γονατίσει πολύ κόσμο, αλλά δεν μας έχει εξοντώσει. Κι όμως οι αιμοδιψείς προφήτες της ολοκληρωτικής συμφοράς διατείνονται ότι αυτό έχει συμβεί. Είμαστε πλήρως και ολοκληρωτικά χρεοκοπημένοι, ισχυρίζονται. Ε, τότε, αν είναι έτσι, ας κάτσουμε όλοι χάμω, περιμένοντας να πεθάνουμε να ησυχάσουμε.<br /><br />Όλως τυχαίως συνάντησα, λίγο μετά το Πάσχα στην Ύδρα, έναν πρώην μεγαλοπαράγοντα της εποχής των αρχών του ΄90 που νομίζω τώρα δραστηριοποιείται στις Βρυξέλλες κι ανοίξαμε μια συζήτηση για την πολιτική-οικονομική κατάσταση. Ο άνθρωπος αυτός με βεβαιότητα μου είχε πει: "Καλά, περίμενε τον Νοέμβριο να δεις τι έχει να γίνει..."! Τι έχει να γίνει; Ρώτησα. "Θα έχουμε χρεοκοπήσει" απάντησε και δεν σήκωνε καμιά άλλη επιχειρηματολογία επ’ αυτού. Ο άνθρωπος ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που κυκλοφορούσαν να διαδίδουν παντού ότι η Ελλάδα είναι τελειωμένη και ότι η κυβέρνηση αυτή θα μας καταστρέψει τελείως.<br /><br />Πόσοι <span style=""> </span>όμως θυμούνται σήμερα ότι η Ελλάδα είχε μπει σε αυστηρή επιτήρηση ήδη από τις αρχές του 2009. Πόσοι θυμούνται ότι πέρυσι τον Οκτώβριο όταν ανακοινώθηκε το έλλειμμα τα <span style="" lang="EN-US">spreads</span><span lang="EN-US"> </span>δεν ανέβηκαν; Πόσοι δεν ξέχασαν ότι τα <span style="" lang="EN-US">spreads</span> ανέβηκαν από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο 2010 ως απόρροια των εξελίξεων στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, με τη βίαιη επίθεση των αγορών στο ευρώ και άρα τις χώρες της ευρωζώνης; Και ότι η Ελλάδα χτυπήθηκε πρώτη ως η πιο ευάλωτη από τις χώρες;</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal">Δυστυχώς αυτή η άθλια τακτική των <i style="">αυτοεκπληρούμενων προφητειών</i>, όπως το έχουμε ξαναγράψει εδώ στη ΣΦΑΙΡΑ, συνεχίζεται<span style=""> </span>εντός και εκτός Ελλάδος, από διάφορους μεγαλουσιάνους και μη, τύπους ανθρώπων που ξεβολεύονται πολύ με κυβέρνηση που τα βάζει με τη διαφθορά, το μαύρο χρήμα, τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή. Είναι αυτοί που λένε παντού ότι αυτά «δεν γίνονται» στην Ελλάδα και υποστηρίζουν ότι μια χαρά περνούσαμε με την ελεγχόμενη χρεοκοπία! Αλήθεια περνούσαμε καλά; Άλλα θυμάμαι εγώ τότε που δήθεν περνούσαμε καλά κι αυτοί καλύτερα. Θυμάμαι τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους συμβασιούχους, τους άνεργους να φωνάζουν πού είναι το κράτος, να φωνάζουν για μισθούς πείνας την ώρα που κάποιοι άλλοι συνάδελφοί τους, ακόμα και στον ίδιο χώρο, απολάμβαναν αμύθητους μισθούς, <span style="" lang="EN-US">bonus</span>, ειδικά προνόμια κ.λ.π. </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Μας μιλούν κάποια ΜΜΕ για απαράδεκτα υψηλούς μέσους μισθούς υπαλλήλων! Πώς προκύπτουν μερικά νούμερα ; Προσθέτοντας τους παχυλούς μισθούς ημετέρων παιδιών και μεσηλίκων με τα ψίχουλα όλων των υπολοίπων: π.χ. σε μια ΔΕΚΟ κάποιος βγάζει το χρόνο 300.000 και κάποιος άλλος στην ίδια ΔΕΚΟ με τα ίδια προσόντα 30.000 και έτσι έχουμε 300 συν 30 ίσον 330.000 ευρω, δια δυο, ίσον 115.000 ο… μέσος μισθός! Έξοχα. Και το τραγελαφικό είναι ότι οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που έπαιρναν τόσους κι άλλους τόσους τεράστιους μισθούς κατηγορούν σήμερα όσους τα έπαιρναν! Δηλαδή με υποκρισία και θράσος κατηγορούν τα ίδια τους τα μούτρα. Σκάει ή δεν σκάει ο τηλεθεατής;…</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Η Ελλάδα όμως κατάντησε χώρα διεφθαρμένη γιατί εκεί την οδήγησαν οι πρωθυπουργοί που την κυβέρνησαν τα τελευταία 20 χρόνια κατά τη δική μου γνώμη.</p> <p class="MsoNormal">Γιατί μέσα σε αυτά τα είκοσι χρόνια θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει θαύματα, οι Έλληνες και η Ελλάδα, αν είχαμε πολιτικούς ηγέτες που δεν μετρούσαν τόσο πολύ το δικό τους πολιτικό κόστος και τολμούσαν ουσιαστικές τομές εκσυγχρονισμού στη διακυβέρνηση και την οικονομία όσο υπήρχε ακόμα λίγος χρόνος χωρίς να αιμορραγήσουμε όπως τώρα. Αλλά δεν τολμούσαν, δεν μπορούσαν, δεν τους ένοιαζε.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΕΝΟΨΕΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Η συζήτηση για επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού δανείου γίνεται, μας λένε, στις Βρυξέλλες και το Δ.Ν.Τ. χωρίς επίσημη δική μας ανάμιξη.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Τα Μ.Μ.Ε. λυσσούν: …Έρχονται νέα σκληρότερα μέτρα, μαζικές απολύσεις, αλίμονό μας, αν, τώρα, στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου, ψηφίσουμε ανθρώπους που θα υπηρετήσουν τις μεταρρυθμίσεις του Καλλικράτη και γενικά δώσουμε τον σταυρό σε υποψηφίους που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ, χαθήκαμε…</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Καθημερινά ακούμε τρομακτικά σενάρια με τρομακτικές συνέπειες για τη ζωή μας.</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">Δημοσιογράφος υποψήφιος φώναζε δυνατά και με πάθος από το τηλεοπτικό παράθυρο: <i style="">«Η χώρα έχει χρεοκοπήσει όχι μόνο οικονομικά αλλά και πολιτικά»</i></p> <p class="MsoNormal"><i style="">«Αν ο κόσμος ψηφίσει υποψήφιους που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ σημαίνει ότι θα ληφθούν νέα μνημονιακά μέτρα»</i></p> <p class="MsoNormal"><i style=""> </i></p> <p class="MsoNormal">Ο Γιώργος Πεταλωτής σε συνεχείς και επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις στο <span style="" lang="EN-US">Press</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Room</span> απαντά:</p> <p class="MsoNormal"><i style="">«Δεν υ